Barfplaats.nl

Moeten presteren is vaak ook willen presteren. Kijk mij eens superwoman zijn oid. Ja min of meer opgelegd door je omgeving, maar diegene die erin meegaat ben je toch zelf.

Ik zit er persoonlijk niet zo mee dat ik op geen enkel gebied een tien haal (hoewel ik trouwens prima achteruit kan inparkeren ) dus ik hoef ook niet zielig gevonden te worden oid. Naar een ander kijken, wat die beter kan enz. en dat gaan nastreven, dan leg je je jezelf een te grote druk op. Er zijn namelijk altijd mensen die het nog beter doen, dus dat je op een bepaald niveau de handdoek in de ring gooit met een "en nu ben ik tevreden" is wat mij betreft prima. Net zoals met bezittingen, je kan je suf kopen aan dure auto's, John de Mol heeft altijd een duurdere. Ik ben gewoon lekker blij met mijn bezittingen en met mijn vaardigheden, die dan wel niet vreselijk uitblinken, maar in het dagelijks leven best handig zijn. Handiger dan b.v. ik kan heeeeeeeeeeeeeeeeeeel goed gitaar spelen, maar nog geen ei bakken en ook nog geen schroef in de muur draaien enz.

Ipv van die grijze muis die genoemd is, zou je ook kunnen zeggen: ik ben all-round, in niks perfect maar kan alles wel een beetje en naar tevredenheid. Is dat niet mooi zeg!
Ik ben aal-round

Angelique schreef:Moeten presteren is vaak ook willen presteren. Kijk mij eens superwoman zijn oid. Ja min of meer opgelegd door je omgeving, maar diegene die erin meegaat ben je toch zelf.

Ik zit er persoonlijk niet zo mee dat ik op geen enkel gebied een tien haal (hoewel ik trouwens prima achteruit kan inparkeren ) dus ik hoef ook niet zielig gevonden te worden oid. Naar een ander kijken, wat die beter kan enz. en dat gaan nastreven, dan leg je je jezelf een te grote druk op. Er zijn namelijk altijd mensen die het nog beter doen, dus dat je op een bepaald niveau de handdoek in de ring gooit met een "en nu ben ik tevreden" is wat mij betreft prima. Net zoals met bezittingen, je kan je suf kopen aan dure auto's, John de Mol heeft altijd een duurdere. Ik ben gewoon lekker blij met mijn bezittingen en met mijn vaardigheden, die dan wel niet vreselijk uitblinken, maar in het dagelijks leven best handig zijn. Handiger dan b.v. ik kan heeeeeeeeeeeeeeeeeeel goed gitaar spelen, maar nog geen ei bakken en ook nog geen schroef in de muur draaien enz.

En wat is het probleem als je 1 ding goed kan en de rest minder goed of niet? Daar ging het bij mij op de middelbare school mis. 3 vakken die ik met de vingers in de neus zonder iets te doen hele hoge punten haalde en 2 vakken waar ik kei en keihard voor werkte en toch onvoldoende scoorde. 3 vakken waarin ik normaal was en 1 ding dat zij mij hebben bijgebracht: jij bent dom want hoe hard je ook werkt je kunt 2 vakken niet. Achteraf denk ik was ik echt dom??? Nee, ik had goede kwaliteiten maar daar keek niemand naar. Waarom is het erg als iemand goed gitaar speelt, maar geen ei kan bakken en geen schroef in de muur kan krijgen?

Ik ben er trots op dat ik, ondanks de tegenwerking van mijn ouders en de niet bepaald stimulerende omgeving, als enige van de 12 broers en zussen, mijn middelbare schooldiploma heb gehaald. Dat ik, ondanks de dwang om na het eerste diploma te gaan werken om geld in het laatje te brengen, heb doorgezet en verder heb gestudeerd. Dat ik daardoor ben gekomen waar ik nu ben.

