Verband tussen loopsheid en baarmoederontsteking?

[-Saskia-]

Zolang ze samen nog dansen en raar doen maken wij ons geen zorgen 

Oké. Geen zorgen. Check.

[coby.p]

geen tips, maar wel een knuf voor jou en het heerlijke meisje,
snap het goed hoor, dee is ook al op leeftijd, en wordt wat minder.
je bent gewoon superalert met die oudjes, die zoveel voor ons betekenen.
en het verlies van je andere berin is ook nog zo vers,,,,,

[Lizzy]

Als ik ook maar het geringste vermoeden heb dat er iets mis zou kunnen zijn, laat ik een echootje maken. Het blijft waardeloos hoor, die baarmoederonsteking-dingen. Ik heb al besloten dat Biscuit, als ze haar nestje (of misschien 2) heeft gehad, ik haar toch preventief laat castreren. Ik heb er geen zin in, in die stress.

[-Saskia-]

Als ik ook maar het geringste vermoeden heb dat er iets mis zou kunnen zijn, laat ik een echootje maken. Het blijft waardeloos hoor, die baarmoederonsteking-dingen. Ik heb al besloten dat Biscuit, als ze haar nestje (of misschien 2) heeft gehad, ik haar toch preventief laat castreren. Ik heb er geen zin in, in die stress.

Dat is een hele harde les geweest, begin dit jaar.
Had ik dat maar eerder gedaan... Het onderzoek -in overleg met de da, die ik echt wel (en nog steeds) vertrouw- heeft zich beperkt tot urine-onderzoek, bloedonderzoek, fysieke anamnese. En toen dat allemaal niet baatte, wees de echo uit dat we te laat waren. Dat is, te laat voor een bejaarde, inmiddels heftig verzwakte beer. En dat is een harde les geweest. Vandaar misschien ook wel mijn hypernerveuze preventieve stress.

De ellende is, dat castreren bij een Newfoundlander hele andere ellende oplevert, met name in vachtonderhoud. Dat is ook geen sinecure en kan voor de beer (en de eigenaar) ook mateloos ellendig zijn. Duivels dilemma dus. 

Wodka is heel vroeg (misschien wel te vroeg) gecastreerd en levert in die zin dus minder stress op. Ik weet echt niet wat ik (mocht er een volgende keer komen) volgende keer besluit.

[Lizzy]

Dat is een hele harde les geweest, begin dit jaar.
Had ik dat maar eerder gedaan... Het onderzoek -in overleg met de da, die ik echt wel (en nog steeds) vertrouw- heeft zich beperkt tot urine-onderzoek, bloedonderzoek, fysieke anamnese. En toen dat allemaal niet baatte, wees de echo uit dat we te laat waren. Dat is, te laat voor een bejaarde, inmiddels heftig verzwakte beer. En dat is een harde les geweest. Vandaar misschien ook wel mijn hypernerveuze preventieve stress.

De ellende is, dat castreren bij een Newfoundlander hele andere ellende oplevert, met name in vachtonderhoud. Dat is ook geen sinecure en kan voor de beer (en de eigenaar) ook mateloos ellendig zijn. Duivels dilemma dus. 

Wodka is heel vroeg (misschien wel te vroeg) gecastreerd en levert in die zin dus minder stress op. Ik weet echt niet wat ik (mocht er een volgende keer komen) volgende keer besluit.

Ik hoop niet dat ik je gekwetst heb met wat ik hierboven schrijf . Want dat was niet mijn bedoeling ! Je doet als eigenaar in overleg met je DA wat je denkt dat goed is. Maar ja, mijn ervaring heeft inmiddels uitgewezen dat al die dingen als urine, bloed en fysieke onderzoeken bij baarmoederontstekingen niet afdoende zijn. Een hond heeft niet altijd koorts, er is niet altijd wat in het bloed te zien, je voelt bij lichamelijk onderzoek niet altijd wat.... Er moet gewoon een echo op. En ik weet niet of jouw DA zo'n apparaat zelf heeft, maar daar gaat het dus meestal mis. Ze hebben zo'n apparaat niet of ze hebben 'm wel en zijn er niet kundig mee en gaan dan allerlei dingen proberen om toch te achterhalen wat er mis is, terwijl je met een echo erop binnen een paar tellen weet hoe het er daar binnen uit ziet..... . Ik ben de vorige keer gewoon direct naar Sleeuwijk gereden, ik doe voortaan niet eens meer de moeite om naar mijn eigen DA te gaan.

En ik snap dat castratie bij de New Foundlander een probleem is.... Je krijgt er zo'n niet-door-te-komen-ontplof-vacht van . Maar ja, misschien ter overweging: vanaf het 7de levensjaar begint de kans op BMO serieus toe te nemen. Misschien dat je een middenweg kunt kiezen door te zeggen "tot 7 jaar laat ik ze ongecastreerd en daarna gaat met een laparoscopische castratie de stokken eruit"? Ik zeg ook maar wat hoor.... Het is ook alleen maar omdat ik me je stress zo goed kan voorstellen

[Daantje]

Ja ,ik snap het helemaal , die stress 
Het is ook een duivels dilemma 

Dat van die vacht is eigenlijk nog beter te doen dan die ellendige stress elke keer weer van wel/niet baarmoederontsteking vind ik.

