Barfplaats.nl

pearlsofpassion schreef: Oei, das jammer dat het geen effect heeft... 

Maatje kleiner gaas kan uiteraard ook, en hoe laat je ze uit elkaar haalt, moet je zien aan de katten zelf. Hun reacties.
Wacht maar af tot Pom hem min of meer gaat negeren.

Hoe weet ik dat als ik ze al die tijd gescheiden hou?

Hebben ze eigenlijk genoeg ruimte om elkaar uit de weg te gaan? Kunnen ze naar buiten? Ik merk, nu ik terug ben in Duitsland, waar ze buiten een veel grotere (kattenveilige) ruimte hebben, Vaya en Sokjes veel relaxter met elkaar omgaan. Wellicht omdat ze met veel grotere bogen om elkaar heen kunnen nu, waardoor de bogen grappig genoeg steeds kleiner worden. Ze komen elkaar nu tegen op de trap zonder dat Vaya bangelijk wegschiet of Sokjes probeert op haar te duiken. Sterker nog, ze blijven een paar seconden naast elkaar staan, waarbij Vaya aan Sokjes' kont begint te ruiken. Zal ze van de honden hebben afgekeken.

Anne in Duitsland schreef: Hebben ze eigenlijk genoeg ruimte om elkaar uit de weg te gaan? Kunnen ze naar buiten? Ik merk, nu ik terug ben in Duitsland, waar ze buiten een veel grotere (kattenveilige) ruimte hebben, Vaya en Sokjes veel relaxter met elkaar omgaan. Wellicht omdat ze met veel grotere bogen om elkaar heen kunnen nu, waardoor de bogen grappig genoeg steeds kleiner worden. Ze komen elkaar nu tegen op de trap zonder dat Vaya bangelijk wegschiet of Sokjes probeert op haar te duiken. Sterker nog, ze blijven een paar seconden naast elkaar staan, waarbij Vaya aan Sokjes' kont begint te ruiken. Zal ze van de honden hebben afgekeken.

Ik las laatst ergens dat dat ook katten gedrag is, degene die aanbied zou de onderdanige zijn en de snuffelaar de dominante...soort van erkennen van de plek ofzoiets. Sindsdien ben ik maar gewoon blij als Doki zijn kont weer eens in mn gezicht probeerd te planten 

Hier reageerde Freud wel op valeriaan, mss idd proberen iets meer erop te doen?

Als ze beide in den regel relaxter zijn.
Als ze rustig reageren op elkaar's geur.
Als er zeker niet meer voor de deur de wacht gehouden wordt of dergelijk.

Als de rust wat teruggekeert is bij beide, kan je kijken wat het geeft als je hen bij elkaar laat.  Eerst maar even, daarna steeds langer.
Ik zou wel minstens 3-4 dagen uit elkaar aanhouden en als je daarna een hor ertussen kan plaatsen kan je goed kijken hoe de reactie's aan beide zijden van de hor zijn.
Zijn ze relaxed, of gaat Freud nog steeds lopen? Loopt Pom hem uit te dagen en aan te staren, wil hij bij hem komen, of negeert hij Freud grotendeels? Dat soort zaken.

Anne in Duitsland schreef: Hebben ze eigenlijk genoeg ruimte om elkaar uit de weg te gaan? Kunnen ze naar buiten? Ik merk, nu ik terug ben in Duitsland, waar ze buiten een veel grotere (kattenveilige) ruimte hebben, Vaya en Sokjes veel relaxter met elkaar omgaan. Wellicht omdat ze met veel grotere bogen om elkaar heen kunnen nu, waardoor de bogen grappig genoeg steeds kleiner worden. Ze komen elkaar nu tegen op de trap zonder dat Vaya bangelijk wegschiet of Sokjes probeert op haar te duiken. Sterker nog, ze blijven een paar seconden naast elkaar staan, waarbij Vaya aan Sokjes' kont begint te ruiken. Zal ze van de honden hebben afgekeken.

