Barfplaats.nl

Sammy1980 schreef: Het gaat met ups en downs.
De medicijnen doe de DA voor ogen had had ze al een keer gehad en die werkte toen helaas ook niet.
We zijn nu weer begonnen met de cholodin en dan de dubbele dosis. En dat gaat opzich wel redelijk.
Als Sammy een warrige/demente bui had uitte zich dat voornamelijk in heel veel blaffen. Deed ze dat voorheen 80% van de wandeling, doet ze dat nu nog maar 20/30% van de wandeling.
Dus dat is zeker een verbetering 

Haar gehemelte blijft wel gestaag groeien en de donkere plekken komen nu ook aan de buitenkant van het tandvlees, dus bij haar lip.
En het kuchen neemt ook aan, verder eet ze gewoon goed en is heel erg vrolijk.

De nieuwe pijnstillers zijn helaas nog steeds niet binnen, ik hoop dat dat niet al te lang meer duurt, op dit moment loopt ze weer erg slecht en is ze net in huis en met de wandeling uitgegleden met haar achterpoten 

Voor nu geniet ze echt nog enorm van lekker knuffelen op de bank en lekker in het bos struinen, en dat vindt ik het aller belangrijkste!!!!
En we kijken per dag aan wat ze wel en niet kan.

Moeilijk meis, inderdaad maar per dag genieten.

Moeilijk hoor !

Sammy1980 schreef: Voor nu geniet ze echt nog enorm van lekker knuffelen op de bank en lekker in het bos struinen, en dat vindt ik het aller belangrijkste!!!!
En we kijken per dag aan wat ze wel en niet kan.

Verstandig en lekker genieten van de goeie momentjes die je nog samen hebt ! 

Sammy1980 schreef: Haar gehemelte blijft wel gestaag groeien en de donkere plekken komen nu ook aan de buitenkant van het tandvlees, dus bij haar lip.
En het kuchen neemt ook aan, verder eet ze gewoon goed en is heel erg vrolijk.

Is het niet zo dat dat, wat aan het groeien is, net zo hard naar binnen toe groeit als dat het naar buiten aan het groeien is?? Wanneer je het al aan de buitenkant van haar tandvlees ziet, dan heeft het zich toch ook uitgebreid in en naar haar keelholte, neusholte en misschien al verder? Of zie ik dit fout?

*Remy* schreef: Is het niet zo dat dat, wat aan het groeien is, net zo hard naar binnen toe groeit als dat het naar buiten aan het groeien is?? Wanneer je het al aan de buitenkant van haar tandvlees ziet, dan heeft het zich toch ook uitgebreid in en naar haar keelholte, neusholte en misschien al verder? Of zie ik dit fout?

Nou ja dat zou heel goed kunnen hoor, dat weet ik niet 
Maar ze ademt nog normaal, ze snurkt niet en zover ik zie, is ze niet benauwd.
Het kuchen komt vanuit haar keel, een soort van raspend geluid 

Ook voor jou en Sammy een hele dikke knuf!

Geniet nog maar lekker samen 

Sammy1980 schreef: Het gaat met ups en downs.
De medicijnen doe de DA voor ogen had had ze al een keer gehad en die werkte toen helaas ook niet.
We zijn nu weer begonnen met de cholodin en dan de dubbele dosis. En dat gaat opzich wel redelijk.
Als Sammy een warrige/demente bui had uitte zich dat voornamelijk in heel veel blaffen. Deed ze dat voorheen 80% van de wandeling, doet ze dat nu nog maar 20/30% van de wandeling.
Dus dat is zeker een verbetering 

Haar gehemelte blijft wel gestaag groeien en de donkere plekken komen nu ook aan de buitenkant van het tandvlees, dus bij haar lip.
En het kuchen neemt ook aan, verder eet ze gewoon goed en is heel erg vrolijk.

De nieuwe pijnstillers zijn helaas nog steeds niet binnen, ik hoop dat dat niet al te lang meer duurt, op dit moment loopt ze weer erg slecht en is ze net in huis en met de wandeling uitgegleden met haar achterpoten 

Voor nu geniet ze echt nog enorm van lekker knuffelen op de bank en lekker in het bos struinen, en dat vindt ik het aller belangrijkste!!!!
En we kijken per dag aan wat ze wel en niet kan.

Dikke knuffel voor Sammy van mij

ik was dit topic even uit t oog verloren..
maar och wat leef ik met je mee.. Sammy en paapie.. zo gelijk op elkaar..
jouw liefde voor Sammy is mijn liefde voor Paapie.. 

hoe ouder ze worden hoe groter de liefde wordt... hoe moeilijker al die zorgen te dragen zijn..

ik wil geen nare dingen zeggen..   maar paap ging op het laatst ook veel kuchen/hoesten.
we hebben gezocht en gezocht maar konden, behalve een rode keel, niks vinden.
op een gegeven moment werd hij ook warrig.. kon niet goed meer alleen zijn, hing constant om me heen.. kreeg ineens een donkere blik in zijn ogen als ik met eten bezig was.. alsof hij uitgehongerd was..
hij was ook meer de weg kwijt.. liep bijv. heel blij het verkeerde oprijpad op.
gewoon behoorlijk in de war..
ik dacht.. dementie.. logisch als je grote vriend al ruim 13 is.
maar achteraf gezien moet het een tumor in zijn koppie geweest zijn.
hij kreeg toevallen en kon na de 2de niet meer op zijn pootjes staan..
geen epilepsie ofzo.. maar ineens omvallen en daarna herkende hij me niet meer..
dat was in de allerlaatste fase.

toen paapie al ingeslapen was (op mijn verjaardag, 3 januari)    zei mijn dierenarts.. zie je wel.. daar kwam dat hoesten ook vandaan!!!
dat was geen keel of long probleem.. maar dat was een tumor in zijn koppie..

kan best zijn dat mensen nu over me heen vallen..  en misschien maak ik je onnodig ongerust..
maar wilde het niet voor me houden.. 

spreeuwtje schreef: kan best zijn dat mensen nu over me heen vallen..  en misschien maak ik je onnodig ongerust..
maar wilde het niet voor me houden.. 

Nou, over je heen vallen is misschien een groot woord. Maar je zult zelf ook ervaren hebben dat je met een ouder wordende, kwakkelende hond wakker ligt. Van alles wat er mogelijk mis kan zijn. Ik denk niet dat jouw teksten mij in Jessica's geval beter of anders zouden laten voelen.

Ik vermoed dat er in Jessica's hoofd voldoende doemscenario's rondwaren. Lijkt mij persoonlijk fijner te horen dat je moet genieten van elke seconde dat je -de doemscenario's even naar de achtergrond duwend- een glimlach op je gezicht krijgt van hetgeen je ziet, ruikt en voelt aan je maatje dat je liefhebt.

Maar that's just me. Lijkt me ook niet het topic hier, over die materie de discussie aan te gaan.

Ergo: On topic:

spreeuwtje schreef: ik was dit topic even uit t oog verloren..
maar och wat leef ik met je mee.. Sammy en paapie.. zo gelijk op elkaar..
jouw liefde voor Sammy is mijn liefde voor Paapie.. 

hoe ouder ze worden hoe groter de liefde wordt... hoe moeilijker al die zorgen te dragen zijn..

Sterkte voor jullie Jessica! 

Heel goed, genieten van elke dag! Geef haar maar een dikke knuffel!!

De zorgen van een ouder wordende hond
Leef  met de dag en zolang ze geen pijn en ongemak aangeeft samen genieten van het knuffelen en luieren op de bank.
Sterkte!

Groetjes Rian

Heel veel sterkte!!!