Een rare dag met gemengde gevoelens...

[Borke]

Triest te lezen dat zovelen van jullie hier zelf ook ervaring mee hebben.
Overigens is Leo enkele jaren geleden ook zijn baan kwijt geraakt, toen wij daar niet voor naar Duitsland wilden meeverhuizen.
Gelukkig konden ze toch niet zonder hem en werkt hij er inmiddels alweer enkele jaren als freelancer.

Bij ons op kantoor zal iedereen kunnen blijven die zich wil kwalificeren en die wil zal dan meer moeten zitten  in een andere werkhouding en mentaliteit dan zozeer in ervaring en diploma's.

Door een deel van de organisatie waar wij mee gefuseerd zijn, waren de prestaties echt ondermaats.
Onze oude club was meer van 'niet lullen, maar poetsen' daar waar de anderen heel veel vergaderden etc.
Onze klanten zijn zeer tevreden en hen klanten hadden veel klachten, dat contrast is wel schril.

Met hun leiding die dat heeft laten gebeuren heb ik geen medelijden, maar wel met de laag er onder die deed wat van hen verwacht werd. En nog meer met een deel van onze collega's die in de functies zitten die gaan vervallen.

Sterkte voor iedereen die ook in dit schuitje zit!

[Inge en Bono]

Wat fijn dat jij jouw baan hebt kunnen behouden, maar de gemengde gevoelens snap ik erg goed.

[nova]

Hoe herkenbar...

Zelf ben ik werkzaam in de zorg, en binnen onze organisatie moeten  800 FTE-ers eruit .
Je gaat je bijna schuldig voelen als je 'mag blijven'.

[FLJTS]

Heel herkenbaar.
Vreselijke sfeer als de een na de ander om je heen moet verdwijnen. ik had ook altijd veel moeite met degenen die over de rug van anderen en met veel geslijm naar leidinggevenden toe alsnog hun positie nog veilig probeerden te stellen (staan overigens nu ook allemaal op straat).
Sterkte!

[Ike]

Hier ook hoor, gehandicapten zorg.....voor nu is de "bovenlaag" aan de beurt,
Er gaan zo'n 60 man aan managers en teamleiders uit in onze organisatie, het moet een platte organisatie worden.
Ik hou me hart vast voor het jaar daarop.......vrees dat wij dan aan de beurt zijn  gezien
de ontwikkelingen in onze " branche"

[Borke]

Hoe herkenbar...

Zelf ben ik werkzaam in de zorg, en binnen onze organisatie moeten  800 FTE-ers eruit .
Je gaat je bijna schuldig voelen als je 'mag blijven'.

Dat heb ik dan weer niet, dat ik me bijna schuldig voel.
Ik ben juist heel trots op de dienstverlening die we samen met ons team hebben opgezet en die succesvol is.
Het is meer dat het raar voelt om blij te zijn als zoveel mensen verdriet hebben, ook al hebben sommigen het echt ook allemaal zelf laten gebeuren.

En ja, nu gaan sommige mensen zich opeens enorm 'profileren', ellebogen in de aanslag, je kent dat wel 

[monster]

Hier ook hoor, gehandicapten zorg.....voor nu is de "bovenlaag" aan de beurt,
Er gaan zo'n 60 man aan managers en teamleiders uit in onze organisatie, het moet een platte organisatie worden.
Ik hou me hart vast voor het jaar daarop.......vrees dat wij dan aan de beurt zijn  gezien
de ontwikkelingen in onze " branche"

Wij zijn al plat. Nu is het personeel op de werkvloer aan de beurt.

[Borke]

Sterkte Monster!

Iedereen bedankt voor de felicitaties