Barfplaats.nl

O ik heb een hele andere ervaring......

Senta schreef: O ik heb een hele andere ervaring......

Jij kent of hebt dus wel een hond die zo enorm angstig is dat hij nul komma nul bereikbaar is?

Lil schreef: Dat krijg je niet, daarvoor moet je opleiding tot gt doen. Dat is geen cursus maar een complete opleiding 

Tip is: laat een goede gt met een goede da samenwerken. Je zult medicatie in combi met gedragstherapie nodig hebben.

Denk niet dat je honden met zulke angst een standaard iets mee kunt doen. Daar zijn ze te speciaal voor.

De angst die mijn honden hebben is niet met medicatie te ondersteunen, de medicatie werkt hier precies tegenovergesteld. I.p.v. minder bang worden ze dan nog banger. Hier zijn ze in tijden van angst ook totaal niet bereikbaar. Het is maar goed dat het glas bij de achterdeur hoog zit, want anders waren ze er al lang door gesprongen. Hopeloos gewoon als ze angstig zijn

Toen wij Sam kregen was hij ook erg angstig, onderdanig, paniekerig. We hebben hem wel eens uit het centrum van ons dorp moeten halen, waar hij in paniek naar toe gevlucht was omdat we even weg waren geweest om boodschappen te doen. Bij binnenkomst deur open en....dag Sam
Het was nog niet zo dat hij aan de medicatie moest (bijv. Clomicalm) maar we zijn eerst in huis gaan oefenen met het alles doen via vaste ritueeltjes. Daarna bij een Martin Gaus school op gehoorzaamheidscursus, waar hij zonder druk voorzichtig kon oefenen met succeservaringen. Na de tweede cursus kon hij zijn aandacht er niet meer bijhouden, en zijn we op behendigheid gegaan. Niet zozeer op snelheid of vaardigheid maar samen met Sam nieuwe dingetjes leren. Je zag hem toen ook groeien, met elke stap die hij zette.
Hij deed wel weken over bijv. de schutting, of de tunnel, maar er werd geen druk op hem gezet.
Momenteel is Sam hier in huis de meest stabiele hond (wat misschien wel meer zegt over de andere twee  ), maar Sam kan gewoon mee op vakantie, geniet van uitstapjes, en raakt niet meer in paniek bij het minste geringste.

charmed schreef: De angst die mijn honden hebben is niet met medicatie te ondersteunen, de medicatie werkt hier precies tegenovergesteld. I.p.v. minder bang worden ze dan nog banger. Hier zijn ze in tijden van angst ook totaal niet bereikbaar. Het is maar goed dat het glas bij de achterdeur hoog zit, want anders waren ze er al lang door gesprongen. Hopeloos gewoon als ze angstig zijn

Gewoon uit pure interesse: komt de angst van jou honden ook niet deels door alle medische perikelen? Ik bedoel veel Shelties zijn bang aangelegd, maar als ik somns lees van de medische problemen, kan ik me voorstellen dat dit ook meespeelt.

Senta schreef: En wat voor tips gaven ze om die angst te doen verminderen? Daar ben ik wel nieuwsgierig naar namelijk.

De allerbelangrijkste tip was: de angst hanteerbaar maken. Danwel via de alternatieve weg danwel via de reguliere. Alternatief geprobeerd maar dat leverde niet genoeg op. Nu dus voor de 2e keer met alprazolam gestart en nu duidelijk resultaat. Nu is Loes bereikbaar en kan ik tijdens onweer of straaljager oefeningen bijv. speurspelletjes of wat gehoorzaamheidsoefeningetjes doen. Zonder de alprazolam was ze zo hysterisch dat ze behalve hijgen, bibberen, plavuizen uit de grond krabben en/of een gat in de muur graven niets anders meer kon. We hebben meerdere gt's over de vloer gehad en uiteindelijk zijn we er met 1 gaan werken. We zijn haar tot op de dag van vandaag dankbaar want zonder haar hulp en de hulp van medicatie hadden we Loes 5 jaar geleden al in laten slapen vanwege angst voor het leven 

En een hond met zo'n extreme angst aan zijn/haar lot overlaten vind ik neigen naar dierenmishandeling 

Lil schreef: Gewoon uit pure interesse: komt de angst van jou honden ook niet deels door alle medische perikelen? Ik bedoel veel Shelties zijn bang aangelegd, maar als ik somns lees van de medische problemen, kan ik me voorstellen dat dit ook meespeelt.

De angst die bij mijn shelties voorkomt komt 100% uit de medische perikelen. Ze zijn van nature totaal geen angstige shelties. Dat is pas gekomen nadat de ziekte steeds verder vorderde.

Des te beter ze in hun vel zitten, des te minder angstig ze zijn.

charmed schreef: De angst die bij mijn shelties voorkomt komt 100% uit de medische perikelen. Ze zijn van nature totaal geen angstige shelties. Dat is pas gekomen nadat de ziekte steeds verder vorderde.

Des te beter ze in hun vel zitten, des te minder angstig ze zijn.