Ik ben er ook trots op dat ik, ondanks al het verdriet dat het met zich meebracht, in 2013 de scheiding na een relatie van 30 jaar en een huwelijk van 22 jaar heb doorgezet. Omdat we zo uit elkaar gegroeid waren, letterlijk, ook door het verschil in opleiding, dat we elkaar niet meer konden bereiken. Ik ben er trots op dat ons dat gelukt is met respect voor elkaar, dat ik hem nog heb kunnen helpen met de financiën voor een eigen plekje, dat de kinderen het goed doen en het nog fijn hebben thuis. Dat we nog on speaking terms zijn.

Ik ben trots op mijn handigheid: muurtje metselen, schilderen, behangen, vloertje leggen: ik draai er mijn hand niet voor om!

Ik ben er trots op dat nieuwe uitdagingen naar mij toe komen, omdat ik mijn werk zo goed doe dat ik mezelf daarvoor niet op de borst hoef te kloppen, maar dat het wordt opgemerkt en me nieuwe functies worden aangeboden.

Ik ben er trots op dat ik iemand heb gered door hem op straat te reanimeren (daartegenover staat die ene jonge man, in Zweden tijdens onze vakantie in 2014, die met zijn motor tegen een vrachtauto was geklapt en die ik niet heb kunnen redden. Ik denk nog regelmatig aan hem en hoe het moet zijn voor zijn familie).

Lil schreef:En wat is het probleem als je 1 ding goed kan en de rest minder goed of niet? Daar ging het bij mij op de middelbare school mis. 3 vakken die ik met de vingers in de neus zonder iets te doen hele hoge punten haalde en 2 vakken waar ik kei en keihard voor werkte en toch onvoldoende scoorde. 3 vakken waarin ik normaal was en 1 ding dat zij mij hebben bijgebracht: jij bent dom want hoe hard je ook werkt je kunt 2 vakken niet. Achteraf denk ik was ik echt dom??? Nee, ik had goede kwaliteiten maar daar keek niemand naar. Waarom is het erg als iemand goed gitaar speelt, maar geen ei kan bakken en geen schroef in de muur kan krijgen?

Dat vind ik niet erg dat iemand goed gitaar kan spelen, maar geen ei kan bakken. Ik vind het alleen voor mezelf minder praktisch in het dagelijks leven. Er is niks mis met ergens heel goed in zijn, echt talent hebben en dat ook etaleren, maar als je dat verteld vind "iedereen" dat prima. Als je verteld dat je nergens in uitblinkt dan hebben mensen ineens met je te doen lijkt het. Dat laatste lief bedoelt hoor, maar voor mezelf echt overbodig.

Kaio schreef:Ipv van die grijze muis die genoemd is, zou je ook kunnen zeggen: ik ben all-round, in niks perfect maar kan alles wel een beetje en naar tevredenheid. Is dat niet mooi zeg!
Ik ben aal-round

Yes

Angelique schreef:Dat vind ik niet erg dat iemand goed gitaar kan spelen, maar geen ei kan bakken. Ik vind het alleen voor mezelf minder praktisch in het dagelijks leven. Er is niks mis met ergens heel goed in zijn, echt talent hebben en dat ook etaleren, maar als je dat verteld vind "iedereen" dat prima. Als je verteld dat je nergens in uitblinkt dan hebben mensen ineens met je te doen lijkt het. Dat laatste lief bedoelt hoor, maar voor mezelf echt overbodig.

Ahhhhhh ik snap hem helemaal.
Waarschijnlijk is gelukkig zijn wel het belangrijkste en dan maakt manier van functioneren niet meer uit.

Angelique schreef:Moeten presteren is vaak ook willen presteren. Kijk mij eens superwoman zijn oid. Ja min of meer opgelegd door je omgeving, maar diegene die erin meegaat ben je toch zelf.