Ik heb toen wel gekozen voor castratie en de vacht werd idd. een ramp.

Toch was dat redelijk op te lossen door haar elke 2 a 3 maanden bij te knippen.
De rest (borst en rondom de onderbuik en broek) ging ik met de paardentondeuze scheren 
Ik had speciale messen die een vachtlengte van 5 cm aanhielden ,ze had nergens last van en was zeer opgelucht.

De stress van klitten kammen was voorbij en het bleef een beer om te zien hoor 

[-Saskia-]

Ik hoop niet dat ik je gekwetst heb met wat ik hierboven schrijf . Want dat was niet mijn bedoeling ! Je doet als eigenaar in overleg met je DA wat je denkt dat goed is. Maar ja, mijn ervaring heeft inmiddels uitgewezen dat al die dingen als urine, bloed en fysieke onderzoeken bij baarmoederontstekingen niet afdoende zijn. Een hond heeft niet altijd koorts, er is niet altijd wat in het bloed te zien, je voelt bij lichamelijk onderzoek niet altijd wat.... Er moet gewoon een echo op. En ik weet niet of jouw DA zo'n apparaat zelf heeft, maar daar gaat het dus meestal mis. Ze hebben zo'n apparaat niet of ze hebben 'm wel en zijn er niet kundig mee en gaan dan allerlei dingen proberen om toch te achterhalen wat er mis is, terwijl je met een echo erop binnen een paar tellen weet hoe het er daar binnen uit ziet..... . Ik ben de vorige keer gewoon direct naar Sleeuwijk gereden, ik doe voortaan niet eens meer de moeite om naar mijn eigen DA te gaan.

En ik snap dat castratie bij de New Foundlander een probleem is.... Je krijgt er zo'n niet-door-te-komen-ontplof-vacht van . Maar ja, misschien ter overweging: vanaf het 7de levensjaar begint de kans op BMO serieus toe te nemen. Misschien dat je een middenweg kunt kiezen door te zeggen "tot 7 jaar laat ik ze ongecastreerd en daarna gaat met een laparoscopische castratie de stokken eruit"? Ik zeg ook maar wat hoor.... Het is ook alleen maar omdat ik me je stress zo goed kan voorstellen

Nee, ik ben niet gekwetst door je schrijven, juist niet. Geen zorgen. 

De film van begin dit jaar spookt gewoon al dagen door mijn hoofd. Op dat moment hebben we in goed overleg alles gedaan wat er binnen de logische conclusies mogelijk was. Breezer was ook een harde tante. Was wel ziek, maar tijdens de eerste onderzoeken niet zo ziek, dat je een baarmoederontsteking zou vermoeden. Er kon nog legio andere oorzaken zijn, die we zijn gaan elimineren. Een beer van bijna 10 jaar, van bijna 60 kg met 3 man ondersteboven op een echotafel leggen, buik kaalscheren en onderzoeken, was niet de eerste ingreep die we voor ogen hadden.

In retrospect misschien de fout van mijn (of haar) leven, maar op dat moment een logische, weloverwogen keuze.

En ja, misschien is "halverwege" ontstokken wel een optie. Had ik maar alle wijsheid in pacht...

[Lizzy]

Nee, ik ben niet gekwetst door je schrijven, juist niet. Geen zorgen. 

De film van begin dit jaar spookt gewoon al dagen door mijn hoofd. Op dat moment hebben we in goed overleg alles gedaan wat er binnen de logische conclusies mogelijk was. Breezer was ook een harde tante. Was wel ziek, maar tijdens de eerste onderzoeken niet zo ziek, dat je een baarmoederontsteking zou vermoeden. Er kon nog legio andere oorzaken zijn, die we zijn gaan elimineren. Een beer van bijna 10 jaar, van bijna 60 kg met 3 man ondersteboven op een echotafel leggen, buik kaalscheren en onderzoeken, was niet de eerste ingreep die we voor ogen hadden.

In retrospect misschien de fout van mijn (of haar) leven, maar op dat moment een logische, weloverwogen keuze.

En ja, misschien is "halverwege" ontstokken wel een optie. Had ik maar alle wijsheid in pacht...

Weer een reden waarom ik direct naar Sleeuwijk rijd. Daar laten ze de teef gewoon op de tafel staan. Ja, het haar moet eraf, dat wel. Maar ze hoeven daar niet op de rug. Natuurlijk geeft dat een minder precies beeld als bij een Warmerdam (de kunstenaar van Nederland) maar op deze manier kunnen ze echt wel zien of er een baarmoederontsteking zit of niet.

[Daantje]

En ja, misschien is "halverwege" ontstokken wel een optie. Had ik maar alle wijsheid in pacht...

Da's een goed idee!
Juist zo'n laparoscopische castratie is een aanrader !!!

