Barfplaats.nl

Kaio.
Naar beneden springen in opgedroogde sloot met helling van brandnetels van puppy Kaio, baasje kon hem eruit halen door de netels heen, eenmaal boven zet die kaio neer en die denkt goh dat was leuk nog een keer!
Uuh de steile stinksloot
Als je iets kwijt was in de hondenmand kijken of het daar lag.
Mij in mijn achterste bijten als ie iets wou.
Van de ene rugleuning van de bank naar de andere springen over salon tafel heen en handrembochtje naar buiten etc.
Van de tuintafel achterover afvallen.
Sambal ed gewoonweg lekker vinden, de geweldige tip dat honden aluminium folie vreselijk vinden werkte ook al niet, hij ging er heerlijk op kauwen
Gewoon ontsnappen en op pad gaan, en na 2 uur zoeken van ons doodleuk hijgend bij de voordeur zitten: ik heb dorst. Dit meerdere keren.
Over het ijs heenrennen (omdat er een onebenul aan de overkant telkens voor eigen hond het balletje een stukje op het ijs gooide en dan in het midden begint het allemaal te kraken
Achter een paard aangaan, het inhalen en weer terug komen rennen
Met zijn 7 jaar van een muur van ruim 2 meter naar beneden springen, en dan doodleuk verder rennen ipv terugkomen.
Met de cursus weigeren over kleine hindernissen te springen en als ie toch moet die opzettelijk af te stoten, of als ie er genoeg van had onderzeiken.......
Oja en ik heb 3 hechtingen in mijn hoofd gehad, doordat meneer van trimtafel sprong en de trimtafel met stang omkieperde op mijn hoofd, heerlijk bloedbad.


Maci:
euh die is eigenlijk redelijk braaf geweest altijd, ok in zijn kennel had ie voor sneeuw gezorgd met het kussen.

Fozzy:
mijn sloffen opeten meerdere malen,
Modderbad nemen en dan zoef naar binnen.
Gordijnen incl stangen naar beneden
Kussens van de bank jatten om daarop te gaan slapen met je hoofd.


Denk dat Kaio wint hier 

Frankheeft mijn schildpad ogegeten. 

Ja, meneer was vanuit pension 1 naar huis gelopen. Vandaar pension 2 uitgeprobeerd. Kreeg ik s'ochtends erg vroeg (voelde als nacht) telefoontje. Hond was uitgebroken, dus ik zeg wacht even hoorde net wat blaffen. Jawel, hond veilig en wel bij de voordeur dus dat meteen doorgegeven en gezegd dat ik later die dag wel even naar pension zou rijden om dingen te regelen etc. Dus zet ik de radio aan en hoor ik dat op de vluchtstrook van de autosnelweg, jawel die naar het pension toe, een blonde herder was gesignaleerd en of men svp wilde opletten. 

Ik liep behendigheid, mijn zus met haar pupje tegelijkertijd gehoorzaamheidles. Dat waren twee rijbakken in een manege naast elkaar, met een tussenafscheiding. Dus spring Boris vanaf de kattenloop zomaar die andere rijbak in richting mijn moeder. 
Iedereen een hartverzakking. Jonge Boris was fysiek echt een topatleet, dus ging goed. Maar als hij mis geland was, dan was hij tussen die afscheiding (1.80 m of zo hoog) in geland, daar paste slanke hond wel tussen en dan.... hadden we een bedrijf moeten laten komen om te slopen of zo....

Hondlief moest even in de auto wachten, want we waren bij kennissen met honden waar hij niet mee naar binnen ging. Die mensen hadden geen deurbel, maar een ouderwetse klopper. Opeens horen wij klop klop klopklopklop. Gaat die vrouw kijken en horen wij, ja dan kom maar binnen ze zitten toch in de tuin.... was Boris uit de auto geklommen (raam dat op kiertje stond verder open geduwd en eruit gesprongen) en had hij met zijn staart tegen de deur staan kwispelen.

