Barfplaats.nl

Ach jeetje, dat was niet de bedoeling 
Maar misschien knapt hij ook weer op?

Heel veel sterkte Karin en Yuki

ach karin,wat naar,maar wie weet gaat het morgen wat beter.

Het gaat alweer beter met hem (en met mij  )...

Hij heeft net weer lekker gegeten en vanmiddag lekker een uurtje in t bos geweest (op zijn favoriete veldje).
Rutteman heeft niet terug gebeld, dus we mogen het helemaal zelf uitzoeken   

Heb al meermalen overwogen om maar over te stappen naar Johan de Vos, omdat ik het vermoeden heb dat de begeleiding daar stukken beter is. Maar dat is 2 uur rijden voor mij, totaal dus 4 uur per keer. Buiten dat dat lang niet altijd in mijn energieschema past, is dat voor Yuki ook niet echt prettig, dus dat houdt me tegen.
Maar dit is waardeloos...

Als het goed is komt morgen de hondenluier met de post 
Wie weet, geeft dat wat rust...

Ondertussen word ik redelijk krankjorem van Samos (kat) die de ganse dag tegen Yuki aangeplakt wil liggen, kopjes geeft tegen zijn bek en lippen, etc.
Het maakt me boos en verdrietig tegelijk     

Lieverd, een hele dikke

Karin, dit is niet wat ik wil lezen!!!

Knuf voor jou en Yuki

Sanyo schreef: Lieverd, een hele dikke

In dank ontvangen! 

ik denk dat je je een beetje "overspannen" voelt meis..
iets wat heel logisch is, je staat enorm onder spanning..
ik denk dat je voorjezelf wat grenzen moet gaan stellen in wat je nog kunt vw je beperkte energie..
tenminste.. dat herken ik zelf uit hoe je schrijft en hoe je je lijkt te voelen.. 

spreeuwtje schreef: ik denk dat je je een beetje "overspannen" voelt meis..
iets wat heel logisch is, je staat enorm onder spanning..
ik denk dat je voorjezelf wat grenzen moet gaan stellen in wat je nog kunt vw je beperkte energie..
tenminste.. dat herken ik zelf uit hoe je schrijft en hoe je je lijkt te voelen.. 

zo voelt t af en toe wel ja 
Het voelt zo letterlijk en figuurlijk als dweilen met de kraan open...

we blijven duimen, bidden en hopen dat het weer beter gaat

We blijven duimen voor meer positieve berichten.

yuki11 schreef: zo voelt t af en toe wel ja 
Het voelt zo letterlijk en figuurlijk als dweilen met de kraan open...

misschien omdat je niet weet wanneer t eindigd..
hoelang dit nog zo gaat zijn, en of t wel écht verschil gaat maken..
die angst en onzekerheid (gepaard met nachtmerries misschien)    slopen een mens..
geen moment kun je meer kijken zonder te zien of t wel of niet goed gaat met yuki..
je kunt hem niet meer zien zonder die ziekte.. tenminste.. dat had ik..

Sterkte meid!
En een hele dikke knuffel voor Yuki.

Hoe zijn jullie de nacht doorgekomen? 

He meis, hoe gaan jullie nou?