Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, het hele verhaal van Sofi die in april 2008 veel in de kamer plaste en het bleek Leishmaniose te zijn.
Ze kreeg Allopurinol, Milteforan, Barf nierdieet en ze knapte heel snel op en haar bloedwaardes ook.
Daarna weet je natuurlijk dat het altijd terug kan komen, de gedachte is dat deze ziekte nooit over gaat en de hond het altijd bij zich draagt, alleen het hoeft niet actief te zijn en dan merk je er niets van.
De Milteforan kuur (een soort chemokuur) die Sofi heeft gehad - en waar ze zo goed op reageerde terwijl andere honden er letterlijk doodziek van werden - die zou de ziekte volledig uit moeten bannen. Het is echter een nieuw medicijn en wij zijn er samen met onze DA altijd van uit gegaan dat het op dat moment de beste keuze was die haar de beste kans zou geven.
De mensen op het BHF (Buitenlandse Honden Forum) die honden hebben met Leishmaniose geven hun honden een onderhoudskuur allopurinol, om te voorkomen dat de ziekte weer opvlamt. Wij hebben er bewust voor gekozen om dat niet te doen zo lang niet bleek dat het nodig was, omdat Allopurinol enorm nierbelastend is en wij Sofi's nieren graag wilden sparen.
Haar laatste bloedonderzoek van deze zomer liet zien dat haar nierwaardes toen prima waren.
Inmiddels denk ik dat we al ruim 500 Euro hebben uitgegeven aan medicatie en bloedonderzoeken voor de Leishmaniose van Sofi.
Nu dus 2 voorpoten met ontstekingen die via de nagel naar buiten komen, het is gewoon te toevallig allemaal.
Er zijn röntgenfoto's van beide voorpoten gemaakt toen dit begon door de (waarnemend) DA omdat we wilden weten hoe ze aan een ontsteking in de poot kwam en ter vergelijking heeft ze beide voorpoten gefotografeerd. Op die foto's was niets te zien...
We hebben nu dus nog geen bloedonderzoek gedaan, maar wat zou het anders kunnen zijn dan Leishmaiose...?
Achteraf terugdenkend heeft ze ook een paar dagen 's nachts in de kamer geplast, wij waren zo met die genezende poot bezig dat we ons daar niet zo druk over hebben gemaakt, maar dat was dus ook geen toeval
Inmiddels zijn we aan die poot ook alweer 450 Euro kwijt met foto's, operatie, veelvuldige DA-bezoeken, medicatie, heel veel verband, meerdere 'lampenkappen' en dan is onze DA nog behoorlijk schappelijk met zijn tarieven.
Gisteravond meteen onze koelkast geplunderd en een grote pan groentesoep gemaakt voor Sofi, zodat ze iedere dag een flinke hoeveelheid groente kan krijgen. Ik had even niet de puf om te gaan pureren, maar het maken van een groentemix werkte een soort 'therapeutisch', want feitelijk is dat het enige wat ik kan doen. Ervoor zorgen dat ze haar medicijnen krijgt, goed eten en de wonden verzorgen.
Natuurlijk krijgt ze weer het Barf nierdieet waar ze het de vorige keer ook zo goed op gedaan heeft! De DA waarschuwde dat we direct haar voeding moeten aanpassen i.v.m. de nierbelasting door de Allopurinol.
Ik heb net voor een week potjes medicijnen gemaakt, ze krijgt nu iedere dag:
Rimaldyn (2x),
Baytrill,
Allopurinol (2x) van de DA.
Daar voeg ik nog aan toe homeopathie korreltjes en druppels tegen likgranuloom,
rustgevende druppels Puur Nervositeit,
solidago.
Gelukkig is Sofi heel erg gemakkelijk te pillen en de druppels kiep ik verdund met wat water zo over haar tong heen.
Het is nu afwachten hoe het verder zal gaan?
Misschien wordt haar nagel aan de rechter poot ook wel operatief verwijdert, ik hoop het niet want dan wordt dat gehecht en moet ze weer 24 uur per dag een kap op, terwijl we haar nu zo nu en dan ook zonder laten zodat ze er aan kan likken en het likken niet zo'n obsessie wordt dat ze daar straks weer niet mee kan stoppen.
Daarbij is het natuurlijk ook weer en kostbare oplossing, maar als het moet dan doen we het natuurlijk.
Toch blijf ik er van uit gaan dat dit goed moet gaan.
Sofi komt uit een dodencel in Spanje.
Heeft de eerste keer Leishmaniose overwonnen.
Heeft ernstige verlatingsangst heel goed overwonnen (ze kan 7 uur alleen zijn samen met Borke).
Is afgekickt van de Clomicalm met behulp van homeopathie.
Heeft likgranuloom overwonnen met homeopathie.
Heeft haar ongehoorzaamheid met loslopen overwonnen en is nu veel relaxter buiten dankzij GT met stroomband training.
Nu bestrijden wij voor de tweede keer de sluipmoordenaar Leishmaniose.
Ik weet dat er honden zijn die er na 2 jaar aan sterven.
Onze DA heeft op de praktijk echter een Griekse hond die al een jaar of 11 is en die hij al een jaar of 9 behandelt met een onderhoudsdosis Allopurinol, dus dat geluk kan Sofi ook hebben.
En anders... dan hebben we in ieder geval alles gedaan wat we kunnen om haar een goed leven te geven.
Ze geniet van haar leven en echt ernstig ziek is ze niet, al heeft ze wel pijn aan haar poten gehad, maar nu gaat het wel weer beter.
Tja...
" Het is wat het is ..."
PS Voor mensen die meer willen lezen over ervaringen met Leishmaniose of Milteforan: het hele verhaal van Sofi's eerste gevecht tegen Leishmaniose staat uitgebreid hier beschreven
http://www.barfplaats.nl/forum/index.ph ... 598.0.html
. 
