Pagina 2 van 4
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 08:10
door Lizzy
Ik heb er beeld bij hoor, dat mensen die net over zijn gestapt dat moeilijk vinden om te vertellen. Dierenartsen kijken je toch aan of je in de brand staat en weten je haarfijn uit te leggen waarom jij niet goed bij je hoofd bent, levensgevaarlijk bezig bent en je hond ernstige schade toebrengt. Niet allemaal, maar ik ken er hoor, die dat wel doen. En mensen helemaal verdwaast de praktijk uitsturen. Heel veel beginnende zelfsamenstellers zijn ook bang dat ze ooit met een vleesbot probleem naar de dierenarts moeten en zij daar te horen krijgen "zie je wel, je vermoord je eigen hond".
De crux zit 'm volgens mij in voldoende kennis en voldoende vertrouwen in BARF.
Ik ben misschien zo arrogant als de pest maar ik weet gewoon meer over voeding dan de gemiddelde dierenarts (en ja, zelfs als de gemiddelde pro-vers dierenarts, want hemel, daar zie/hoor ik ook wel eens dingen voorbij komen dat ik denk "hoe bestaat het?!?!"). Dus ik vertel een DA 1 keer met een uitgestreken verwaand smoelwerk dat ik zelf samenstel en mijn blik alleen al is (denk ik) voldoende om een dierenarts direct het zwijgen op te leggen. Ik heb wel meegemaakt dat een specialist toch even in discussie met mij wilde gaan. Bijvoorbeeld over uraatgruis/dieet bij de Dalmaat en over hoe het levensgevaarlijk is, dat ik zelf samengesteld voer. Als ik dan even kort maar krachtig uitleg dat ik exact weet hoeveel purine er in welk voedingsmiddel zit en ik dus heel goed weet wat ik doe, zie je ze denken"OK, slik, ik heb geen flets idee waar het mens het over heeft maar volgens mij wordt het nu tijd om het snaveltje dicht te houden". Ik blijf vriendelijk en aardig en beleeft hoor, daar niet van! Maar ik duld geen enkel commentaar.
Ik wil met alle plezier uitleggen wat ik voer en waarom, maar niet in een toon van discussie. Net als mevrouw Kruim dus.
Mijn eigen dierenarts weet hoe ik voer en hoewel hij het zelf niks vindt, heeft hij wel eens gezegd "mmmm, normaalgesproken zou ik nu een dieetbrok voorschrijven maar ja, daar hoef ik bij jou niet mee aan te komen

dus we moeten wat anders verzinnen". Bijv. in het zeldzame geval dat Pinkel een keer jeuk had (wat overigens veroorzaakt bleek te worden door het zwemmen in de sloot bij mij achter, daar ga je dan met je brokkies).
Mijn advies: zorg dat je weet wat je doet, zorg voor voldoende kennis en als jij vertrouwen heb in hoe jij voert, straal je dit uit en is er niks aan de hand. Dierenartsen voelen of haarfijn aan dat jij onzeker bent en gaan hakken (niet aardig dat ik het zeg en niet iedereen werkt zo maar dit is wel een beetje sowieso mensen-eigen dus niet eens specifiek voor een DA). Mochten ze in discussie willen gaan, zorg gewoon dat je genoeg kennis hebt om heel duidelijk te laten merken dat je weet wat je doet en eigenlijk niet gediend bent van hun interventie. Tenzij zij positief mee willen denken: prima, maar daarmee houdt het gewoon op.
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 09:18
door Cindy de Wolf
Mijn beide da's weten wat ik voer en ja heb ook de discussie gehad maar dan op een informatieve toon. De Da in Eersel zegt; als je weet wat je doet is het het beste wat je kunt voeren helaas krijgt hij te vaak de honden op zijn operatietafel die dus een dragend bot gehad hebben en verstopt zitten of erger. De Da in Den Haag neemt het voor kennisgeving aan. Hij wilde Sammy vorig jaar Hills voorschrijven en wat Lizzy zegt heb ik toeb ook gedaan, discussie was gelijk over

Maar inderdaad je moet wel weten hoe/wat en voor een beginneling kan ik voor stellen dat je je snel onder de stoel laat lullen.
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 09:24
door Els&Flow
Na een gesprek over vers voeren is mijn da (stevinstraat) zelf ook gaan barfen met haar honden en kat.