Beneden is plusminus 50m2 én ze kunnen naar buiten. Daar zit de ouwe garde dus .
Brum heeft de hele bovenverdieping, eigen bak en speeltjes en een privé-knuffelmens  (zoonlief die de hele dag en halve nacht achter de computer geplakt zit)
Het gelazer begon als Pom hem ging stalken = constant op bed zitten in Brum z'n kamer (staren), onder de stoel duiken waar Brum zich had verscholen 
Pom zou graag met Brum kennismaken denk ik maar Brum vindt het doodeng en blijft het eng vinden 
Maar in mijn ogen plek zat voor allemaal...


Een week geleden bijv. had Pom nog een beetje 'intimideer-neigingen' tegen Poef (de andere kater), daar zie ik nu niks meer van, terwijl ze niet meer naar boven mogen = de helft van de plek nog hebben.

Martine-Tom schreef: Ik las laatst ergens dat dat ook katten gedrag is, degene die aanbied zou de onderdanige zijn en de snuffelaar de dominante...soort van erkennen van de plek ofzoiets. Sindsdien ben ik maar gewoon blij als Doki zijn kont weer eens in mn gezicht probeerd te planten 

Hier reageerde Freud wel op valeriaan, mss idd proberen iets meer erop te doen?

Bij hem heb ik het nog niet geprobeerd omdat ik dacht 'eerst de boosdoener wat milder proberen te stemmen' 
Ik geef hem zometeen de sigaar (wat ervan over is  ) en omdat ie steeds aan ons bed hangt  (jaja, gaatjes in het laken) ga ik de krabton lekker maken met wat druppeltjes 

Had PoP dat niet geschreven, over bips snuffelen?

Misschien helpt het om duidelijk te krijgen hoe het hier gegaan is.

Freud kwam hier met 8 weken, was echt nog een beebje toen, kende niks anders als moedermelk. Ik heb hem dus zelf afgespeend en dat verliep eigenlijk prima, hij kleefde heel erg aan mij (logisch natuurlijk) en vond Tom net iets minder eng als de duivel en Doki vond ie in het begin ook eng, die was zo groot.
Hij zat eigenlijk hele dagen op schoot of lag op de bank in mijn nek en van daaruit leerde hij Doki en Tom kennen, Tom doet eigenlijk weinig, hij snuffelt wat, en al de kat erin mee gaat wil ie ren spelletjes doen, maar verder negeerd ie vooral. Doki was heel nieuwsgierig naar de nieuwe huisgenoot, hij kwam regelmatig langs en snuffelde dan aan Freud en tikte met zijn pootje tegen hem aan, langzaam ontdooide Freud. Freud zag het wel zitten om klefkat te spelen met Doki, maar die moest daar dan weer niks van weten, slapen en schootliggen doe je solitair, spelen en rennen doe je wel samen.
Het eerste jaar ging het prima, in die zin dat Freud wel van Doki verwachtte dat ze samen zouden slapen, maar Doki liep gewoon weg en dat was dat. Spelen deden ze wel samen, en ze zaten ook samen op de krabpaal of voor het raam ofzo. Knokken deden ze niet.

Tot Bami kwam eigenlijk, toen voelde Doki zich bedreigd denk ik, zeker toen Bami richting puberteit ging en hij sterker werd als Doki....en daar ook gebruik van maakte, Doki kon Bami niet aan, raakte gefrustreerd en leefde dat uit op Freud.
Uiteraard had ik dit te laat pas door, meestal gebeurde het knokken buiten zicht en gehoor van mij, toen ik het eenmaal doorhad wat er aan de hand was was het eigenlijk al te laat, Doki sproeide het hele huis onder en de band tussen Freud en Doki was al verslechterd tot het punt dat het mij niet meer lukte dat te herstellen.

Freud bleef naar Doki trekken, en 90% van de tijd ging dat goed, en de overige 10% veranderde Doki in een rode furie en joeg Freud op, drukte hem in een hoekje en hakte er gewoon op in. Ik heb van alles geprobeerd van ingrijpen tot laten begaan en alles wat er tussenin zit. Met ingrijpen merkte ik dat Doki in een waas zat, hij had niet door dat ik het was en viel mij ook aan, tot ik een harde gil gaf ofzo dan leek ie weer bij te draaien.
Freud (en ik) konden ook echt niet voorspellen wanneer Doki zo zou beginnen, meestal kon ik het wel herleiden als het gebeurd was, en het leek vaak een combi te zijn van Bami die in zijn territorium was geweest en zijn longen die hem dwars zaten, als hij lichamelijk niet goed in zijn vel zit word ie ook erg sago en hij weet niet hoe hij daarmee om moet gaan, anders dan aanvallen...