Thuis komen en de hond met de klep van de prullenbak om zijn nek vinden. Denken Yes dat gaat hij nooit meer doen. Je omdraaien en zien hoe hond de klep die ik inmiddels had teruggezet opent en jawel alweer rond zijn nek had hangen. Sindsdien geen prullenbakken meer in huis 

En ik vergeet vast nog heeel heeel heeeeeeeeel veel.

Ik hoop dat Boris nog lang bij mij blijft, maar ooit ga ik een boek over deze hond schrijven denk ik. 
O ja, voor iedereen die zegt joh wat een gemakkelijke hond, dit is maar een hele kleine fractie van hoe deze mechel kruising was toen hij jong was.

Roef: daar kan ik echt een boek mee vullen zo`n spook was (en is ) dat 
kleine bloemlezing:we eten pizza,lekker relaxt een keer voor de tv.Roef de pest in die moet op zijn plaats.
Ik zie hem denken: hoe kom ik aan een stuk pizza?
net als ik tegen mijn man wil zeggen dat Roef wat aan het bedenken is staat het monster op en gaat alarmpiepend bij de tuindeur staan  .......dus manlief schiet overeind om Roef de tuin in te laten(dezelfde week had hij nl diarree gehad en stond ook bij de deur te piepen) deur open,manlief half buiten wachtend op Roef....die ipv naar de tuin een run naar de salontafel neemt en een stuk pizza weg wil grissen......helaas had ik hem door 

op een zonnige dag in mei had Roef net een heerlijk modderbad genomen toen er ineens een spierwitte bruid het veld op kwam zweven ......Roef dacht: dat wil ik wel even van dichtbij bekijken  echt op nog geen halve meter van de gillende bruid hoorde het monster aan mijn brul dat ik het echt meende en draaide hij zich om.....echt ik zweer je hij grijnsde daarbij

tja en rollen door heul erg dood dier? ik hoor niks geks

James: dat was zo`n goedzak die deed echt niks,oja appeltjes jatten van de mand bij mijn ouders die dat stiekem heel schattig vonden en het toestonden dat James 1 appel jatte steeds als hij bij ze was.
en bij hun logeeradres geen zin hebben om te komen en stug rustig de andere kant oplopen terwijl oppas weer naar haar werk wil.en blijven door lopen terwijl ze erachter aan loopt 

Hidde: tja als pup dachten we die is zoooo braaf die hoeft de bench niet meer in `s nachts....3 weken later werden we midden in de nacht wakker van het geblaf van Roef...BAAS!!! GAUW!! en wij treffen onze net opgeknapte muur met vliesbehang vernield aan schade 300 euro!
en meneer wil nog wel eens naar vogeltjes springen in de tuin,dit heeft 1 x tot een dode koolmees geleid 

Wat zijn die van ons dan bráááááf! 

Het zal zo'n 15 jaar geleden zijn,ik liep met Richa en Gaia (twee Tervuerense) in het bos.
Ineens kwam Richa uit de bosjes met "iets" in haar bek.
Nader onderzoek bleek het een bot te zijn,iets van een dijbeen ofzo.
Ik vond het maar raar en Richa wilde terug dat bosje in,dus ik volg haar.
Kom ik bij een grafje.....open gegraven,en daar lag dus echt een skeletje in.
Omdat het nogal slordig door elkaar lag kon ik er geen wijs uit.
Het kon evengoed van een kind zijn als van een dier.
Ik besloot toch de politie te bellen,en wat er toen gebeurde.....
Binnen een kwartier stond er een complete politiemacht in het bos,compleet met technische recherche.
Het perceel werd afgezet met lint en ik moest de plek aanwijzen.
Daarna werd ik stevig ondervraagt en mocht ik naar huis.
Goddank kreeg ik de dag erna een telefoontje dat het skelet van een hond was,die daar waarschijnlijk begraven was.
Pfieuuw...ik ben echt ff bang geweest dat ik een moordzaak op het spoor was!! 