Ze is nu pro-vers en dat bevalt mij ook prima. Haar collega voert nog brok maar staat wel open voor barf/ nrv/ kvv en gaat de discussie ook niet aan. Ieder zn ding, maar gelukkig dringen ze je hier niks op, dat heb ik in rotterdam wel anders ervaren met een da die zeer anti vers was. Wat uiteindelijk ook de hoofdreden was dat ik uit die praktijk ben weg gegaan.
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 09:26
door Lizzy
Cindy de Wolf schreef:
Mijn beide da's weten wat ik voer en ja heb ook de discussie gehad maar dan op een informatieve toon. De Da in Eersel zegt; als je weet wat je doet is het het beste wat je kunt voeren helaas
krijgt hij te vaak de honden op zijn operatietafel die dus een dragend bot gehad hebben en verstopt zitten of erger. De Da in Den Haag neemt het voor kennisgeving aan. Hij wilde Sammy vorig jaar Hills voorschrijven en wat Lizzy zegt heb ik toeb ook gedaan, discussie was gelijk over

Maar inderdaad je moet wel weten hoe/wat en voor een beginneling kan ik voor stellen dat je je snel onder de stoel laat lullen.
Jammer is alleen dat hij dit wel roept, in zijn artikelen zelfs praat over vleesbotten en als ik hem dan om cijfers vraag, wordt het heel stil.
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 11:15
door nicolette
Laatst voor rabies enting geweest en de assistente kwam bijna rennend de behandelkamer is met mijn entingsboekje. Begon al een beetje inwendig te lachen. Geen entingen gehad, dat kon toch niet kloppen en dan de datum voor de volgende "Prik" . Dierenarts erbij en vroeg mij om uitleg, had namelijk totaal geen idee wat het titeren inhield. Info gemaild en hoop dan dat er wat mee gedaan wordt.
Denk wel dat als je hond/kat erg ziek is en dat de DA hoort dat je vers geeft, hij snel het voer de schuld geeft. Sta je dan niet sterk in je schoenen of kun je jezelf niet goed verdedigen dan kunnen deze mensen omgepraat worden en gaan naar huis met het speciale dieetbrokje.
Zal toch ook meer info op de opleiding moeten komen, zodat de toekomstige DA meer over vers leren en dat het niet eng of slecht is.
Gr. Nicolette
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 12:05
door Elvira
de dierenarts weet dat mijn hond barft, maar ik bedoelde dat als ik met een hond kom die misselijk is, de schuld, in dit geval

, meteen bij de voeding wordt gelegd en ik waarschijnlijk geen oplossing krijg voor het probleem (in ieder geval geen oplossing die ik wil, dus geen hills dieet brokjes).
Ik heb overigens ooit een waslijst opgenoemd wat hij allemaal krijgt en hij was jaloers op de variatie en wilde wel bij me komen eten. Een andere dierenarts wilde graag wat zalmkoppen overnemen om vissoep van te maken.

Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 12:29
door Nugget
Els en Max schreef:
Na een gesprek over vers voeren is mijn da (stevinstraat) zelf ook gaan barfen met haar honden en kat.

Ze is nu pro-vers en dat bevalt mij ook prima. Haar collega voert nog brok maar staat wel open voor barf/ nrv/ kvv en gaat de discussie ook niet aan. Ieder zn ding, maar gelukkig dringen ze je hier niks op, dat heb ik in rotterdam wel anders ervaren met een da die zeer anti vers was. Wat uiteindelijk ook de hoofdreden was dat ik uit die praktijk ben weg gegaan.
Als jij naar de da in de Stevinstraat in Den Haag gaat, gaan we naar dezelfde da!
En één barf idd zelf ook. Die had een paar jaar geleden gezien hoe mijn Duitse herder van 9 opknapte nadat ik haar op barf had gezet!
Superfijne dierenartsen zijn het.
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 12:50
door Cathelijn
Jaren geleden kreeg ik nog een foldertje mee van dieetbrokken voor Jonas, maar sinds een jaar of twee geeft mijn da aan dat wat ik voer het beste is, haar ouders voerden toen ook vers. Ze weet dus heel goed dat ik barf, bij de bezoekjes met Ilan hebben we het er even zijdelings over gehad, maar ik krijg geen commentaar. Volgens mij vindt ze het wel interessant en ook goed dat ik niet zomaar alles aanneem

Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 13:28
door smulpaap
Toen wij met Tessa in het MCD terecht kwamen werd er door de Internist gevraagd wat Tessa te eten kreeg , nou zei ik, ik stel zelf voor haar samen . Daar ging hij even rustig bij zitten

Hij vroeg door op een leuke manier , en waarom ik daar zo op gekomen was . Dus mijn verhaal verteld .... brokken eten was een crime , nooit de bak leeg eten ... eeuwige verharing .... moeilijk op gewicht te houden (te mager ) En toen vroeg hij .... en hoe is dat nu dan met eten ? Ik zei , nou eindelijk eet ze . Internist liet zich er verder niet over uit of hij voor of tegen was , Maar aan de manier waarop hij zijn vragen stelde merkte ik wel dat hij naging of er wel volwaardig vlees(bot) en orgaan gegeven werd .
En dat vind ik geen verkeerde vraagstelling .
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 15:23
door Nathascha
Ze mogen van mij op een goede manier inderdaad ook kritisch doorvragen. En dan geef ik ook rustig antwoord. Ze beginnen de inzichten ook zeer interessant te vinden. Ik moest Nanyanika die 15 pups moest zogen extra calcium en vit.D geven. Maar op ieder pillendoosje stond wel iets dat eigelijk niet goed was voor zwangere of zogende dieren. Ik vroeg toen rustig: als we nu beginnen met extra karkas = calcium en extra lever = vt.D te geven? Nou dat vonden ze geniaal!

