Irta schreef:
Ja, met het verschil dat deze hond dus al een negatieve ervaring heeft gehad en dat het advies was aangelijnd te houden. Das een heel leuk advies als je met betrouwbare andere honden te maken hebt, maar dat weet je simpelweg niet bij onbekende honden. Ik zeg dus niet dat je niet aan moet lijnen tijdens het wandelen, maar wel dat ik mijn hond in dit geval bij andere (onbekende en/of onvriendelijke) honden uit de buurt zou houden. Enkel gedoseerde interactie met bekende betrouwbare honden opzoeken.
Voor het over-, óver grote deel van de honden die we ontmoeten is het niet nodig om te vluchten. Mijn hond had n.a.v. de achtervolging en daardoor ontstane irreele angst en paniek niet meer de mogelijkheid dat waar te nemen, haar paniek werd al getriggerd door iedere vorm van opwinding bij de ander, dus ook bijv. blijdschap of hitsigheid. Buiten dat is een imponerende hond zeker niet altijd een bedreiging in de betekenis dat je maar beter kunt gaan rennen voor je leven. Sterker nog, kalm gedrag is over het algemeen verstandiger. Buitend at zie ik mijn honden liever nóóit vluchten, stomweg omdat ik ze dan onmogelijk nog kan beschermen, zo ook die keer dat ze werd nagejaagd door die Duitse herders: ze rende steds verder bij mij vandaan, de eigenaren van de herders deden niets en ik stond daardoor volkomen machteloos... Zo lang ze naar mij komen (en aangelijnd zijn ze dat vanzelf) kan ik ze bescherming bieden door bijv. zo nodig de andere hond met overtuiging weg te sturen of letterlijk voor mij hond te gaan staan.
In geval van het maatje wat n.a.v. een trauma paniek-/vluchtgedrag ontwikkeld had, liet ik haar op advies van de GT gewoon kennis maken met wie we tegen kwamen, als voor het trauma, maar dan aangelijnd. Honden die ik niet vertrouw gingen we dus vanzelfsprekend net als eerder zo mogelijk uit de weg. Zo deed ze de ervaring op dat er niets 'gebeurde', leerde ze weer te ontspannen in contacten. Als ze de andere hond na de eerste kennismaking ging vertrouwen - het duurde een poosje voor ze dat weer kon - mocht ze aangelijnd lol maken. Naarmate haar herstel vorderde mocht ze in die situatie vrij, dus aangelijnd kennismaken en na ontspanning - als ik goed zicht had op dat er geen anderen aan kwamen - de lijn er even af t.b.v. vrij spel. We kwamen met regelmaat mensen tegen die graag bereid waren mee te werken door hun onstuimige hond even aan te lijnen om de situatie wat gecontroleerder te maken voor mijn maatje of - als het heel goed ging - even samen op te lopen, danwel tijd te nemen om ze te laten spelen.
Het heeft tijd gevergd en geduld. Hartverscheurend om te zien hoe ze van een onverschrokken en áltijd blij levensgenietertje t.g.v. één rot ervaring veranderde in een hondje wat met grote angst voor soortgenoten door het leven ging. Er is dan ook met geen pen te beschrijven hoe verschrikkelijk gelukkig ik (nog steeds) ben dat ze weer volledig is hersteld, weer haar blije, vrije en zelfverzekerde zelf is geworden die met iedereen lol wil trappen en uitblinkt in het verleiden daartoe.
hoe gaat het nu met haar?
