TE oud worden!

[Fenixjuh]

Tsjah, het bestaat. Mijn oma van 96 is nog goed bij, maar in september brak ze haar heup en niet kunnen lopen is zo vervelend dus stopte ze met de plastabletten en kreeg ze anderhalve maand terug een blaasontsteking. .
VL's oudoma was 106 en genoot elke dag van chocolade. Tot de verpleging bedacht dat ze geen bonbons meer mocht want dat was slecht voor haar. . Mens was 106!
Zolang de geest nog wil is het zo lastig. .

[Danny]

Dank jullie wel, ja ik weet dat mijn oma niet de enige is. Dit huis is volgens mij twee jaar oud en zit vol en er is een wacht lijst....dus helaas er zijn veel mer van dit soort mensen.
Ze heeft wel een verklaring dat ze niet meer gereanimeerd wil worden en geen grote medische ingrepen enzo....
Ze gaan nu haar medicijnen enzo bekijken of ze daar eventueel nog iets mee kunnen doen.
Ik hoop het, dit is zo ontzettend triest. Van die kranige reislustige vrouw is niets meer over 

[*loes*]

Ik werk op zo'n gesloten afdeling en zie het verdriet , machteloosheid van de familie dagelijks,dementerdende mensen hebben altijd een dip na een ingrijpende gebeurtenis(de verhuizing), bijna altijd gaat het na een paar weken beter, ze gaan zich langzaamaan een beetje thuis voelen, medicatie wordt beter afgesteld. Oud worden is idd niet altijd een zegen, heel veel sterkte 

[lianneke]

Heel veel sterkte Danny, ik begrijp een beetje wat je meemaakt.
Heb een paar weken geleden afscheid van mn moeder genomen, nadat ze altijd op zichzelf woonde, in een verzorgingstehuis opgenomen is waar de omstandigheden qua leefomgeveing mensonwaardig waren.
Iedere keer als ik die deur achter me dicht deed wist ik, hoopte ik, dat het de laatste keer zou zijn.
Het is verschrikkelijk moeilijk en oneerlijk om mensen van wie je houd zo te zien eindigen.
Ik hoop voor jou en je familie dat het op een menswaardige manier afloopt.

[Danny]

Ik werk op zo'n gesloten afdeling en zie het verdriet , machteloosheid van de familie dagelijks,dementerdende mensen hebben altijd een dip na een ingrijpende gebeurtenis(de verhuizing), bijna altijd gaat het na een paar weken beter, ze gaan zich langzaamaan een beetje thuis voelen, medicatie wordt beter afgesteld. Oud worden is idd niet altijd een zegen, heel veel sterkte 

Ja dat ze een dip zou krijgen dat was wel te verwachten...Ik hoop zo dat ze zich straks wat rustiger gaat voelen.
Ik begreep dat er ook huizen zijn war de eerste 2 weken na de verhuizing juist geen familie mag komen omdat ze mensen zich dan sneller thuis zouden gaan voelen.
Ik vind dat lastig, aan de ene kant begrijp ik dat. Nu heeft ze paniek en verdriet als we weg gaan....maar ze hangt heel erg aan mijn tante, haar dochter en ik kan me niet voorstellen dat die twee elkaar niet zouden zien. Mijn tante is er nu 2 keer per dag.