Ik heb er hier nu ook 2 rondlopen die dit hebben ondergaan.
Had ik dit voor mijn andere teefjes vroeger ook maar geweten ,dan had ik dat absoluut gedaan.
Het verschil met een standaard operatie is meer dan dag en nacht.

[Kallista]

Ik lees hier even mee, dat is dus waar ik ook wel wat schrik voor heb...mijn zus is ooit zo een sint bernhard teef verloren, daar waren we echt niet goed van. Dat ging indertijd allemaal zo snel, ook zonder dat je in de gaten had dat ze zo erg ziek was 

Heb hier nu de eerste keer een teefje van nu 10 maanden waar ik (mits ze gezond opgroeit natuurlijk) in de toekomst evt. een nest van wil. Maar ik begin er steeds meer over te denken dat als ze bijvoorbeeld bij de heupentesten niet goed mocht zijn haar dan toch redelijk jong al te laten helpen, dan kun je een hoop ellende op latere leeftijd voor zijn lees ik er hier uit.
Nu ga ik met een korthaar border natuurlijk niet de vachtproblemen van een beer hebben.
Maar zoals Daantje dat doet kan ook een oplossing zijn voor het vachtprobleem.

Kan je goed begrijpen, ik zou me daar ook zorgen over maken, wat is wijsheid in deze 

[-Saskia-]

Kan je goed begrijpen, ik zou me daar ook zorgen over maken, wat is wijsheid in deze 

Nou ja, wijsheid in deze is, dat Dommelsch nu hartstikke loops is.
Dat ga ik zo goed mogelijk monitoren, ik zit bijna letterlijk de hele dag op de rug van die arme beer. Nee, geintje. Maar ik houd haar wel overdreven in de gaten. Bijna obsessief. Ook niet goed. Nou ja, so be it. Sorry Dompie. 

Als dat allemaal weer (fingers crossed) achter de rug is, ga ik eens met een deskundige in overleg of een laproscopische castratie voor deze beer van bijna 9 een optie is.

First things first.

Nu met Dommelsch' loopsheid geconfronteerd worden, legt de wond van de dood van Breezer knetterhard open. En dat is misschien ook wel even goed. Na 10 maanden is het tijd te verwerken. 

[MarijeEnBoomer]

Weer een reden waarom ik direct naar Sleeuwijk rijd. Daar laten ze de teef gewoon op de tafel staan. Ja, het haar moet eraf, dat wel. Maar ze hoeven daar niet op de rug. Natuurlijk geeft dat een minder precies beeld als bij een Warmerdam (de kunstenaar van Nederland) maar op deze manier kunnen ze echt wel zien of er een baarmoederontsteking zit of niet.

Wat is een verder voordeel van Sleeuwijk!? Ik denk dat bijv Boomer rustiger is als ze op d'r rug ligt en geen kant op kan ipv staat en dus denkt weg te kunnen.
Ter info: mijn da heeft een echo staan en iemand die goed echo's kan 'lezen'
En ook ik heb altijd bmo stress en ben dus graag goed voorbereid

[-Saskia-]

Wat is een verder voordeel van Sleeuwijk!? Ik denk dat bijv Boomer rustiger is als ze op d'r rug ligt en geen kant op kan ipv staat en dus denkt weg te kunnen.
Ter info: mijn da heeft een echo staan en iemand die goed echo's kan 'lezen'
En ook ik heb altijd bmo stress en ben dus graag goed voorbereid

Even inhakend, voor Breezer was op de rug gelegd worden, bij de heupfoto's al een drama. Daar hebben ze haar 2x moeten verdoven om het onderzoek toentertijd te kunnen uitvoeren. Ten tijde van de echo waar we hier over praten, was ze al zo verzwakt dat ze nauwelijks meer weerstand bood. 

Voor Dommelsch zou een staande echo absoluut beter zijn, al heeft die de echo van haar nieren (die ik preventief heb laten maken, toen haar zus aan acuut nierfalen overleed) zonder verdoving, ondersteboven, prima doorstaan. Ondanks die ervaring, zou ik het nu toch staand laten uitvoeren. Sleeuwijk dus. 

[Lizzy]

Wat is een verder voordeel van Sleeuwijk!? Ik denk dat bijv Boomer rustiger is als ze op d'r rug ligt en geen kant op kan ipv staat en dus denkt weg te kunnen.
Ter info: mijn da heeft een echo staan en iemand die goed echo's kan 'lezen'
En ook ik heb altijd bmo stress en ben dus graag goed voorbereid

Nou, Saskia gaf aan dat neerleggen een probleem is met zo'n joekel van een hond. Sleeuwijk laat ze staan. Ik vind dat ook prettiger. Dus als jij liggend prettiger vindt en je hebt een DA die goed is met echo's: heb jij geen probleem. Mijn DA heeft geen echo apparaat. Dus ik rijd daarom gelijk naar Sleeuwijk, bij twijfel.

[MarijeEnBoomer]

Voor Dommelsch en andere honden die groot zijn of niet op hun rug willen liggen  zie ik zeker voordelen aan Sleeuwijk!
Maar mijn vraag is wat de verdere voordelen zijn.