Barfplaats.nl

Ja, in principe met mondmasker en op 1,5m afstand.

En dus al 5 maand lang he! De hele winter lang!
(OK, voor de volledigheid, een 2-3 tal weken hebben we met 10 mogen afspreken buiten, waarop velen alles lieten varen, de reden waarom we nu weer nog meer in lockdown zitten en wij voelen ons nu heel dom dat we niet meegedaan hebben)

Kaio schreef: di 06 apr 2021, 07:22 Nee, netjes maakt me niks uit hoor. Maar de regels zijn nu zo streng geworden dat het zeker een groot risico vormt om te gaan. ( qua quarantaine en boetes, die zijn hier wel zo nmala dat we dat niet ff kunnen betalen)
Het is wel heel zuur want onze vakantie op TS is natuurlijk stukken veiliger ( qua c gevallen) dan hier bij ons thuis
Maar nu dus afgezegd en tja zomaar ff gaan met 3 honden kan niet he, daar moet je heel goede adresjes voor hebben.

En verder is het inderdaad zo dat je in Duitsland zelf ook zowat nergens terecht kunt. En onze deelstaat heeft geen zee,

Maar echt hè als mensen dus bij families blijven slapen als vakantie ( wat ik begrijp hoor) is toch stukken onveiliger dan met je eigen gezin in een huisje met eigen sanitair etc ...zoveelste kromme stuiptrekking maatregel dus

Dat is zeker zuur



(Wij zijn een keer met drie honden naar een huisje (buitenaf, niet op een park) waar twee honden waren toegestaan gegaan... )

Ik had alweer een digitale begrafenis.. onze vroegere collega, 57 jaar, darmkanker. Zo’n ontzettend fijn en lief en hartelijk mens. Ik was daar al een paar jaar weg maar we hadden nog wel contact zo af en toe. Ik wist dat het niet goed ging, vorige week nog even geappt maar ze was al te moe om te bellen. Het leven is af en toe zo verschrikkelijke oneerlijk,

Siberienne schreef:Ik had alweer een digitale begrafenis.. onze vroegere collega, 57 jaar, darmkanker. Zo’n ontzettend fijn en lief en hartelijk mens. Ik was daar al een paar jaar weg maar we hadden nog wel contact zo af en toe. Ik wist dat het niet goed ging, vorige week nog even geappt maar ze was al te moe om te bellen. Het leven is af en toe zo verschrikkelijke oneerlijk,

Pfff vreselijk dit soort dingen. Heel veel sterkte!

Verstuurd vanaf mijn SM-G980F met Tapatalk

Schoonpapa vanochtend met uitvalsverschijnselen naar het zh gebracht met ambulance..... had herseninfarct gehad.... was al een paar dagen ‘anders’ dan anders, maar zo koppig als ie is, niet aan de bel trekken.... nu kreeg ie uitvalsverschijnselen, dus heeft schoonmama toch maar de ambulance gebeld..... men dacht hersenbloeding, maar bleek herseninfarct te zijn.... moet nu 24 uur blijven en dan wordt morgen verder gekeken... pffff..... komt toch hard aan, hij is net 72 geworden....
Ben wel gaan werken voor afleiding, maar je staat toch ff stil bij het feit dat ook zij een jaartje ouder worden met alle mankementen van dien....

Pfff, moeilijke dingen om een plekje te geven, Siberienne en Cindy. Sterkte voor jullie allebei; wat je zegt, je wordt weer zo met de vergankelijkheid van het leven geconfronteerd...

Wat moeilijk en verdrietig sibirienne en Cindy. Sterkte

Veel sterkte Siberienne en Cindy!

Sterkte dames... Dan word je ineens wel heel hard met feiten geconfronteerd...

Het is ook zo raar omdat niemand hier haar heeft gekend, dan mis ik wel het even samen napraten heel erg. Maar gelukkig kan ik nog wel appen / bellen met wat mensen die haar ook gekend hebben, dat helpt wel.

Vanochtend een heerlijke lange wandeling gemaakt. Dat is ook goede therapie.

Heel veel sterkte Siberienne en Cindy!

Jeetje.. Heel veel sterkte allebei!

Het valt in het niet bij ziekte en overlijden maar ik mag een bokaal voor het hebben van de meeste zweepslagen in 2 jaar tijd op dezelfde plek.
2 weken terug heb ik een reanimatie op mijn werk gehad, op vrijdag. Zaterdag ben ik gaan hardlopen, het 5km rondje voor het eerst weer na mijn operatie. Ik kom op dat rondje 4 bruggen tegen wv 2 hoge.
De fysio had gezegd dat ik er langzaam tegenop moest omdat de spieren daar eerst aan moeten wennen en ik ooit met volleybal een flinke zweepslag heb gehad in mijn kuit.
Maar na die reanimatie heb ik een postreanimatie run gedaan; hard dus. Alles eruit gerend. Ook tegen die bruggen op.
Ik was voordat ik ging al doodop, het was koud en mijn kuit dus ongetraind vanwege de operatie in januari.
Ik heb niks gemerkt en maandag heb ik het runnetje nogmaals gerend. Nu wel langzamer.
Bij het rennen voelde ik wel dat het niet lekker zat maar ik zag ook niet echt iets. Vorige week zaterdag heb ik nogmaals gerend, weer voelde ik wel wat en er zat wel iets van een blauwe plek maar ik zit altijd onder de blauwe plekken.
Doordeweek heb ik compressiekousen aan op mijn werk en ik denk dat dat ervoor gezorgd heeft dat het lang goed gegaan is maar afgelopen do en vr heb ik geen kousen aan gehad omdat ik toch veel zat. Dat kan dan prima. Maar niet met een klein scheurtje in je spier.
Vrijdag had ik een flinke blauwe plek op mijn kuit en in de avond ging het zeer doen. Ik voel een flinke scheur in mn spier en zit dus met een compressiekous aan op de bank.
Ik kan mezelf wel wat aandoen, weer niet wandelen/hardlopen. De dingen waar ik mijn energie in kwijt kan.
Kleine stukjes gaat wel maar vooral niet langer dan 15 min

Wat ontzettend balen Sam
Heel veel beterschap!

Hopelijk geneest het voorspoedig en kan je snel weer langere stukken lopen Sam.