Barfplaats.nl

Ja lekker de conditie opbouwen dan is ze straks nog niet moe na 4 uur wandelen
Kan wel een dilemma zijn hè? Je wil een fitte, goed in het vel zittende hond, maar wel een die ook nog rust kan pakken

Cathelijn schreef: zo 12 jul 2026, 16:16 Ja lekker de conditie opbouwen dan is ze straks nog niet moe na 4 uur wandelen
Kan wel een dilemma zijn hè? Je wil een fitte, goed in het vel zittende hond, maar wel een die ook nog rust kan pakken

We worden er zelf ook wel fitter van

Siberienne schreef: zo 12 jul 2026, 17:32 We worden er zelf ook wel fitter van

Oh dan kunnen jullie haar wel bijhouden

Echt moe worden ze vooral van hersenwerk, snuffelen, speuren, nieuwe dingen leren.
Lekker lang wandelen is goed voor de conditie, maar ja, hoe meer je dat doet hoe beter die conditie hoe verder je moet wil je haar er fysiek moe van krijgen.

Ik zou er zeker lekker veel en lang mee lopen en misschien combineren met speuren, zoeken, of kunstjes.. hersenwerk. Iets waar ze mentaal ook moe van wordt. Dingen als speuren zijn voor ons oog niet heel intensief maar ze worden er onwijs moe van omdat ze er goed geconcentreerd voor aan het werk moeten. 't best hard werken, dingen zoeken.

Karen

Lang lopen betekent bij Ties ook veel mogelijkheid hebben tot snuffelen. Hij krijgt ook de gelegenheid om dat te doen. Het is zijn leven, geuren opdoen. Maar waar wordt hij nou het meest moe van? Van het lopen of van het hersengebruik? Ties doet zweetwerk en daarvan wordt gezegd: Ze worden er doodmoe van. En ik hoor van alle deelnemers dan hun hond de rest van de dag op apegapen licht en ook de volgende dag heel veel slaapt. Ties is na afloop van zijn spoor overduidelijk moe. Hij is zo mak als een lammetje en gaat de auto in en slaapt. 1,5-2 uur naar huis rijden, onderweg slaapt hij. Eenmaal thuis is hij wakker. Niets duidt erop dat hij dan nog moe is. Hij is weer vol energie. Over de volgende dag maar te zwijgen, die is net als alle andere gewone dagen.
Overigens sleurt Ties mij niet het bos door (of over straat). Ook een Fauve kan leren netjes aan de lijn te lopen. Vroeger liep ik met drie Fauven in de hand. Dat was me nooit goed afgegaan als ze als maar in de lijn hingen. In het bos loopt Ties aan een 10meter lijn. Daar wordt niet aan getrokken. Hij mag niet links of rechts het bos in, hij moet op het pad blijven en dat doet hij ook. Dat is er met de puplepel ingegoten. Het bos mag hij alleen in als er gewerkt moet worden (zweetspoor lopen). Maar langs het bospad mag hij snuffelen zoveel hij wil; of naar mollen/muizen graven, daar krijgt hij ook tijd voor. Een heel enkele keer wil hij wel eens een wissel opschieten maar dan houd ik hem direct staande. Ik trek hem niet terug, houd hem alleen maar op de plaats zodat hij niet verder kan. Dan wacht ik gewoon af. Hij keert altijd uit eigener beweging weer om. Braaf klik snoepje.

Ik denk dat verschillende soorten vermoeidheid zijn. Fysiek en mentaal. Net als bij mensen. Maar ook dat het adagium ‘je kunt niet fysiek en mentaal gespannen zijn. Dus nee, een hond mentaal moe en voldaan krijgen met alleen maar wandelingen aan de korte lijn, dat gaat niet lukken. Net zo min als dat je een hond fysiek sterker kan laten worden door alleen maar hersenwerk. Lykke heeft te weinig beweging gehad en te weinig uitdaging. Haar emmer kan nog wel eens overlopen, lange wandelingen in onze rustige bossen geven haar de fysieke uitdaging die ze hard nodig heeft - en daarna ook mentale ontspanning. Ik ben niet bang voor dat ‘te fit’ krijgen en vraag me echt af waar dat vandaan komt. Onze honden, van een ras wat makkelijk 50-100 km op een dag kan lopen, hadden weliswaar een mogelijkheid nodig om die energie kwijt te kunnen, maar konden ook heel goed ‘uit ‘ tussendoor. We trainden 2-3 x per week, max 20 km voor de step (uiteraard niet in de zomer). En dan konden ze in de winter tochten maken in de sneeuw van 30-40 km. Dat zouden we met Lykke ook graag weer kunnen. Maar dat betekent ook trainen en oefenen. Als je niet er flink op uit wil, moet je dit soort honden niet in huis halen. Ja we doen ook hersenwerk, en ik heb ook wel wat gespeurd met de vorige twee. Maar dat was echt geen substituut voor ‘gaan met die banaan’

