Barfplaats.nl

Ahhh, wat een mooie foto

Prachtige sprekende foto

Lizzy schreef: do 29 okt 2020, 08:52 Ahhh, wat een mooie foto

Zo Selfie ooit op een melige zonnige middag gemaakt is dan later opeens weer bijzonder. Nu weet ik ook weer waarom ik nooit foto’s weg kan gooien

Wat een geweldige foto

Och dat is echt een smelt foto

Verdrietige verhalen Een knuffel voor wie m gebruiken kan

Zo lag ik laatst naast mijn Collin, zijn pootjes en zijn grote lijf even te kriebelen.
In augustus 13 geworden, hoe lang hebben we nog.
" En dan, dan ga je misschien wel naar iets van een hemel. Waar de poezen zijn waarmee je bent opgegroeid. Waar Kevin is, je zult m vast leuk vinden. En dan wat later komt Puckje ook. En dan nog later, dan kom ik ook. Dan gaan we samen zwevend verder door t hiernamaals.."

Krabbel ik weer overeind, zie ik een grote glimlach om zn toet. En krijg ik nog een veeg met zn poot over mn arm....

Wat een prachtige foto, Siberienne!

En Envie, zo herkenbaar...

Zo’n prachtige foto moet je ook niet willen omschrijven. Die moet je gewoon voelen, Siberienne.

Eindelijk ben ik eraan toe om een foto te delen met mensen die Ziva ook lief vonden.
Een vriendin van me heeft 3 kinderen die DOL waren op haar en nog steeds is elke dalmatiër Ziva. Ik heb hen alledrie een foto gestuurd en vriendin heeft hun reactie gefilmd. Dat was echt tranentrekkend. Het einde was dat een van hen naar vriendin liep en de foto tegen zich aandrukte en zei; Ziva was de liefste grootste hond ter wereld..
En toen vriendin zei dat ze me dan maar moest bedanken zei ze dat ze een kaart ging maken.

Prachtig Sam!

Wat lief en ontroerend, Sam.
Ik herinner me dat de Dalmatiër van onze vrienden was gestorven. Hun oudste dochter was toen nog maar een klein kind. Jaren later ging onze vriendin de bedden afhalen, ook dat van de dochter, die dat normaal gesproken zelf deed. Onder het kussen vond ze een foto van de hond, daar bleek het meisje al die jaren al mee te slapen. Trouwens, ze is nu tegen de 50 en de foto staat altijd op haar bureau.

Wat mooi Sam

Wat een lief verhaal Sam

Aaah wat fijn dat ze zo ontzettend blij waren met de foto Sam! Maakt wel weer extra duidelijk dat Ziva niet alleen diep in jouw hart voortleeft

Amber heeft mij alweer 4 jaar terug verlaten
Okt 2016
En Noa Nov 2014 . Ook alweer 6 jaar terug

Het plan was om de roedel van vier tegelijkertijd uit te strooien
Dat heb ik uiteindelijk maar alleen gedaan
Pijnlijk eenzaam . Maar ik heb het wel gedaan , samen op een voor hen geliefde plek . Ik heb er een filmpje van gemaakt
Nog even wat lieve woordjes , gezegd hoeveel ik van Ze gehouden heb
En daar ging hun as , met de wind mee .En even later zag ik weer wat as in mijn richting komen ... Ik heb nog lange tijd aan de waterkant gezeten .mijn tranen laten gaan
En het filmpje . Het is me zo dierbaar
Mijn Jan Jans en de kinderen , de twee oude wijzen en de twee jonge draakjes