Barfplaats.nl

Naomi M. schreef: Lizzy, misschien tijd voor een nieuw topic mét foto's enzo nog erbij?
Want misschien is het nog niet voor alle bp-ers wel duidelijk dat Biscuit bevallen is.... zit ik me ineens te bedenken.

gelukkig kreeg ik een hint van Nynke

Lizzy en Leo en Henneke en Dorothea gefeliciteerd met de geboorte van jullie pups

Zeg heeft Biscuit eigenlijk al geslapen??

Iedere keer als ik kom kijken ligt ze daar rond te kijken alsof 't allemaal heeeel gewoontjes is.

halve dommel 

heel lief     


en om.....

Geweldig om mee te hebben mogen kijken.
Onwijs gefelicciteerd met je mooie pupjes ! Ik heb alleen het dode teefje gemist...
Misschien dat die toch te lang heeft moeten wachten op haar beurt, omdat die daarvoor zo groot was ?
Of denk je dat het iets anders is geweest ?
Wat betreft de Calcium.... ik zou gewoon veel voeren nu, ik gaf mijn teefje elke 2 uur iets, zeker de eerste periode ! En omdat bij Abby de melk niet zo best op gang kwam ook s 'nachts en door het aanleggen/ zuigen/ en voeren is dat toen ook goed op gang gekomen.

Wat betreft het helpen ? Ik houd er helemaal niet van om te duwen op de buik, of die greep die Alba beschrijft.... ik denk zelfs dat het bij mijn teefje flink wat stres zou geven als ik ze tijdens de bevalling op hun rug ga draaien.....
Je kunt helpen door met glijmiddel de boel wat soepeler te maken, en door vulva iets op te rekken, en dus aan het pupje te trekken- maar dan wel tegelijk met een wee- en een beetje schuin naar beneden- dus in de goede richting (zodat je bij moeders zelf niets kapot trekt)- en natuurlijk met beleid

Ik denk dat geen enkele fokker daarvan houdt, duwen en grepen uitvoeren.
Maar als je een klein ras hebt met grote hoofden en sowieso in verhouding een flink geboortegewicht, doe je het echt wel als je moet hoor. En dan kun je ook maar beter weten wát je moet doen, vind ik (bij welk ras dan ook).
Een pup die klem ligt onder het schaambeen red je niet met vulva oprekken, glijmiddel en trekken.

Wij in Nederland hebben het dan ook nog eens redelijk makkelijk met dierenartsen meestal vrij dichtbij. Bij het gros van de bevallingen komt geen dierenarts te pas. Maar als ik ga vergelijken hoe vaak 'wij' Nederlanders de dierenarts erbij halen of daarheen gaan en vergelijk met Amerika, of zelfs Zweden, zie je dat dat daar lager ligt nog. In dat soort landen moet je als fokker, ook als beginnende fokker, zelfstandiger zijn en dingen zelf kunnen en van te voren weten/leren/opzoeken. Als je 2 uur moet rijden voor je bij de dierenarts bent, is het een kwestie van leven of dood, ook voor je teef.

Ja inderdaad daar heb je gelijk in

Ik heb in het verre noorden van canada gezeten (300 koeien die moesten afkalveren), daar moesten we ook echt alles zelf doen....
Als het daar echt mis ging, werd het kalf gered en werd de moeder geslacht en ging de moeder de vriezer in.

*Dorothea* schreef: Zeg Hen, we hebben de reincarnatie van Sita al gevonden, zou die met die halve labradorkop niet de reincarnatie van Bo zijn?

het is heel erg en ik ga nog niet zeggen welke maar er springt er al wel 1 uit voor me en wat nog gekker is , ik heb net mijn moeder aan de telefoon die ook gekluisterd zit en die zegt ik ben verlieft op 1 die ziet er zo uit ..... laat het nou dezelfde zijn als ik leuk vind

miik schreef: Ja inderdaad daar heb je gelijk in

Ik heb in het verre noorden van canada gezeten (300 koeien die moesten afkalveren), daar moesten we ook echt alles zelf doen....
Als het daar echt mis ging, werd het kalf gered en werd de moeder geslacht en ging de moeder de vriezer in.

Een prima oplossing, voor een koe . Ik denk ook dat de gemiddelde boer ook hier in NL veel zelf weet en kan, door ervaring, maar daar heb je gewoonweg geen keuze.

Mijn zus heeft nu 7 maanden terug haar 1e nest gefokt, in Zweden en best ver van de dichtstbijzijnde praktijk af (ze wonen onder de mensgrens, dus voor daar niet ver maar voor onze begrippen wel). Een Cardigan, een ras wat in verhouding toch redelijk wat keizersnedes kent, dus ik had plaatsvervangend zenuwen. Ik was al heel blij dat ze niet mid-winter dat nest gepland had maar dat ging zelfs haar ook wat te ver omdat ze dan bang was ingesneeuwd te zitten.

Pfff, wat een dag. Zit op mijn werk...maar er is vandaag vooral veel tijd gaan zitten in het puppies kijken  ???

henneke schreef: het is heel erg en ik ga nog niet zeggen welke maar er springt er al wel 1 uit voor me en wat nog gekker is , ik heb net mijn moeder aan de telefoon die ook gekluisterd zit en die zegt ik ben verlieft op 1 die ziet er zo uit ..... laat het nou dezelfde zijn als ik leuk vind

Dat is helemaal niet erg Henneke

Dat had ik met Borke toen ik hem met 2 weken voor het eerst zag

Wij hadden echter met de fokster afgesproken dat zij voor ons de pup zou uitzoeken die het beste paste bij ons en onze wensen en dat heeft ze gedaan samen met de fokker van de vader ( die ons langer en beter kende) gedaan en ja dat was dus Borke
Voor ons een gouden greep!

Wie weet loopt het bij jou ook wel zo

Van harte gefeliciteerd! Ik baal wel dat ik alle actie net gemist heb, maar af en toe naar de puppies en Biscuit kijken maakt een hoop goed
Wat een uitvinding, zo'n webcam!

Vraagje, hoe vaak (gemiddeld) laten jullie je teefje plassen/poepen op zo'n dag?

Potverdikkie...net thuis van het werk en alles gemist.

Lizzy en Leo, van harte gefeliciteerd. Ik ga gelijk ff de boel lezen en camsnuffelen.

en niet zo snel met die riem he...ze moet eerst even tellen of ze wel allemaal in die mand liggen...

Lizzy schreef: Vraagje, hoe vaak (gemiddeld) laten jullie je teefje plassen/poepen op zo'n dag?

Ik voerde Abby bij mn laatste nestje echt heel erg veel, elke 2 uur. En daarbij probeerde ik haar zoveel mogelijk te laten drinken om die melkproduktie maar op gang te krijgen. Dus ja als er veel in moet, dan moet er ook veel uit. Dus vaak !
Ik merkte het bij haar heel duidelijk, ze begon dan te hijgen en je zag dat ze wat ongemakkelijk werd. Ze wilde dan niet mee naar buiten hoor. Ze wou niet weg bij haar pups. Maar gewoon voor de deur plassen en poepen, dus niet uitlaten. Denk zo'n beetje elke 3 of 4 uur.
Ze wilde niet graag eten.... en op advies van de dierenarts ben ik haar toen 1x per dag toch mee gaan nemen op een lange wandeling van 45 minuten... en dat deed de truc. Ze ging weer graag eten ! Een Border heeft dat misschien toch nodig ofzo..... om niet in te "dutten" !