Barfplaats.nl

Och jee, ik kan me zo goed voorstellen hoe het je dan plotseling overvalt! Hele dikke  !

wat erg dat het verdriet je dan op zo'n onverwacht weer overvalt. Je moet maar denken dat het soms goed kan zijn als de tranen er weer eens uit komen. Sterkte 

Heel begrijpelijk helemaal niet raar!

Ahhhh sterkte! Moeilijk.

Toen ik 1 week na het inslapen van Cay met Boris bij de da moest zijn heb ik mij aangemeld en ben ik met tranen in mijn ogen buiten gaan wachten...als Boris gaat kun je mij helaas oprapen: mijn once in a lifetime soulmate.

[quote="Borke"]
De Fransen zeggen het zo mooi: afscheid nemen is een beetje sterven...
Toen Borke stierf, had ik het gevoel dat een stukje van mij gestorven is...

Deze zomer is het alweer 4 jaar geleden en toch...
Ik denk nog iedere dag aan hem, mis hem nog iedere dag, we hebben het nog iedere dag over hem.

Dat terwijl we Sofi nog hebben, die echt ontzettend lief is en 2 aanhankelijke poezen, en van allen hou ik echt heel veel, maar niets kan ooit Borke vervangen...

Dus oh ja, ik begrijp het zeer zeker...
Het enige wat ik kan zeggen is dat bij mij het verdriet wel minder is geworden, nu denk ik terug met een warm gevoel en met een glimlach en niet meer met tranen in mijn ogen en met die ellendige knoop in mijn maag.
[/quote]

Dat hebben wij inmiddels met Milo ook hoor , hij is drie jaar terug overleden . De allerscherpste randjes zijn er vanaf . En de mooie herinneringen zijn er voor terug gekomen
Met Noa is het nog moeilijk . We hebben op de plek waar Noa haar bed had een mooie plant neergezet in een hele grote pot . En daar boven aan de muur hangen foto,s van toen de roedel van 4 nog compleet was . Op een middag ging manlief even met Amber en Tessa weg . Ik ging even zuigen en dweilen , ik keek naar de foto,s en kreeg het op dat moment weer zo te kwaad ..... Ik heb die prachtige plant met pot en al omgeschopt , kapot . Op dat moment had ik zoiets van die k*tplant , ik wil Noa

Nou, als dat raar is... Welkom bij de club 

Zeker niet raar!

Ik had dat op vakantie beetje toen ik een blauw/rode schildpad poes zag lopen op ons park. Door die blauwe kleur moest ik denken aan loulou* (blauwe lapje uit mijn onderschrift) terwijl ze er verder dus helemaal niet op leek. Is 3 jaar terug inmiddels dat ze is overleden en zij is slechts 5 maanden bij ons geweest.

Voor jou is het nog verser en je hebt Radja veel langer gehad dan wij loulou* ;-)

[quote="smulpaap"]


Dat hebben wij inmiddels met Milo ook hoor , hij is drie jaar terug overleden . De allerscherpste randjes zijn er vanaf . En de mooie herinneringen zijn er voor terug gekomen
Met Noa is het nog moeilijk . We hebben op de plek waar Noa haar bed had een mooie plant neergezet in een hele grote pot . En daar boven aan de muur hangen foto,s van toen de roedel van 4 nog compleet was . Op een middag ging manlief even met Amber en Tessa weg . Ik ging even zuigen en dweilen , ik keek naar de foto,s en kreeg het op dat moment weer zo te kwaad ..... Ik heb die prachtige plant met pot en al omgeschopt , kapot . Op dat moment had ik zoiets van die k*tplant , ik wil Noa
[/quote]

O ja, gelukkig alleen maar geschopt. Geloof dat die hier door de ruit zou gaan op zo'n moment   

Aaaach heel herkenbaar hoor, heel gewoon liefde en gemis gaat nooit voorbij... soms onverwachts moet ik ook nog een traantje wegpinken, hoort erbij.

Kan het me helemaal voorstellen