Loulou* die een dikke dode vogel meenam voor ons toen ze voor het eerst naar buiten toe mocht. Vergeet nooit hoe trots ze daarmee aan kwam lopen, eigenlijk te groot om mee te slepen. Helaas voor haar wist ik dat ze hem niet zelf had gevangen maar alleen meegesleept vanuit de bosjes aan de overkant, daar had ik diezelfde vogel de dag daarvoor al zien liggen (zonder enig teken van verrotting)
Loulou* die bij de kerstboom staat (toen nog op de grond) en naar ons op de bank kijkt. Nog eens goed kijken of wij wel keken en vervolgens met voorpootje kerstbal uit de boom tikken 

Dinky die altijd braaf van de salontafel af blijft. Ik dacht dus wel tulpenbollen in pot op tafel te kunnen zetten. Elke ochtend waren er meer puntjes van bladeren verdwenen en de tulpen hadden ook ronde blaadjes ipv puntjes  Blijkbaar was dat toch zo interessant dat ze 's nachts stiekem op de salontafel sprong. Daarna dus nooit meer gedacht daar iets 'veilig' neer te kunnen zetten.
Ook een keer zelf gebakken chocoladekoekjes op de salontafel. Vriendje wilde iets laten zien op de laptop dus een klein moment (nog geen minuut) met de rug naar de salontafel en madam zat ineens bovenop de tafel bij de chocoladekoekjes  Dit terwijl we haar verder nooit op de salontafel zien....

Echt extreme dingen hebben ze hier (nog) niet gedaan.

Wat ik van Djilly nooit meer vergeet is dat ze met haar staart een longdrinkglas kapot heeft geslagen. En wel op zo'n manier dat die horizontaal doormidden was, maar wel gewoon netjes op de tafel bleef staan.
We hoorden wel dat ze tegen het glas aankwam maar dachten in eerste instantie dat het goed gegaan was, totdat ik het glas wilde pakken om te gaan drinken en alleen de bovenkant in mn handen had.

Heerlijk deze verhalen te lezen.
Ja je maakt van alles idd mee met je beessies, en gelukkig heb je zo vele herinneringen.
Onze 1e hond, een herplaatser, zou kruizing groenendaeler zijn, groen als gras, heb mn ik fouten gemaakt, maar na vele trainigen, adviezen neem een kilo kaas mee en voordat hij komt geef je een stukje kaas, hebben wij hem terug moeten geven aan het asiel nadat hij mij een stuk of 20x flink gebeten had. Het advies van de da was, hij gaat nu door totdat hij of jij "dood" is, ik kon toen niet meer mijn kamer in. Wat deed het pijn, de da wilde hem in laten slapen, en ik heb toen bedongen dat hij herplaatst moest worden, tenslotte kon hij er niets aan doen dat ik niet de juiste baas was(voor mijn man ging hij door het vuur).

Onze 2e herplaatser zou een labrador zijn, was gekocht op de vogeltjesmarkt, en zat bijna 24 uur opgesloten is een badkamer van2x2, bij kennis making rende ze over alles heen, tafels, banken enz, ze kreeg aan tafel te eten samen met de mensen, dus zuurkool was zuurkool met jus voor haar. Het was een klein bastaardje, lief maar wel met een rugzakje, logisch als je als 3 weken ouden pup op zo'n markt terecht bent gekomen. Toen er een kind had ontdekt dat als wij  niet thuis waren en je maar lang genoeg met de brievenbus kleppert dat de hond dan zo leuk gaat blaffen, en ik dus thuis kom en een bloedbad aantref omdat ze door een raam van een deur is geprongen en een slagaderlijke bloeding heeft, gelukkig verder niets doorgesneden, maar de ravage die je aantreft, gelukkig heeft ze er zelf niets van overgehouden(het des betreffende kind is er op aangesproken).
Chocola vond ze trouwens heerlijk, hadden we dit vergeten op te ruimen maakte zij er dankbaar gebruik van, hele chocolade letters gingen er naar binnen(toen wisten wij nog niet dat dit gevaarlijk was).

Kim een labrador met een zwarte kleur, ineens erg wit zien, omdat ze het nodig had gevonden om een muur weg te slopen, witte hond en een inmens gat in de muur.