Siberienne schreef: wo 08 jul 2026, 22:03 Vandaag bij de lokale honden therapeut. Beide heupen, onderrug en staart zitten flink vast. Spieren kort en stijf. Ze heeft eea los gemaakt, wij hebben zelf oefeningen mee gekregen en de bonus: er is daar een losloopveld en dat mogen we ook af en toe gaan gebruiken.

Lykke vond het spannend, liet toch wel best veel toe en gezicht van de mevrouw is aantal keren grondig gewassen.

Stijfheid is waarschijnlijk echt gevolg an te veel in een te kleine bench, haar staart staat ook gewoon wat onnatuurlijk maar dat is niet bouw, het zit vast. En dan word ik toch wel beetje boos en verdrietig dat zo’n leuk en lief hondje, die niets liever wil dan bij ons zij , dat mee heeft moeten maken. Maar we gaan het beter maken!

En dat is waarom een herkansertje adopteren zo mooi is ... er zijn zoveel honden die het verdienen om een nieuwe kans te krijgen en dat dan die mooie knappe taart zomaar met haar billen bij jullie heeft mogen belanden, helemaal top toch

Ze is nog super jong, dus alle kans dat dit met wat extra aandacht straks helemaal geen belemeringen voor haar gaat opleveren en jullie volgend winter heerlijk met haar kunnen genieten van lange tochten door de sneeuw

Even een kleine update over ons meiske. Ze gaat goed maar we zijn toch even bij dierenarts langs geweest. Sowieso moest ze een paspoort, want dat had ze nog niet (hier hebben ze nog vaccinatie boekjes). En dat kon nu want ze staat officieel op onze naam nu . De dierenarts denkt toch dat er iets meer is dan allen stijfheid van in de bench zitten, dat ze toch een blessure heeft (gehad) van de rechter achterpoot met spier/pees of zenuwachtig. Meest waarschijnlijk spier / pees. Ze staat nu een week op rimadyl om te kijken of dat verschil maakt. We zitten nu op dag twee daarvan en ik vind het lastig te zien. Vannacht stonden we buiten omdat mevrouw aan de dunne was, kan de rimadyl zijn of de nieuwe soort KVV. Ze heeft wel een beetje ‘husky spijsvertering’ best snel van slag met veranderingen. Volgende week krijg ik vakantie en gaan we lekker op stap. Wat erg grappig was; een toevallige ontmoeting onderweg leidde tot twee wildvreemden op de koffie bij ons thuis en een hond die helemaal blij was: weer twee ‘slachtoffers’ voor knuffels en spel. Ze kwam om de beurt naar iedereen haar bal brengen

En oh ja - ze durft aandacht te vragen / eisen en ze slaapt ook ‘typisch husky’ - en leuk hoor, foto’s maken van zwarte hond in het bos

Heel fijn deze onderbouwing met foto's
Die voelt zich duidelijk thuis

Ja toch lastig zo'n zwarte hond
Ze ziet er uit alsof ze zelf ook heel blij is dat ze zo goed is terecht gekomen

Niets maakt mij zo gelukkig als het zien van een gelukkige hond!

Helemaal officieel jullie eigenste Lykke ... gefeliciteerd saampjes

Ik ben benieuwd of de Rimadyl iets gaat laten zien (behalve dunne poep), het is natuurlijk een prima pijnstilling/ontstekingsremmer dus mocht er zoiets spelen zal je waarschijnlijk snel verbetering aan de achterpoot gaan zien.

En ondanks dat het maken van foto's van zwarte honden een opgave kan zijn .... en dan niet eens alleen in het bos heeft ervaring mij geleerd , komt de dame met de wenkbrauwen er toch mooi op tevoorschijn, ze is echt een plaatje.

Gefeliciteerd! Nu echt helemaal officieel op jullie naam!
Heel veel geluk en plezier samen.

Ze is echt prachtig.

dinky89 schreef: ma 27 jul 2026, 10:01 Heel fijn deze onderbouwing met foto's
Die voelt zich duidelijk thuis

foto's kunnen soms meer zeggen dan woorden