cj schreef:
Misschien niet duidelijk opgeschreven. Nav het ziektebeeld en onze wens om nog een hond erbij te nemen, wilde ik je bellen om te kijken of wij Lotje konden kopen. Met 24 uur per dag thuis, wilde ik alleen aangeven dat ze de allerbeste verzorging zou krijgen en dat een evt ziekte voor ons geen probleem zou zijn. Helaas voor Lotje is het anders gelopen met haar.
Veel sterkte, Saskia
Ohh zo....Dat is inderdaad iets duidelijker. Hoe lief het aanbod ook is en hoe ik het ook zeker kan begrijpen was ik, met alle respect, nooit op je aanbod ingegaan. Wij zullen nooit een zieke hond gaan plaatsen hoe serieus het aanbod ook is. En ik weet niet zo goed hoe ik het juist op moet schrijven en het is zeker niet negatief naar jullie of iemand anders bedoeld maar voor elke zieke hond willen we graag zelf zorgen en zelf onze verantwoording nemen. Ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen om iemand anders met een zieke hond op te zadelen ook al voelt het voor diegene niet zo en mijzelf altijd bezwaard blijven voelen wanneer de hond op jonge leeftijd zou overlijden.
Als alles gelopen was zoals we gehoopt hadden was Lot hier gebleven, in ieder geval tot het moment waarop ze 'genezen' verklaard zou zijn en geen extra risico op jong overlijden had gehad. Mezelf kennende was Lot dan al op zo'n leeftijd geweest dat ik geen afstand meer had kunnen doen omdat ze dan al te veel in mijn bloed zou zitten. Net als nu. We hebben tot zekere hoogte altijd wat afstand gehouden omdat het de bedoeling was dat ze geplaatst zou worden. Vanaf zondag heeft ze vrijwel de hele dag op mijn schouder gehangen of bij Luc op schoot gezeten. Van afstand was geen sprake meer, zeker niet omdat ze ook 's nachts tussen ons in lag en dan met haar koppie op mijn nek.
Het is verschrikkelijk zuur zoals het gelopen is. Wat had ik anders moeten doen? vraag ik me af maar daar is ook maar 1 antwoord op: Niets, we konden niet meer doen dan we nu gedaan hebben. Er was geen mogelijkheid om eerder naar de cardioloog te gaan, ze is niet eerder ziek geworden dan zondag en ook niet in die mate dat we gelijk in de paniek zouden moeten schieten.
Een pup zien sterven aan een hartstilstand is afschuwelijk en die twee minuten dat het geduurd heeft zullen ons altijd bij blijven.
We hebben 10 weken lang intens van haar mogen houden en gisteren hebben we haar af moeten staan. Heel zuur.
