Barfplaats.nl

tessa schreef: Zo, we zijn weer terug. Ze heeft acute netvlies loslating en daar is niks meer aan te doen..., kan inderdaad komen door hoge bloeddruk of diabetes. Twee maanden geleden heeft ze nog een uitgebreid bloedonderzoek gehad en toen was alles prima, ook drinkt ze niet meer dan normaal en valt ze niet af dus aan diabetes denken we niet gelijk. Eventueel kan ik  morgen een bloeddrukmeting laten doen, maar weet niet of ik dat nog laat doen. Aan de loslating zelf is niks meer te doen en ik denk dat we haar deze week laten gaan, op deze manier kan ze geen volwaardige hond meer zijn.

Hebben ze niet vandaag gelijk een bloeddrukmeting gedaan dan? Zoveel werk is dat niet... Bij Whoopi, de kat dus, was het netvlies ook los aan het laten en ook onze dierenarts zei dat ze nooit meer zou kunnen zien.

Netvlies los is inderdaad einde verhaal. Dan kan de hond met dat oog nooit meer zien. Geldt voor mensen ook trouwens voor zover ik weet. Hoe kon je da dat zien? Ik heb het vroeger met mijn teckel aan de hand gehad maar daar moest wel een scan voor gemaakt worden om dat te kunnen zien.
Een blinde hond is éen, maar tussen andere grote honden is dat misschien inderdaad wel erg moeilijk voor hem. 

tessa schreef: Zo, we zijn weer terug. Ze heeft acute netvlies loslating en daar is niks meer aan te doen..., kan inderdaad komen door hoge bloeddruk of diabetes. Twee maanden geleden heeft ze nog een uitgebreid bloedonderzoek gehad en toen was alles prima, ook drinkt ze niet meer dan normaal en valt ze niet af dus aan diabetes denken we niet gelijk. Eventueel kan ik  morgen een bloeddrukmeting laten doen, maar weet niet of ik dat nog laat doen. Aan de loslating zelf is niks meer te doen en ik denk dat we haar deze week laten gaan, op deze manier kan ze geen volwaardige hond meer zijn.

Wat een rotbericht!  Uiteraard ken jij je hond als de beste en kan niemand jou vertellen wat wijsheid is. Enige wat ik hoop, is dat je niet de blindheid bedoelt met geen volwaardige hond meer zijn. Hier een volledig blinde hond (nu al 8 jaar blind, hij is 10) en een 15 jarige, die sinds 3 maanden één oog moet missen en andere oog geeft nog maar weinig zicht gezien haar doen en laten en soms schrikbewegingen.
Echter zolang alleen dat zicht ontbreekt en er geen pijn is... Ze kunnen er goed mee -leren- omgaan hoor. De 10 jarige loopt om het hardst vooraan in het bos. Velen geloven niet eens dat hij helemaal blind zou zijn.
Zolang het hier geniet van eten/drinken/wandelen en geen pijn heeft, loopt het rond.

Nogmaals, geen kritiek op jouw zienswijze, maar mss een andere invalshoek 

wat een tegenvaller, deze uitslag. 

En een moedig besluit van je, genomen in het belang van de hond.    Sterkte

Sterkte met dit bericht en veel wijsheid toegewenst.
Hoe dan ook is duidelijk dat het welzijn van je hond voor jou centraal staat, wat je besluit ook is.
maar ik kan me voorstellen dat de invalshoek van Dwarreltje ook weer meer ruimte vraagt of biedt om je afweging te maken.
Nogmaals sterkte.

Ja natuurlijk is die ruimte er nog, ik hou ontzettend veel van Pip dus het is niet zo dat we haar geen kans geven om zich aan te passen.
Ik vind een blinde hond ook niet zielig en ik weet dat ze zich goed kunnen redden maar zoals ik het nu ervaar is het voor haar niet volwaardig meer. Ze is helemaal gedesoriënteerd en kan niet alleen in de tuin lopen. Ook hebben we drie boxers en staat zij als laagste in rang, dit houd in dat zij haar corrigeren als ze afwijkend gedrag vertoond, en dat doet ze nu omdat ze niet ziet waar ze zijn. Tot nu toe zijn ze wel meegaand naar haar toe hoor, maar je kan je voorstellen dat ze steeds onder de voet wordt gelopen als er bijv. iemand binnenkomt en bij het in en uit de tuin gaan. Ze had maar een oog dus is wel gewend dat ze slecht ziet, dus we kijken het nog even aan.

De dierenarts zag blaasjes op de plek waar haar netvlies zit en ze reageerde niet meer op het lichtje in haar ogen. De bloeddruk wilde ze wel meten maar dan niet vandaag, Pip was best bibberig en gestrest dus dat zou de uitslag beïnvloeden. Eventueel kan ik haar morgen brengen, dan houden ze haar een paar uurtjes en meten ze dan de bloeddruk, maar ik weet nog niet of ik dat doe.

Ach wat triest. Zoals jij het nu neerzet, is het idd niet leuk meer voor haar. Heel veel sterkte met je beslissing,  Ingrid

tessa schreef: Ja natuurlijk is die ruimte er nog, ik hou ontzettend veel van Pip dus het is niet zo dat we haar geen kans geven om zich aan te passen.
Ik vind een blinde hond ook niet zielig en ik weet dat ze zich goed kunnen redden maar zoals ik het nu ervaar is het voor haar niet volwaardig meer.