Ik heb alles gedaan om hem hier een goed kattenleven te geven....vraag maar aan Plien hoe mijn kamer eruit ziet...soort kattenparadijs waar ik ook tussen mag wonen van ze Maar niks helpt...
Na het vertrek van Freud heb ik hem een poosje in de tuin gehouden, en ik dacht dat het best aardig ging, tot ik vorige week goed aan het schoonmaken was en overal sproeiplekken tegen kwam dus helaas...hij loopt nu ook weer vrij buiten, ik weet het wat hem betreft niet meer...

Maar goed, dit is Freuds topic, ik hoef ook geen advies over Doki, maar misschien kan ditwat verklaren van zijn angst en maakt dat het wat makkelijker om een weg hierin te vinden.
Ik merkte altijd aan Freud dat hij zich heel erg optrok aan mij en toch ook aan Doki, die is wat vreemde omgevingen betreft heel stoer, en loopt in 5 minuten overal alsof hetzijn huis is. Freud zag dat aan vanonder een bed ofzo en zodra hij zag dat Doki op zijn gemak was kwam hij ook al vrij snel tot rust. Nu is hij natuurljik alleen, ik ben er niet, maar ook zijn broer waar hij in dit opzicht altijd veel aan had is er niet. Ik denk dat het voor hem ook belangrijk is om een sterke band met 1 vd personeelsleden te hebben, om een vertrouwd iets te hebben om op terug te vallen. En zo te lezen zit dat wel goed.

Overigens mocht iemand het sneu vinden dat ie boven zit...hij is heel makkelijkwat dat betreft en heeft weinig nodig om blij te zijn, hij zou op een studentenkamer nog prima zitten 

Ik denk ook dat hij liever op minder plaats zich veilig kan voelen, dan veel ruimte waar hij nergens heen kan zonder opgejaagd te worden.
Het is ook niet de bedoeling dat dat zo blijft, het is maar om tot een goede overeenstemming tussen de katten te komen.

Wat ik me net nog zat te bedenken, Plien.
Is er eigenlijk 1 van je katten die Freud wel leuk vond? Een kat die hem niet wilde opjagen of najagen, maar heel rustig reageerde op Freud? Misschien eentje die van nature onderdanig is, in de groep?
Want dan zou het misschien een optie zijn, ipv de deuren gewoon open te zetten, deze kat in kwestie te laten kennismaken met Freud terwijl de anderen er nog steeds niet bij kunnen.  Als die kat gewoon rustig op Freud reageert en het lukt om deze gewoon elkaar te laten leren kennen, zou dat daarna de acceptatie met de anderen kunnen vergemakkelijken.  1 omdat Freud dan op iemand wat kan terugvallen wanneer hij de anderen tegemoet treed. 2 omdat hij dan al geleerd heeft dat niet alle andere katten moordmachine's zijn. 3 omdat de geur van je eerste kat dan rond Freud kan hangen en dat de overige katten ook iets gunstiger kan stemmen.

Bovendien is een kennismaking 1 tov 1 gemakkelijker voor Freud dan 1 tov3.  En als er een positieve kennismaking geweest is, is dat een positieve ervaring voor Freud waardoor een tweede kennismaking met iets meer vertrouwen van zijn kant aangevangen kan worden.

Bij konijnen is dat een techniek die ook toegepast wordt in groepjes. Het is gemakkelijker om 2 koppeltjes aan elkaar te koppelen dan 4 vreemde konijntjes of 1 nieuwe bij 3 die elkaar al kennen.

Dat wil wel zeggen dat het nog iets langer kan gaan duren omdat je dan eigenlijk 2 kennismakingen doorvoert (met de nodige tijd, reken op en paar weken) tov 1.  Maar als deze aparte kennismakingen vlotter lopen, kan je uiteindelijk wel sneller afzijn. Het valt gewoon moeilijk op voorhand te voorspellen.

