Zo'n grote stoere man, vier dagen na zijn veertigste verjaardag, nooit gerookt, nooit gedronken, enorm sportief 
Hij is destijds aan het eind van zijn lange werkweek in oktober 2005 met een transporter van Berlijn naar Westfriesland gereden om mijn spullen, Pugsley en Bugs in te laden en naar Berlijn te brengen, ik ben maandags met de trein gekomen.
Hij is degene, die in de auto sprong terwijl hij eigenlijk al had geslapen, en 25 km naar Berlijn reed om ons met Shanny, de hond van mijn Schatzi, op vrijdag avond laat naar de universiteitskliniek aan de rand van de stad te brengen, omdat Shanny zware bloeddiarree had en de medicijnen die ze eerder op de dag van de da had gekregen niet werkten. Hij heeft ook de torenhoge rekening voor ons betaald nadat Shanny bijna een week in de kliniek was geweest, omdat wij dat bedrag niet konden ophoesten.
Hij is het, die meteen heeft gezegd dat hij aan het eind van onze vakantie ons en Shanny bij mijn ouders zou komen afhalen omdat we met Shanny onverwacht naar dierenarts in Grootebroek moesten. Er kwam namelijk ineens bloed uit haar oor. Ze bleek een tumor in haar oor te hebben die een op een bloedvat drukte. Door de treinreis naar Nederand was haar bloeddruk gestegen, waardoor de ader in haar oor was geknapt.
Hij heeft onze diertjes liefdevol bij ons opgehaald nadat we ze helaas hebben moeten laten gaan, om ze bij hem in de tuin te begraven en ze daar de laatste eer te kunnen bewijzen compleet met grafsteen of beeld.
Hij is degene, die vorig jaar bij een klant nog twee wasberenbabies uit een afvoer onder een wc-pot heeft gered, nadat meerdere loodgiets in de buurt weigerden te komen. Toen de universiteitskliniek ook nog weigerde om de diertjes op te nemen en zelfs voorstelde om ze in te laten slapen, hoewel ze een station hebben om wilde dieren op te vangen en hiervoor zelfs subsidie krijgen, heeft hij ze meegenomen en op eigen initiatief een vereniging gevonden die bereid was om de babies op te nemen en te verzorgen.
We gaan onze "Cheffe" zo enorm missen
