Re: Klaagtopic
Geplaatst: ma 11 jul 2016, 14:54
Arme Tom... wat nu verder Martine?
Ik ben vanmorgen naar de MDL geweest voor de uitslag van de CT-scan. Naar aanleiding van de scopie waar deze arts heeft gezien dat mijn maag deels in de borstholte ligt is de scan gemaakt. Op de scan lag de maag niet in de borstholte (raar hè... ik ga ook liggen als ik teveel last heb om de druk te verminderen... CT-scan was liggend op mijn rug), dus bent u bij mij aan het verkeerde adres. De brok die ik voel, het beklemmende gevoel van mijn maag en het feit dat ik moet kokhalzen als ik maar naar mijn strottenhoofd wijs heeft volgens hem niets met de middenrifbreuk te maken..... Om vervolgens in één adem door te melden: "U bent vast wel op de hoogte van het feit dat u twee oude wervelfracturen heeft die maken dat u minder ruimte in de borstholte heeft. Heeft u ooit een auto ongeluk gehad of een zware val gemaakt?". Huh...., wat zegt ie daar, wervelfracturen??? Daardoor zo'n maagklachten???
Ik had geen flauw idee dat ik wervelfracturen had, schijnen ingezakte wervels te zijn. Nou schiet mij maar lek, nog nooit enige rugpijn gehad!!! En dan zou ik nu ineens van oude fracturen (want zo noemde hij het) zulke erge maagklachten moeten hebben?? Oh ja en het feit dat ik nogal eens benauwd ben daardoor voor mijn gevoel, kwam ook een mooie verklaring voor... Op de scan was ook zichtbaar dat er in mijn ene long een extreem grote longblaas zit (hij wees formaat tennisbal aan, dat zal toch niet??) waardoor ik, volgens hem, te weinig zuurstof uit het bloed kan halen en daardoor is mijn benauwdheid ook verklaard. Ga maar lekker naar huis, neem pantoprazol (ook al helpt dat geen ene %$(^*&(^)( ruk) en bezoek de orthopeed want die kan vast wel wat aan die ruggenwervels doen. En als die niet wat kan doen dan moet u er maar mee leren leven.... (Ik wil helemaal niet zielig doen, maar dit houd ik niet de rest van mijn (hopelijk nog lange) leven vol).
Nou daar stond ik, totaal overdonderd, in behoorlijk paniek, weer buiten. Gelukkig was Eddie bij me. Die heeft me aan een tafeltje gezet, een kop thee gehaald en me maar even laten razen..... Huisarts gebeld, die heeft me teruggebeld en woensdag ga ik naar haar toe om samen een plan van aanpak op te stellen. Wordt dus wederom vervolgd in dit klaagtopic.
Ik ben vanmorgen naar de MDL geweest voor de uitslag van de CT-scan. Naar aanleiding van de scopie waar deze arts heeft gezien dat mijn maag deels in de borstholte ligt is de scan gemaakt. Op de scan lag de maag niet in de borstholte (raar hè... ik ga ook liggen als ik teveel last heb om de druk te verminderen... CT-scan was liggend op mijn rug), dus bent u bij mij aan het verkeerde adres. De brok die ik voel, het beklemmende gevoel van mijn maag en het feit dat ik moet kokhalzen als ik maar naar mijn strottenhoofd wijs heeft volgens hem niets met de middenrifbreuk te maken..... Om vervolgens in één adem door te melden: "U bent vast wel op de hoogte van het feit dat u twee oude wervelfracturen heeft die maken dat u minder ruimte in de borstholte heeft. Heeft u ooit een auto ongeluk gehad of een zware val gemaakt?". Huh...., wat zegt ie daar, wervelfracturen??? Daardoor zo'n maagklachten???
Ik had geen flauw idee dat ik wervelfracturen had, schijnen ingezakte wervels te zijn. Nou schiet mij maar lek, nog nooit enige rugpijn gehad!!! En dan zou ik nu ineens van oude fracturen (want zo noemde hij het) zulke erge maagklachten moeten hebben?? Oh ja en het feit dat ik nogal eens benauwd ben daardoor voor mijn gevoel, kwam ook een mooie verklaring voor... Op de scan was ook zichtbaar dat er in mijn ene long een extreem grote longblaas zit (hij wees formaat tennisbal aan, dat zal toch niet??) waardoor ik, volgens hem, te weinig zuurstof uit het bloed kan halen en daardoor is mijn benauwdheid ook verklaard. Ga maar lekker naar huis, neem pantoprazol (ook al helpt dat geen ene %$(^*&(^)( ruk) en bezoek de orthopeed want die kan vast wel wat aan die ruggenwervels doen. En als die niet wat kan doen dan moet u er maar mee leren leven.... (Ik wil helemaal niet zielig doen, maar dit houd ik niet de rest van mijn (hopelijk nog lange) leven vol).
Nou daar stond ik, totaal overdonderd, in behoorlijk paniek, weer buiten. Gelukkig was Eddie bij me. Die heeft me aan een tafeltje gezet, een kop thee gehaald en me maar even laten razen..... Huisarts gebeld, die heeft me teruggebeld en woensdag ga ik naar haar toe om samen een plan van aanpak op te stellen. Wordt dus wederom vervolgd in dit klaagtopic.
Hopelijk kan je vlot voor second opinion terecht! 