Ik zou Freud nu eerst eens lekker apart houden boven en eens een week tot rust laten komen, veilig zonder bedreiging en met liefde en aandacht van zijn nieuwe mensen, zonder concurrentie van andere katten. Dan komt in het weekend die hordeur en kan hij veilig op enige afstand de andere katten zien en ruiken.
Ik zou echt stap voor stap doen.

Er zijn inmiddels wat 'ontwikkelingen' geweest :

Brum krabbelt steeds aan de deur beneden, ik doe de deur open, hij wil dolgraag naar binnen (wel heel voorzichtig) tót ie Pom ziet (die hem aanstaart) óf Snoet (die op hem af gaat rennen) en gaat dan snel weer de trap op...ik ben erbij en zorg dat de deur weer dicht is voor er iets kan gebeuren 
Poef, onze underdog, reageerde niet op Brum toen hij de kamer binnenkwam (tenminste, hij ligt op een stoel te slapen en komt er alleen vanaf voor eten  )
Ze laten kennismaken...ik weet niet hoe. Poef vindt het niet fijn om opgepakt te worden, kan heel fel worden...
Zou ik hem dan in de gang zetten zodat hij naar boven naar Brum kan?

Ze reageren toch wel op de valeriaan..ik was te ongeduldig denk ik...ze vinden het allemaal heerlijk, ik heb alleen het idee dat er rustiger op gereageerd wordt dan op het kattekruid...minder trappelen en zo, maar wel likken en knuffelen. Of op de Kickeroo slapen met hun kop 

@Martine: wat rot dat Doki nog steeds sproeit 

Ik zou de deur voor Brum toch maar even dicht houden.
Elke keer dat hij dan weer wegloopt en de deur weer dichtgaat, is dat een soort van beloning voor Snoet en Pom voor hun gedrag.  Het is gewoon nog wat te vroeg. 

Als je binnenkort Poef zou willen laten kennismaken met Brum, kan je hem inderdaad gewoon in de gang zetten en de deur weer dicht.  Kijken wat die twee doen.
Maar ik zou eerst Brum echt een paar dagen alleen laten. Geen andere katten zien, geen rechtstreekse interactie. Geur mag wel uitgewisseld blijven worden.  Pas daarna eens kijken wat Poef zegt en hoe Brum dan reageert op een rustige kat als Poef. Als Poef dat niet graag heeft, zeker niets forceren want je wil net dat hij ontspannen is.

pearlsofpassion schreef: Ik zou de deur voor Brum toch maar even dicht houden.
Elke keer dat hij dan weer wegloopt en de deur weer dichtgaat, is dat een soort van beloning voor Snoet en Pom voor hun gedrag.  Het is gewoon nog wat te vroeg. 

Als je binnenkort Poef zou willen laten kennismaken met Brum, kan je hem inderdaad gewoon in de gang zetten en de deur weer dicht.  Kijken wat die twee doen.
Maar ik zou eerst Brum echt een paar dagen alleen laten. Geen andere katten zien, geen rechtstreekse interactie. Geur mag wel uitgewisseld blijven worden.  Pas daarna eens kijken wat Poef zegt en hoe Brum dan reageert op een rustige kat als Poef. Als Poef dat niet graag heeft, zeker niets forceren want je wil net dat hij ontspannen is.

Brum is vanaf zaterdag of zondag niet meer bij de anderen geweest, op deze ene keer na...
Aha, ja, nu snap ik het  Het is zo simpel maar ik dacht er niet aan dat dat een beloning voor hun zou zijn...

Ik heb een klontje van zijn bak in de bak beneden gelegd, volgens mij maakt er (wat ik heb gezien tenminste) maar 1 kat gebruik van die bak, ik weet niet of de anderen er ook aan (gaan) ruiken...en ik aai ze allemaal natuurlijk.

Is het geen optie om de andere katten een poosje buiten te laten, deur/kattenluik dicht zodat Brum eens rustig de benedenverdieping kan bekijken? Of gebeurd dat al?
Misschien als hij zich wat zekerder in huis gaat voelen, het kontakt met de andere katten straks ook wat soepeler verloopt?

Brum? [emoji54]

hannabelgje schreef: Brum? [emoji54]

Brum is Freubel is Freud.....toch?