Ik zit er persoonlijk niet zo mee dat ik op geen enkel gebied een tien haal (hoewel ik trouwens prima achteruit kan inparkeren ) dus ik hoef ook niet zielig gevonden te worden oid. Naar een ander kijken, wat die beter kan enz. en dat gaan nastreven, dan leg je je jezelf een te grote druk op. Er zijn namelijk altijd mensen die het nog beter doen, dus dat je op een bepaald niveau de handdoek in de ring gooit met een "en nu ben ik tevreden" is wat mij betreft prima. Net zoals met bezittingen, je kan je suf kopen aan dure auto's, John de Mol heeft altijd een duurdere. Ik ben gewoon lekker blij met mijn bezittingen en met mijn vaardigheden, die dan wel niet vreselijk uitblinken, maar in het dagelijks leven best handig zijn. Handiger dan b.v. ik kan heeeeeeeeeeeeeeeeeeel goed gitaar spelen, maar nog geen ei bakken en ook nog geen schroef in de muur draaien enz.

Maar wie vind jou dan zielig? Omdat er een paar mensen zijn die jou een compliment maken over je goede eigenschappen/dingen die je goed kunt? Ik denk dat je dat verkeerd ziet. Dat heeft niks met zielig te maken maar hier zie je in mijn ogen wel dat jij er een ander rating-systeem op na houdt. Ik krijg de indruk dat jij vindt dat je pas trots mag zijn op je talenten, wat je bereikt hebt, je goede eigenschappen als je er een 10 mee hebt gehaald.

Ik ben geen uitblinker met een speciaal talent, wel iemand die altijd positief is en ook altijd uit gaat van het positieve.
Ik ben wel heel goed in mijn werk, daar heb ik ook lol in om het super goed te doen. Waar ik dan heel trots op ben is het feit dat we vorig jaar een personeelsfeest hadden, en waar ik werk (fabriek) heb ik zo'n dikke 400 collega's waarvan ik ook eigenlijk iedereen wel bij naam ken, mijn man mocht ook mee naar het feest. Wij hebben uiteraard heel veel mensen gesproken die avond, van directieleden, directeur, tot de mensen die daadwerkelijk in de fabriek werken, en mijn man zat in de auto en zei tegen mij; goh, ik weet dat jij je werk heel leuk vind, en ik weet dat je er goed in bent, ik weet ook dat ze blij met je zijn. Maar ik had vanavond pas in de gaten hoe blij iedereen met je is. Ja toen was ik echt heel super trots op mezelf, en mijn man was dat ook [emoji6]

Dit trekt natuurlijk door in mijn privé, ben ik ook zo lekker positief, manlief vind soms nog wel eens op het naïeve af, ik geloof nou eenmaal graag in het goede, ook van mensen, hoewel ik me heel goed bewust ben dat helaas niet iedereen dat is.

Mijn favo uitspraak komt ook uit een liedje van Ede Staal; het is nog nooit zo donker geweest, of het wordt altijd wel weer licht....

Oo ik kan trouwens best goed koken. Mijn man is altijd heel erg blij weer thuis te kunnen eten nadat ie weg is geweest. De restaurantjes vallen altijd tegen
En ik hen nog wat sprookjes illustraties met pen gemaakt voor een kalender als we dan toch bezig zijn
Dat was ook heel leuk, en spannend na een eeuwigheid geen inkt ( uit potje) meer gebruikt te hebben

Lizzy schreef:Maar wie vind jou dan zielig? Omdat er een paar mensen zijn die jou een compliment maken over je goede eigenschappen/dingen die je goed kunt? Ik denk dat je dat verkeerd ziet. Dat heeft niks met zielig te maken maar hier zie je in mijn ogen wel dat jij er een ander rating-systeem op na houdt. Ik krijg de indruk dat jij vindt dat je pas trots mag zijn op je talenten, wat je bereikt hebt, je goede eigenschappen als je er een 10 mee hebt gehaald.

Psies, dat je het geduld hebt om na Kat op te fluffen, en daar na een half uur gewoon nog een keer mee mogen beginnen bewonder ik echt, dat heb ik dus totaal niet. Ik kan er rijkelijk om lachen...achteraf maar die show...fok it, ik ga dan echt niet nog een x die hele hond in de lak zetten, of die was gegaan, of ik had afgezegd

Lizzy schreef:Maar wie vind jou dan zielig? Omdat er een paar mensen zijn die jou een compliment maken over je goede eigenschappen/dingen die je goed kunt? Ik denk dat je dat verkeerd ziet. Dat heeft niks met zielig te maken maar hier zie je in mijn ogen wel dat jij er een ander rating-systeem op na houdt. Ik krijg de indruk dat jij vindt dat je pas trots mag zijn op je talenten, wat je bereikt hebt, je goede eigenschappen als je er een 10 mee hebt gehaald.