En dáárom bepaal jij de grens, omdat jij je hond het beste kent. Maar jaloers ben ik niet op je, wat een rotkeuze je moet nemen   
Sterkte!

Onze Jules kreeg in april de diagnose Kerato Conjuctivitis Sicca, droge ogen syndroom.
Dit zorgt uiteindelijk voor pigment op het netvlies waardoor hij steeds slechter zou gaan zien.
Jules is geboren met Dermoïd op beide oogjes waardoor deze al voor 1/3 bedekt waren met stukje huid.
Er blijf dan weinig ruimte over en als daar pigment ontstaat is hij blind.
Ik had het vermoeden dat hij echt veel slechter was gaan zien en een paar weken geleden werd dat door de oogspecialist bevestigd....Jules is blind. Zijn netvlies is niet meer zichtbaar overal zit pigment. Hij lijkt nog wel wat licht en donker te zien maar dat is dan ook alles.
We hebben altijd gezegd dat zolang Jules gelukkig is en plezier in het leven heeft dan is het goed.
Ik vind het ongelofelijk als ik zie hoe goed hij zich redt. Thuis weet hij precies de weg , loopt nergens tegen aan zelfs niet al hij een scheurrondje heeft. Buiten op de vaste wandelroutes merk je niet dat hij niets ziet ieder boom ,lantaarnpaal weet hij te staan. Vreemde omgeving voel je zijn onzekerheid en loopt hij strak naast mij.
Laatst waren we op visite waar hij nog niet eerder geweest was. Hij ging de hele kamer, keuken rond heel voorzichtig overal snuffelen en alles aftasten. Daarna wist hij precies de waterbak te vinden en liep overal omheen.
Andere honden moet hij niet veel van hebben, schrikt hij van en ik meld dat ook gelijk tegen mensen die we buiten tegenkomen. Helaas reageert niet iedereen daar even aardig op maar jammer dan, ik neem hem in bescherming hij ziet ze niet.
Zoals het nu gaat is het prima , hij is vrolijk , speelt met Hugo en zijn speeltjes en is nog steeds stapelgek op eten en snacken.
Maar als ik merk dat het leven voor hem niet meer leuk is dan zullen we hem laten gaan. Gelukkig is dat nu absoluut nog niet aan de orde.

Sterkte met Pip hoop dat ze haar draai gaat vinden, ook met de andere honden.

Oh wat een nare diagnose... 
Heel veel sterkte!  Ik hoop dat Pip zich goed kan aanpassen!

Wij hebben hier een buurhondje, al jaren blind. Houdt nog erg van buiten zijn en wandelen.
En als het zo uitkomt neem ons hondje hem op sleeptouw. Dan loopt ze voor hem en hij loopt direct achter haar bips met haar mee.
Ik hoop dat zoiets voor jouw schat ook kan. Sterkte.

Ben benieuwd hoe het met Pip gaat? Is er wat meer duidelijkheid gekomen?  ??? *hoop*

Nee, ik twijfel nog iedere dag wat ik nu moet doen.  Man zegt inslapen,  ik twijfel.  Het moeilijke vind ik dat ze geen pijn heeft. Maar verder is het leven voor haar niet veel meer waard denk ik. Ze ziet niks,  hoort nauwelijks meer iets dus  voor haar is alles onvoorspelbaar geworden.  Ze weet niet waar de andere honden zijn en wat ze aan signalen laten zien dus dat leid tot correcties die ze niet ziet aankomen en die ze normaal niet gekregen zou hebben omdat ze bijv nooit dicht langs hun voerbak zou komen,  nu per ongeluk wel. Natuurlijk voer ik haar nu apart maar het is een voorbeeld.  Ook kan ze niet zelf op de bank springen,  dat was haar veilige slaapplaats, ik til haar erop maar als ze er af wil en ik ben niet snel genoeg dan laat ze zich zo voorover vallen met als gevolg een zeer smoeltje. Ze kan niet meer mee aan de riem dus scharrelt wat in de tuin waar ze soms ook de weg kwijtraakt en hulpeloos staat te wachten tot ik haar kom halen. Pip was onze barones zoals we haar noemde, een nuffig zelfverzekerd hondje,  nu is ze zwaar gehandicapt en ik weet niet of ik haar dit voor misschien nog jaren wil aandoen. Ze is natuurlijk ook al ruim 13  dus zeker al op leeftijd.  Als ze pijn had gehad was het voor mij niet zo moeilijk geweest,  maar heeft ze op deze manier nog kwaliteit van leven.  Ze ligt veel in de bench en ik til haar eruit om te plassen.  Ik wacht tot ze klaar is en zet haar weer binnen.  S' avonds eten en dan bij ons liggen/knuffelen op de bank,  is dat een hondwaardig bestaan,  kijkend naar hoe ze vroeger haar dagen vulde denk ik het niet.
Heeeeeel moeilijk dit

Als ik heel eerlijk ben denk ik dat als onze Jules er zo aan toe zou zijn ik hem zou laten gaan..
Het is een ongelofelijk moeilijke beslissing maar zoals je het nu beschrijft over Pip klinkt het niet meer als een leuk en gelukkig leventje.
Zo afhankelijk van jullie en onzeker dat is wel heel sneu.
Sterkte met je beslissing.