Barfplaats.nl

Zojuist nog contact gehad met de DA.
Naast mijn ongenoegen over hoe het met Ziggy na de operatie is gegaan had ik ook over de rekening mijn vraagtekens. Er was namelijk voor 1 operatie, 2 operaties gerekend. Het verwijderen v/d milt en een "kijkoperatie" omdat de organen nog waren nagekeken op afwijkingen.
Omdat ik dat raar vond dat daar dan een volledige kijkoperatie voor werd berekend omdat er ook een miltoperatie is uitgevoerd, er zijn dan toch handelingen zijn die overlappen en ik daar dus dubbel voor moet betalen... daar moest de dierenarts mij gelijk in geven en mede doordat het met Ziggy na de operatie dus wat vreemd verlopen is krijgen we het bedrag van de kijkoperatie terug.
Nou dat vind ik toch zeer netjes!! Afgezien van dat we een leuk bedrag terug krijgen vind ik het bovenal gewoon fijn dat er serieus met onze klachten is omgegaan!

Gelijk navraag gedaan hoe het zit met inspanning (los rennen) zonder milt. Nou ze mag gewoon los, dat kan geen kwaad. Het is wel zo dat de milt bij inspanning extra bloedcellen aanmaakt en het lichaam in stuurt. Dat gaat Ziggy dus missen met als gevolg dat ze wat minder uithoudingsvermogen kan hebben. That's all Nou is Ziggy altijd liever lui dan moe dus ze zal er weinig hinder van ondervinden En natuurlijk zullen wij dit zelf ook in onze gedachten houden en zodra we merken dat er inderdaad iets veranderd aan haar uithoudingsvermogen hierop inspelen

Wat een goed nieuws!!! Superfijn!!!

Ik merk dat ook hoor aan Buffel dat hij die extra boost niet meer heeft in tegen stelling tot Shay.
Ik roep ze even bij me voor een kriebel op de kop en dan even rustig uithijgen en dan gaan ze weer.
Nu ruim een jaar later is hij er wel wat beter aan gewend en verdeeld hij zijn knal energie beter.

Oh wat een goed nieuws joh!
Nou hopelijk kan ze straks als ze helemaal hersteld is weer lekker rennen!

Ziggy heeft inmiddels al weer een aantal keren los gelopen. En dat verloopt "apart"....
Ze mag los en gaat dan gelijk uit de startblokken, rent vol vuur een aantal rondjes, komt dan tot stilstand en valt dan bijna om omdat haar achterpoten "in storten".
Haar bespiering in de achterhand is dan helemaal hard, even goed wrijven en ze kan weer staan en lopen. Dit is met de eerste sprint, als ze daarna wat loopt te kuieren en dan weer een sprintje in zet valt het wel mee.
Mijn vriend denkt dat haar spieren op zo'n moment helemaal verzuren.
Ze heeft al zeker een driekwart jaar niet zo gerend zoals ze nu weer doet, daarnaast is ze flink wat kilo's kwijt en conditie..

Iemand misschien een idee of we haar iets ter ondersteuning kunnen geven of dat dit iets is wat zal "slijten" zodra ze weer wat conditie heeft opgedaan?

Als ze los mag, heeft ze dan eerst een poos aan de riem gelopen? Ik denk nl. dat het beter is om haar eerst een "warming-up" te geven voor ze los mag. Dat voorkomt misschien de verzuring.

zurca schreef: Ziggy heeft inmiddels al weer een aantal keren los gelopen. En dat verloopt "apart"....
Ze mag los en gaat dan gelijk uit de startblokken, rent vol vuur een aantal rondjes, komt dan tot stilstand en valt dan bijna om omdat haar achterpoten "in storten".
Haar bespiering in de achterhand is dan helemaal hard, even goed wrijven en ze kan weer staan en lopen. Dit is met de eerste sprint, als ze daarna wat loopt te kuieren en dan weer een sprintje in zet valt het wel mee.
Mijn vriend denkt dat haar spieren op zo'n moment helemaal verzuren.
Ze heeft al zeker een driekwart jaar niet zo gerend zoals ze nu weer doet, daarnaast is ze flink wat kilo's kwijt en conditie..

Iemand misschien een idee of we haar iets ter ondersteuning kunnen geven of dat dit iets is wat zal "slijten" zodra ze weer wat conditie heeft opgedaan?

Het is rete duur spul maar ik zou Spier Support gaan geven.

Doranto schreef: Als ze los mag, heeft ze dan eerst een poos aan de riem gelopen? Ik denk nl. dat het beter is om haar eerst een "warming-up" te geven voor ze los mag. Dat voorkomt misschien de verzuring.

Maakt geen verschil of ze nu eerst een wandeling heeft gemaakt en dan los gaat of gelijk los gaat.

Lizzy schreef: Het is rete duur spul maar ik zou Spier Support gaan geven.

Gaat ik eens naar kijken, bedankt!

mooi dat ze weer dr gang mag gaan!

Me and my boys! schreef: mooi dat ze weer dr gang mag gaan!