Hebben ze ook gelijk opgeschreven.
Ontzettend leuk dat ze bij ons in de praktijk ook open staan voor dat soort dingen. Ik ben van de zomer bij Tannetje geweest om te titeren. Inmiddels hebben ze bij ons in de praktijk ook een titertest!! Mijn DA die dit allemaal ging uitzoeken heeft toen veel tijd en energie erin gestopt en samen met mij veel informatie erover verzameld. Erg leuk dat er waardering is van hun kant. Ze verkopen helaas nog wel brokken in de praktijk. Maar ja, commercieel zullen ze helaas altijd wel deels blijven.
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 15:39
door Hilde__
smulpaap schreef:
Toen wij met Tessa in het MCD terecht kwamen werd er door de Internist gevraagd wat Tessa te eten kreeg , nou zei ik, ik stel zelf voor haar samen . Daar ging hij even rustig bij zitten

Hij vroeg door op een leuke manier , en waarom ik daar zo op gekomen was . Dus mijn verhaal verteld .... brokken eten was een crime , nooit de bak leeg eten ... eeuwige verharing .... moeilijk op gewicht te houden (te mager ) En toen vroeg hij .... en hoe is dat nu dan met eten ? Ik zei , nou eindelijk eet ze . Internist liet zich er verder niet over uit of hij voor of tegen was , Maar aan de manier waarop hij zijn vragen stelde merkte ik wel dat hij naging of er wel volwaardig vlees(bot) en orgaan gegeven werd .
En dat vind ik geen verkeerde vraagstelling .
Degene die het twitter account van ze doet is in ieder geval niet pro vers

Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 22:43
door smulpaap
HildeR schreef:
Degene die het twitter account van ze doet is in ieder geval niet pro vers
Ik heb er verder geen flets idee van hoor , hoe men daar verder denkt over rauw voeren . We zijn 1 x bij die Internist geweest , daarna ter controle 1 x bij de Dermatoloog en die vroeg nergens naar
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 23:28
door rosmin
Onze da's weten dat we barfen, maar ze staan daar niet achter, vanwege de te grote risico's op verstopping/ scherpe kippenbotjes etc. We hebben ze vaak uitgelegd hoe het werkt en waarom wij barf beter vinden dan brok.
Nu Zorro ziek is en hij het leverdieet krijgt, heeft een van de da's nog geprobeerd om dieetvoer te gaan geven, maar hij kon me het verschil niet uitleggen tussen de eiwitten die in de brokvoeding waren verwerkt en die wij vers gaven. Het enige argument was op een gegeven moment: " voor de broksamenstelling hebben in ieder geval jarenlang veel mensen gestudeerd om deze kwaliteit te krijgen"
En hij begreep daarna ook wel dat we niet van plan waren lever-brok-dieet te gaan geven.
Voor andere klanten zou hij dat adviseren, ook vanwege het gemak van het toedienen.
Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: di 20 nov 2012, 23:31
door Martine-Tom
rosmin schreef:
Onze da's weten dat we barfen, maar ze staan daar niet achter, vanwege de te grote risico's op verstopping/ scherpe kippenbotjes etc. We hebben ze vaak uitgelegd hoe het werkt en waarom wij barf beter vinden dan brok.
Nu Zorro ziek is en hij het leverdieet krijgt, heeft een van de da's nog geprobeerd om dieetvoer te gaan geven, maar hij kon me het verschil niet uitleggen tussen de eiwitten die in de brokvoeding waren verwerkt en die wij vers gaven. Het enige argument was op een gegeven moment: " voor de broksamenstelling hebben in ieder geval jarenlang veel mensen gestudeerd om deze kwaliteit te krijgen"En hij begreep daarna ook wel dat we niet van plan waren lever-brok-dieet te gaan geven.
Voor andere klanten zou hij dat adviseren, ook vanwege het gemak van het toedienen.
"om de kwaliteit eiwit van een eend te krijgen zoals ie nu is hebben we miljoenen jaren evolutie gehad"...zo meneer da nu jij weer

Re: Over het niet durven vertellen aan DA dat je barft
Geplaatst: wo 21 nov 2012, 17:16
door Dian
ik heb hier 1x kort en bondig uitgelegd dat Rakker geen brok meer krijgt, maar dat hij op vers staat. Heb er bij gezegd dat ik geen discussie aan wilde gaan, maar een feit doorgeven, net als niet inenten. Rakker is 1x 2 dagen en een nacht opgenomen geweest, hij mocht de 2e dag wel eten hebben, maar op mijn opmerking dat ik dan zelf wel eten kwam brengen hebben ze hem niets gegeven (hij was doodziek geweest van diarree)......... ik heb geen discussies, krijg geen brok opgedrongen, maar ze zijn het niet met me eens. Jammer dan, als ik het maar wel met mezelf eens ben
