Barfplaats.nl

koekje schreef:Ik ben heel moe. En ik was nog niet beter van de vorige verkoudheid, maar heb weer opnieuw een zere keel en zeer oor en een soort bloedsmaak achterin m'n keel

Bij zeer pijnlijke keel uitstralend naar oren ben ik altijd blij als ik Dolo Dobendan heb laten komen vanuit Duitsland. Het is troep, maar helpt goed en snel. Het werkt veel beter dan alles wat er in Nederland op dat vlak verkrijgbaar is. En ik kan het denk ik weten, want ik heb een periode gehad dat ik meerdere malen per jaar een (beginnende) keelontsteking had.
Mocht je echt niet aan die troep willen of er niet via een lijntje aan kunnen komen, overweeg dan Molkosan, heel smerig, maar schijnt goed te helpen en is minder troep.

Groet, Esther

Wat een ellende voor veel mensen. Sterkte, iedereen die het nodig heeft!

Anne in Duitsland schreef:Wat een ellende voor veel mensen. Sterkte, iedereen die het nodig heeft!

Mag ik mij hierbij aansluiten?

-Annemarie- schreef:

Mag ik mij hierbij aansluiten?

Ook ik sluit me hierbij aan.
Gelukkig heb ik op het moment niks te klagen.

koekje schreef:Ja, broeden is een hele intensieve bezigheid. Ik heb destijds ook niet veel meer gedaan dan 9 maanden op de bank hangen, als ik al wakker was.



Bij Vera is de koorts (nagenoeg) weg en ze hoeft ook niet meer de hele dag te huilen. Wel heeft ze geen eetlust en wil nog steeds amper drinken. En hele vieze kak: borstvoedingspoep, maar dan stinkend
Ze wilde vandaag met geen mogelijkheid naar de psz, dus maar thuisgebleven.
Ik ben heel moe. En ik was nog niet beter van de vorige verkoudheid, maar heb weer opnieuw een zere keel en zeer oor en een soort bloedsmaak achterin m'n keel

Ocharme. Ik kan me voorstellen dat je helemaal op bent, en dan nog zelf weer ziek ook...
Beterschap voor jullie beide.

MillyMol schreef:. Die weet met haar verstand wel dat het einde nadert, maar het hart wil nog niet.

Als ze nu haar verstand laat spreken dan zal het hart er straks ook vrede mee hebben...
Mijn eigen ervaring is dat het nadien veel moeilijker te "verteren" is als je het gevoel, de gedachten hebt "we zijn te lang door gegaan"

Twee van onze katten hebben we te lang bij ons willen houden omdat ons hart nog geen afscheid kon nemen, met Tous en Noa is dat niet zo gegaan en dat geeft een ander gevoel.

Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst voor je dochter Van zo'n jonge kat hoor je nog helemaal geen afscheid te hoeven nemen...

zurca schreef:Als ze nu haar verstand laat spreken dan zal het hart er straks ook vrede mee hebben...
Mijn eigen ervaring is dat het nadien veel moeilijker te "verteren" is als je het gevoel, de gedachten hebt "we zijn te lang door gegaan"

Twee van onze katten hebben we te lang bij ons willen houden omdat ons hart nog geen afscheid kon nemen, met Tous en Noa is dat niet zo gegaan en dat geeft een ander gevoel.

Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst voor je dochter Van zo'n jonge kat hoor je nog helemaal geen afscheid te hoeven nemen...

Die jonge leeftijd maakt het extra moeilijk. En er zit wel progressie in haar acceptatie. Konden we er eerst helemaal niet over praten, Nu ziet ze de noodzaak van het nemen van een besluit wel in. Over twee weken is ze klaar met haar opleiding. Dan komt er denk ik wel ruimte. Nu is ze nog heel druk met de laatste loodjes, dus ik denk dat ze het even geparkeerd heeft. Tot die tijd proberen we haar zo goed mogelijk te verzorgen. En als het vanzelf ophoudt is het ook goed.
Soms denk ik wel eens: ‘zal ik een tabletje oxycodone oplossen in wat water en het er met een spuitje ingieten’ maar dat is wel een beetje cru, en bovendien is het niet mijn kat.

Haku hier even klagen hoor.

Ik krijg nu allemaal pillen en spul elke keer en dat is verschrikkelijk goor allemaal, maat baasje zegt dat het moet want dan word ik beter.
Maar nu is er 1 pilletje bij en dat is echt zo verschrikkelijk goor
En weet je wat die mensen idioten op dat doosje hebben gezet? Smakelijke pilletjes

Ze zijn de on vergeten wat die dingen zijn echt niet te eten

En weet je wat baasje doet als ze dat verschrikkelijk pilletje in mijn bek doet?
Lachen ja lachen, ze lacht me gewoon uit
Ze vind het zo grappig dat ik het "smakelijke" pilletje het goorst van alles vind, wat moet je met zo'n baasje

zurca schreef:Als ze nu haar verstand laat spreken dan zal het hart er straks ook vrede mee hebben...
Mijn eigen ervaring is dat het nadien veel moeilijker te "verteren" is als je het gevoel, de gedachten hebt "we zijn te lang door gegaan"

Twee van onze katten hebben we te lang bij ons willen houden omdat ons hart nog geen afscheid kon nemen, met Tous en Noa is dat niet zo gegaan en dat geeft een ander gevoel.

Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst voor je dochter Van zo'n jonge kat hoor je nog helemaal geen afscheid te hoeven nemen...

Ja idd . Wij hebben dat met 1 van onze eerste honden gehad . Hij was ook nog vrij jong en kreeg een ongeneeslijke ziekte . Erg moeilijk te aanvaarden natuurlijk en te lang doorgegaan . We hebben er tot op de dag van vandaag nog altijd spijt van , maar we hebben er ook van geleerd

En toen bleek de kabouter allergisch voor amoxilline

Oh nein, plekjes?
Wat zielig!
Saskia

koekje schreef:En toen bleek de kabouter allergisch voor amoxilline

Oh nee en nu?

Hé, wat een tegenslag.
Voor de kleine meid.

Wat enorm vervelend koekje. Nieuw plan de campagne aanwezig?

OT: Hoopte eindelijk een huis te hebben gekocht na een zoektocht die inmiddels richting het jaar gaat. Hadden bod gedaan, kregen te horen dat het werd omgezet in inschrijving, winnen de inschrijving en ineens besluiten de verkopers het huis toch niet te verkopen Hoef denk ik niet te zeggen dat hun verkoopmakelaar ook, zacht gezegd, not amused was na het leiden van de biedingen en 16 bezichtigingen verzorgen Dat terwijl werd gezegd dat de verkopers al andere woning zouden hebben gekocht......

Vera is gelijk van de AB gehaald. Nu maar hopen dat ze toch genoeg binnen heeft gehad om niet weer ziek te worden. Het is wel heel lastig; gelijk al op je 2e allergisch blijken voor penicilline en aanverwanten.
De dokter ging ook met de dermatoloog overleggen, want hij vond de uitslag nogal uitgebreid.

@dinky: tegen dat soort toestanden zou je toch willen gillen!