Het is een genot om haar weer zo te zien...Als ze los mag, gaat ze ook echt "los", vol vuur stuift ze weer over de vlakte
Hoe lang zal ze al wel niet last gehad hebben van die milt want zo vol vuur rennen is lang geleden en dat beseffen we pas nu, nu je het verschil weer ziet
Maargoed ze is weer happy en dat is voor nu het belangrijkste

Super dat het zo goed gaat.

Fijn dat ze zo opgeknapt is!

Ja rottig is dat om achteraf te beseffen dat ze waarschijnlijk hier al veel langer last van had. Maarja, het blijven nietszeggende honden en wat trager worden wordt vrij snel onder "de leeftijd" geveegd, omdat dat ook in veel gevallen gewoon zo is. Punt is gewoon dat ze pijn en ongemak pas heel laat echt gaan tonen en we op dat punt vaak pas kunnen gaan ingrijpen, of eerder als het per ongeluk ontdekt wordt.
Goed, dat ding is nu weg en ze kan weer vooruit....uh, beter laat dan nooit moet je maar denken. Niet meer aan denken en lekker genieten van je moppie die zich nu weer een stuk beter voelt.

zurca schreef: Ziggy heeft inmiddels al weer een aantal keren los gelopen. En dat verloopt "apart"....
Ze mag los en gaat dan gelijk uit de startblokken, rent vol vuur een aantal rondjes, komt dan tot stilstand en valt dan bijna om omdat haar achterpoten "in storten".
Haar bespiering in de achterhand is dan helemaal hard, even goed wrijven en ze kan weer staan en lopen. Dit is met de eerste sprint, als ze daarna wat loopt te kuieren en dan weer een sprintje in zet valt het wel mee.
Mijn vriend denkt dat haar spieren op zo'n moment helemaal verzuren.
Ze heeft al zeker een driekwart jaar niet zo gerend zoals ze nu weer doet, daarnaast is ze flink wat kilo's kwijt en conditie..

Iemand misschien een idee of we haar iets ter ondersteuning kunnen geven of dat dit iets is wat zal "slijten" zodra ze weer wat conditie heeft opgedaan?

Zoals je haar achterhand beschrijft na het rennen lijkt heel erg op wat Qadir gedaan heeft toen hij ook (eindelijk weer zo lekker in zn vel zat dat hij ) weer wilde rennen, met als verschil dat hij niet bijna omvalt maar zich meer ter aarde stortte, eerst kop dan lijf ;-) Daarna rollebollen door t gras, zand en daarna weer op de been en verder lopen.
Zijn spieren zijn nu weer veel harder dan in Mei-juni, maar op dat moment niet gevoeld als ontzettend stijf. Ik hou het op zijn conditie, je bent t zo kwijt, voor de spieren precies wat je vriend zegt, die moeten ineens weer zo hard werken, zijn ze gewoon niet meer gewend  maar voordat het weer zo is als voor de ellende begon.....wij lijken iig op de goede weg te zitten, ik zie elke week wel verbetering hierin, hoop dat het voor Zurca ook geldt, dikke knuffel voor haar 

Ik bleek nog een pot muscle support phytonics in de kast te hebben staan en die ben ik gaan geven.
Afgelopen zaterdag is Ziggy aan het crossen geweest op het strand en voor de eerste keer had ze nu geen last van haar achterhand. Ze kon haar sprintjes goed volhouden en daarna geen harde spieren of niet kunnen blijven staan. We zagen steeds al iets verbetering maar nu dus voor het eerst "klachten vrij". Verder had ze energie voor tien en is echt als een jonge hond aan het crossen geweest. Een genot om naar te kijken...
(En Tous bleek ook een topdag te hebben want die trok sinds erg lange tijd ook weer een ouderwets sprintje achter Ziggy aan... Mijn vriend moest weer echt hard meerennen om Tous wat "renruimte" te geven aan de lijn. Nadien liepen we allebij met natte oogjes over het strand )

Maargoed... er is ons iets anders opgevallen aan Ziggy. Ze is qua gedrag veranderd na de operatie en wel het volgende;
Ziggy heeft met autorijden altijd wel wat "stress" gehad. Wat trillen als ze net in de auto zat maar tijdens de rit zelf werd ze altijd wel rustig en lag dan ook gewoon te slapen. Kwamen we bij plaats van aankomst dan begon ze vaak wel te piepen en te janken. Nu schiet ze kompleet in de stress in de auto. Rilt zo hard dat je haar penning aan de halsband hoort trillen. Kan ook enorm gaan janken piepen.
Ook in andere situaties blijkt haar stresslevel ineens enorm toegenomen. Bij het tegenkomen van andere honden bijvoorbeeld. Of zoals afgelopen zaterdag als we bij de strandopgang komen...Dan is ze echt niet te bereiken, springt, tolt en lijkt kompleet in paniek (Paniek vooral bij andere honden)
Ben haar puur rust gaan geven maar daar kwam geen verbetering mee. Met autorijden iets gaan geven tegen reisziekte, geen verbetering.

Iemand een idee? Iemand ervaring mee dat een hond na operatie ineens veel gestresster is?
Het is momenteel echt geen lolletje om haar mee te nemen in de auto en dat is wel lastig want we gaan vaak weg met de auto :-

Vergeet ik naast het trillen, piepen en paniek nog te noemen dat ze ook zwaar aan het hijgen gaat, bek helemaal open...