Laat ik jullie nu ook maar deelgenoot maken in mijn ervaringen met het gebruik van kurkuma.
Al eerder schreef ik dat Senta erg slecht liep, en dat het mij duidelijk was dat haar dagen geteld waren
. Senta kreeg eerder korte tijd kurkuma, maar vanwege heftige spuitpoep ben ik daar ook weer mee gestopt.
De dag dat ze bij 3 stappen achter elkaar , ook 3 x door haar poten zakte en met haar snuit tegen de grond klapte, én daarnaast een klapvoet had achter, was het me duidelijk: Ik mag senta zo niet langer laten strompelen. Maar Senta zou op 28 okt. 2 jaar bij mij wonen , en 5 nov. zou ze 12,5 jr. worden. Dat wilde ik nog graag met haar bereiken, daarna zou ik haar laten gaan
Met tranen in mijn ogen en gebroken stem maakte ik een afspraak,: Senta zou 6 nov. thuis ingeslapen worden
Vreselijk, het voelde of ik zojuist haar doodvonnis uitgesproken had. Dit is geweest rond 10 oktober ,
In een ijdele poging nog wat voor haar te betekenen, ben ik herstart met het geven van Kurkuma.
Senta reageert hier zo fantastisch goed op, dat ik vanmorgen de afspraak om Senta in te laten slapen, heb afgezegd.
Afgelopen zondag is ze zelfs voor de eerste keer in lange tijd, verder gelopen dan haar rondje Molenpark
Van haar klapvoet achter zie en hoor ik niet meer, dan dat ze af en toe met de nagels over de grond krast, en ze zakt nauwelijks nog door haar poten. Bij het opstaan zie ik duidelijk dat ze zich niet meer hoeft op te trekken aan haar voorpoten, haar achterlijf doet effectief mee..
Kortom: het gebruik van kurkuma heeft Senta voor nu gered van de bekende roze spuit. Voor hoe lang? Geen idee, maar stiekem hoop ik op haar 13 de verjaardag. We zullen zien, het blijft natuurlijk een oude maar lieve hond
En de trocoxil van de DA? die laat ik denkelijk waar hij is, op t rek bij de DA
) 