Heel begrijpelijk! Had ik dat goed ingeschat naar aanleiding dat gedragsmedicatie niet helpt (hoewel ook dat net als bij mensen niet altijd werkt). Hier ook een hond met andere gedragsproblemen gehad en dat kwam ook voort uit medische klachten helaas.

Lil schreef: Heel begrijpelijk! Had ik dat goed ingeschat naar aanleiding dat gedragsmedicatie niet helpt (hoewel ook dat net als bij mensen niet altijd werkt). Hier ook een hond met andere gedragsproblemen gehad en dat kwam ook voort uit medische klachten helaas.

ja, helaas zijn dus niet alle honden te helpen met standaard methoden.

charmed schreef: ja, helaas zijn dus niet alle honden te helpen met standaard methoden.

Zeker bij dit soort dingen als extreme angst niet. Niet alleen kan de grondslag totaal verschillend zijn, maar ook is elke hond een individu en vraagt dat een eigen aanpak.

ik vindt t moeilijk ... dagen dat het goed gaat en dan ineens .....
bv tijdens een wandeling hoort ze een knal , ze raakt volledig in paniek , is onbereikbaar en probeert zich als een houdini uit haar riempje te wurmen .
zou dit gebeuren dan rent ze met een waas angstig weg , verkeer of geen verkeer ....
weken voor het eindejaar wandelde ik dus alleen met dr als ze een tuigje om had .
de sterrilisati heeft de scherpe randjes eraf gehaal en kan met bv werkzaamheden in de bouw (en daar gooien ze nog met regelmaat wat naar beneden ) de boel goed onder controle houden .
ze schrikt , herstelt , maar loopt dan wel weer gecontroleerd mee (wel met de staart lager)

op dit moment ligt ze lekker voor de ventilator , de ramen staan open  ..... maar is er teveel comotie buiten dan gaat ze op de slaapkamer in de open benche liggen ...

bv . buiten wandelen en andere honden tegen komen waar ze een hekel aan heeft gaat beter met iets in dr bek dan zonder ....
lopen we over t spoor waar de andere hond heeft gelopen , dan loopt ze met de neus over de grond te snurken om te ruiken

De dingen die bij kiek helpen zijn: samengestelde Bach bloesems, thunder shirt, clomicalm en beperken van ruimte.
Clomicalm krijgt ze altijd. Vooralsnog geen neven effecten opgemerkt al is het natuurlijk een vies goedje. Bouw ik af, dan wordt ze druk, angstig en blaft constant. Ze wordt ook onbetrouwbaar  Bach gebruik ik als ze door drukte of onweer/harde wind of vuurwerk in een fase schiet waar je gek van wordt. Ze breekt dan door de clomicalm en heeft even wat extra's nodig om terug te komen. Thundershirt werkt hetzelfde.
Wat ook acuut helpt is aan de riem in haar mand en dab een kleed over haar heen. Binnen no time begint ze dan te snurken.
Niet altijd hoor. Soms blijft ze er onder uit komen.
Bijv bij onweer.
Wat ik dan doe is begrenzen. Vast in haar mand en dan een grens kiezen. Bijv, mag ze niet uit de mand maar wel op t randje? Liever niet. Als t even kan moet ze iig liggen. Maar als dat teveel gevraagd is vandaag, dan moet ze iig zitten. Is dat ook teveel dan moet ze iig met haar voetjes binnenboord blijven.
Ik leg haar steeds terug zonder 1 woord. Keer op keer. Soms wel uren achter elkaar. Tot ze opgeeft en blijft liggen of zitten.
Ik merk dat het de dag daarna een stuk rustiger is dan wanneer ik praat en geruststel.

Senta schreef: O ik heb een hele andere ervaring......

Jammer dat je die hier niet deelt.

ashley schreef: De allerbelangrijkste tip was: de angst hanteerbaar maken. Danwel via de alternatieve weg danwel via de reguliere. Alternatief geprobeerd maar dat leverde niet genoeg op. Nu dus voor de 2e keer met alprazolam gestart en nu duidelijk resultaat. Nu is Loes bereikbaar en kan ik tijdens onweer of straaljager oefeningen bijv. speurspelletjes of wat gehoorzaamheidsoefeningetjes doen. Zonder de alprazolam was ze zo hysterisch dat ze behalve hijgen, bibberen, plavuizen uit de grond krabben en/of een gat in de muur graven niets anders meer kon. We hebben meerdere gt's over de vloer gehad en uiteindelijk zijn we er met 1 gaan werken. We zijn haar tot op de dag van vandaag dankbaar want zonder haar hulp en de hulp van medicatie hadden we Loes 5 jaar geleden al in laten slapen vanwege angst voor het leven 

En een hond met zo'n extreme angst aan zijn/haar lot overlaten vind ik neigen naar dierenmishandeling 

Maar waar ik benieuwd naar ben, wat voor tips hebben ze jullie naast demedicijnen gegeven, want die zijn namelijk van groot belang.