Gizmo(kat) vond het leuk om vogeltjes te onderzoeken, meestal waren de vogels sneller,  tot die ene keer, ze  een vogel meegenomen had, boven op de overloop de doodsstrijd met die vogel aangegaan was, ik kom uit de tuin en hoor iets, ga naar boven en tref daar een veren en bloedbad aan, alles zat onder het bloed, want het arme beestje was gewond weer opgevlogen en tegen muren en deuren aangevlogen. In mijn handen is het beestje overleden, en ik was nog amused.

Polle die aan vaker in het bos los was geweest, goed luisterde, maar toen het rit aan had genomen, en wij hem dus totaal kwijt waren, heel lang lopen zoeken, er ineens een paar fietsers vertellen dat ze daar en daar een blonde hond hebben zien rennen, wij er naartoe roepend, zien we hem over een heide vlakte helemaal in paniek door bramenstruiken van een meter of 2 hoog heen rennen, we zijn een poos bezig geweest, om alle bramenresten endoorns te verwijderen. Nu als oude man, word hij steeds ondeugender, hebben we  nu een envelop, postpakketje dan is dat voor hem en doet hij alle mogelijke moeite om het van je te jatten en te slopen, en een lol dat hij dan heeft.

Zebby, tja heb ooit wel eens gezegd, je bent niet bruin door je genen maar door al het stront. Heerlijk vond ze het, het was een delicatesse, om in te rollen, ja idd door mensen stront en dan gelukzalig terug komen met ruik eens aan me, en omdat ze bruin was zag je het niet altijd, totdat je haar terug riep om aan te lijnen en je ineens in iets greep, en natuurlijk moest je nog terug met de auto, wat gek dat je voortaan water mee had  .
Leuk kaarsen op tafel zetten, was van korte duur, overdag gebeurde er niets maar s nachts, waren het mjummie dingen.
ALs pup hele stukken van de trap gereconstrueerd, met een blik was ik niet was de kat  .
De kilo's poep wat ze naar binnen heeft weten te schuiven, op oudere leeftijd wilde ze als het aan haar had gelegen aan de bar liggen hoor, andere hond poepen dan wilde zij er wel onder liggen om het vers van de pers op te smikkelen.
De baas hypnotiseren met koekie, bij mij deed ze het niet, wel bankhangen dat was feessie bij het vrouwtje, ook het "vechten" wat wij samen deden. (goh wat mis ik m'n meissie nog  )

Hope was altijd braaf. Ik weet nog dat mijn moeder hem als pupje met zo'n plastic bakje liet spelen dat ze van een plantje had afgehaald voor ze die in de tuin zette.
De volgende dag lagen de plantjes die nog niet gepland waren op de grond, onbeschadigd. De potjes waren weg, die had Hope in zijn bench verstopt! Hilarisch dat hij zo voorzichtig was (en is!) met onze spullen. Die heeft in de 10 jaar dat wij hem hebben nog NOOIT iets kapot gemaakt. Hij heeft zelfs zijn eerste bal nog die hij kreeg toen hij 9 weken was.

Nelson, ach, wat een boef! Een week of wat geleden nog, met die sneeuw, komt hij binnen met een klomp ijs die hij door de kamer heen smijt (op het parket  )
Maar wat ik echt nóóit meer vergeet is zijn avontuur op de mesthoop. Hij was een maand of drie toen hij onder de omheining door was gekropen en ik hem kwijt was. In mijn haast om hem te zoeken had ik de tuindeur open laten staan.
Toen ik hem op het spoor was sjeesde hij ervandoor. Hij wist prima dat wat hij deed stout was want hij stond tot zijn buik in de mesthoop van de paarden mest te eten. Daar ging hij: in volle galop langs me heen. Voor ik het wist was hij in huis. Met zijn poten en buik vol paardenzeik en zijn bek vol mest.
Natuurlijk kreeg hij ook de deur van de keuken open en kon ik zo'n beetje het halve huis schoonmaken. En stinken! Vreselijk!
Echt alles zat onder de paardenmest want hij was in galop het huis doorgegaan.