Ik moest het even terugzoeken, maar ik las dat iemand er verdrietig van werd dat er mensen zijn die zich grijze muis voelen. En idd voelden mensen zich geroepen complimenten te maken, terwijl ik daar niet naar zocht ofzo en mensen die gewoon...terecht zeiden dat ze goed en/of trots zijn op capaciteit A of B, dat die geen extra complimenten kregen. En dat geeft dan toch een gevoel dat men denkt dat ik om een compliment verlegen zit omdat ik van mezelf vind dat ik nergens in uitblink. (ik vond het wel lief hoor) Maar het is gewoon zoals het is. Ik kan heel veel, maar ben nergens echt een vakidioot in. Het is het allemaal net niet. Ik ben gewoon allrounder

Maar nee hoor, ik hoef geen tien. Goed beschouwd was dat al een doorn in het oog van mijn leraren, dat ik met een voldoende....op mijn sokken binnen gesleept (oké, op wiskunde na) genoegen nam. Maar het grote voordeel van grijze muis zijn, is dat als je een keertje richting de 8 gaat, je daar ook spontaan vreselijk blij van kan worden. (kinderhand is snel gevuld ) En de druk is weg, de druk om een tien te halen, terwijl je weet dat je stik je best kan doen een kamer perfect te behangen, maar dat dat lastige hoekje 'm toch weer niet gaat worden. Dan doe je je best en lukt het hoekje wonderwel wel, jippieeeee, lukt het niet..ook goed. ....een gordijntje...ook leuk.

Martine-Tom schreef:Psies, dat je het geduld hebt om na Kat op te fluffen, en daar na een half uur gewoon nog een keer mee mogen beginnen bewonder ik echt, dat heb ik dus totaal niet. Ik kan er rijkelijk om lachen...achteraf maar die show...fok it, ik ga dan echt niet nog een x die hele hond in de lak zetten, of die was gegaan, of ik had afgezegd

Maar dat was gewoon niks nieuws, dat deed mijn eerste hond al. Niet altijd gelukkig, maar toch. Niet gaan als je kan is nooit een optie geweest. Hoe beroerd je hond er ook uitziet, het is me nog nooit niet gelukt om ze niet spik/span in de ring te krijgen.

Oneee dat knuddige hoekje behang wat net niet is gelukt! Neeeeee!
Maar ondertussen kan ik toch ook wel weer redelijk goed behangen
Is wel een beetje hoe je het bekijkt.

Oo overigens heb ik Kaio een keer geshowed terwijl ik de dag vantevoren omdat ik de stang tussendoor op mijn kop kreeg ( Kaio sprong eraf en stang viel op me) en een gat in mijn hoofd had en gehecht moest worden. Dus na het hechten hem verder showklaar gemaakt en de dag erna showen Wel eerst voorzichtig het bloed uit mijn haar proberen te halen, want wassen mocht niet

Dus ik kan me wel iets voorstellen met Kat, de bedoeling was we gaan dus we gaan ook wat er ook gebeurd

Lizzy schreef:Maar wie vind jou dan zielig? Omdat er een paar mensen zijn die jou een compliment maken over je goede eigenschappen/dingen die je goed kunt? Ik denk dat je dat verkeerd ziet. Dat heeft niks met zielig te maken maar hier zie je in mijn ogen wel dat jij er een ander rating-systeem op na houdt. Ik krijg de indruk dat jij vindt dat je pas trots mag zijn op je talenten, wat je bereikt hebt, je goede eigenschappen als je er een 10 mee hebt gehaald.

Dat geloofde ze van mij ook al niet!