Ach ons verklaren ze ook zo vaak voor gek. Onder het mom "het is maar een hond", "breng hem maar een keer hier dan is het zo opgelost"...
Wij hadden een heel ander beeld bij het hebben van een hond. Ervaring met een bouvier die echt de meest makkelijke en relaxte hond was. Wel als pup een andere 'aanpak' gehad maar het karakter was ook heel anders.
En dan hebben we nu onze ADHD pup. Ons idee van hoe we het met de opvoeding en de beschikbare tijd zouden gaan doen komen niet uit. We hebben structureel een oppas. We werken beide fulltime en zoals gezegd hadden we een ander idee dan wat nu werkelijkheid is. Dat kost geld, gelukkig kunnen we dat dragen. Hij krijgt medicijnen, is niet verzekerd, maar we kunnen het dragen.
Trubbeltje is snel overprikkelt. Ik herken ook wel veel uit het verhaal van topic starter. Wij gingen ook uit van 3x wandelen per dag. Lekker met de hond er op uit... NOT. We halen vaak niet eens 1x per dag. Dat is afhankelijk van hoe druk de dag ervoor is geweest. Hoeveel slaap heeft hij gehad. Op een gegeven moment was het iedere ochtend een strijd om hem mee te krijgen. Nog via een truc geprobeerd (via de achterdeur gaan ipv de voordeur) maar ook dat gaf uiteindelijk teveel stress. Dus toen maar besloten dat ons idee van smorgens moeten wandelen laten varen. We proberen het nu in de middag een keer. Wil hij mee, prima. Geeft het stress, dan gaan we niet. Zijn behoefte in de tuin doen vindt hij geen enkel probleem. Ik iets meer maar ja het is niet anders.
Als pup ging hij helemaal over de flos van alles wat we onderweg maar tegen kwamen. Paarden, schapen, koeien, honden het maakte allemaal niet uit. We hebben hem nu zover dat hij alleen nog op honden reageert en dat voor zijn doen ook redelijk onder controle heeft. Ook hierbij is rust een belangrijke factor. Heeft hij weinig rust gehad, reageert hij veel feller op prikkels (honden) de rest van de dieren valt over het algemeen wel mee.
Spelen/stoeien doen we af en toe met hem en heel afgemeten. Teveel opwinding is stoppen omdat hij er anders in blijft hangen en 'happerig' wordt. Ik merk het meteen wanneer mijn vriend meer gestoeid heeft

iets wat hij natuurlijk ook heel leuk vindt om te doen.
We hebben trainers in de arm genomen. En het is en blijft een zoektocht wat werkt en wat niet. Maar wat heel duidelijk was, was voldoende rust. Slapen, slapen, slapen.
Hij is 2 weken bij onze trainer in huis geweest. Wij wisten het echt niet meer. Ook zij moest beamen dat het wel een 'aparte' hond is. Met wat tips van haar hebben we ook weer e.e.a. bij hem bereikt. Soms is dat juist ruimte om zijn eigen keuzes te maken, soms heel duidelijk een korte 'naar binnen'. Het alleen zijn is na een vakantie van 2 weken weer terug bij af (we zitten inmiddels weer op bijna 2 uur) maar ook dat is nog er wisselvallig (lees afhankelijk van hoeveel rust hij heeft gehad) en dan is het niet zo dat we continue met hem bezig zijn. Maar het huishouden doen, de tuin doen het zijn allemaal momenten dat hij in de gaten houdt wat je doet en dus niet slaapt. En niet slapen is niet alleen zijn...
Een tijd geleden zijn we begonnen met speuren. Hij vindt het kei leuk maar is dan ook meteen wel voor een aantal dagen klaar. Daar moeten we echt rekening mee houden.
Al met al zeg ik iedere keer weer, het is dat het zo'n schat is want anders.
Herplaatsen hebben we overwogen, zelfs een paar keer. Maar waar breng je zo'n hond naar toe. Hoe kan je er op vertrouwen dat men bereid is om rekening met hem te houden en dat wat hij nodig heeft.
Wij zijn verre van het ideale gezin voor hem daarvoor hebben we eigenlijk teveel bezigheden. Dat passen we zo ver als het mogelijk is aan. En dat frustreert af en toe best wel (vooral bij vriendlief die echt een bezige bij is en geen rustig tempo heeft).
Ik hoop dat je wat wijzer wordt van je mail aan Monique. Lees jezelf goed in maar probeer niet alles zelf uit als je zelf niet zo heel veel kaas hebt gegeten van (probleem) honden.