Achteraf kon ik er heerlijk om lachen 

Ik heb een schotse collie gehad die besloot om in de stationcar te gaan zitten poepen terwijl we geen mogelijkheid hadden om te stoppen.

Fjurdy heeft als pup de ijzeren knop van het nachtslot er af gevreten, zodanig dat we de achterdeur met heel veel moeite en een tang nog open hebben gekregen. Verder hield hij wel van cd's met bijbehorende doosjes die hij uit het rek trok, de doosjes kapot vrat en de cd's als buit in zijn bench verstopte. Casettebandjes waren ook favoriet want die kon je zo lekker uit elkaar trekken om vervolgens op de hoop tape te gaan liggen slapen.

Balou heeft nooit iets kapot gemaakt.

Chendo's favoriet waren de nep biabedden die echt letterlijk in kleine vlokjes achterbleven. Die heeft hij alledrie gemolt. Verder hebben de brillen van Hubbie het niet overleefd. Maar het grootste plezier beleeft hij nu nog steeds om in mest/gier te rollen, en hij vind het altijd, hoe minimaal de hoeveelheid ook is.

Mieke L. schreef: Ik weet wel dat de dalmaat die wij vroeger thuis hadden dwars door het raam van de tuindeur wilde springen toen hij een kat in onze tuin zag. Gelukkig niet gelukt.

De mijne deed dat wel toen ik thuis kwam van boodschappen doen. Ze was kennelijk enorm blij dat ik er weer was. Leverde een stuk of 30 hechtingen op.

Max: ik had in de uitverkoop een stel bloedmooie laarzen gekocht, zelfs in de uitverkoop nog een rib uit mn lijf. Lagen altijd in de kast, tot ik op een middag thuis kwam en hij 1 laars had opgegeten. Letterlijk, want alleen de hak en de zool lagen er nog. De andere laars was dus kansloos en moest ik weg gooien, Dat deed letterlijk pijn.
En Max maakte de koelkast open, de vuilnisbak moest altijd om en leeg en hij had er de grootste lol in om dingen te jatten. Toch was het een wereld hond.

Flow is heel lang het braafste meisje van de klas geweest maar heeft die tijd inmiddels grondig ingehaald. Ze heeft een telefoonboek te pakken gehad, stuk getrokken en versnipperd. Een pak wc papier. Een paar boeken, meestal geleende boeken. De gieter en het vogelhuisje zien regelmatig alle hoeken van de tuin en het zwembadje staat ook weleens binnen, midden in de kamer. Ze heeft bij mijn ouders de roos gesnoeid, grondig uiteraard. De vijver uitgebaggerd en een paar vissen gered van de verdrinkingsdood. Bij mijn schoonouders de hortensia's uitgegraven, die vond ze niet mooi en de afrikaantjes verplaatst. En ze eet str*nt. Het allerleukste is als wij erop gaan letten, dan word het competitie en rolt ze er ook nog even doorheen. En dan die gelukzalige blik erbij..

Broer wilde naar zijn loopse zuster toen en is toen naar boven geslopen en daar uit het raam gesprongen 

Schade toen nul, maar wellicht lag daar wel een basis voor de klachten die hij op latere leeftijd kreeg.

Joep is, terwijl Anja op hem paste, over een meter hoog hek bij vrienden van haar gesprongen achter de kat van de buren aan. Dwars door het buurhuis, dat helemaal zwart/wit ingericht is. Nieuwe witte leren bank vernield door de doodsbange kat, allerlei bloempotten ondersteboven, ravage in de woonkamer, overal zand en bloed (kat had Joep een klets verkocht). Katteneigenaren doodsbang voor Joep want die was in een "grote" grauwende grommende wolf veranderd. Totdat Anja door de voordeur binnenkwam, toen kon hij zijn pose laten varen en werd een vermoeide, lichtgewonde teckel. Behoorlijk wat schade dus....