Hope schreef:
Niet lang geleden schreef ik hier nog een blog over naar aanleiding van een misselijkmakend artikel in een krant, over een bekende paardentrainer.
Dat je een mening hebt, prima. Maar ik vind dat we meer rekening moeten houden met onze medemens. In het betreffende artikel werd iemand bewust, met naam en toenaam, volledig door het slijk gehaald. Ik vind dat niet kunnen.
Ik heb je blog gelezen en ik vind de fragmenten van het artikel niet iemand door het slijk halen. Er worden pittige dingen gezegd, dat zeker en die zullen voor de ontvanger niet leuk zijn om te lezen.
Wat ik me dan afvraag he, wij ervaren dit dus beide heel anders. Ik vind de fragmenten pittig maar niet te ver gaan, jij vindt het door het slijk halen. Het gaat natuurlijk er om dat de ene iets negatiefs zegt over de ander. Hoe bepaal je nou of iets door het slijk halen is of niet? Of is dit artikel een voorbeeld van een hard geformuleerde waarheid of mening die men niet horen wil? Is iets kwetsend omdat het onwaar is, of is het kwetsend omdat de waarheid niet leuk is om te horen? Doet een mening echt zoveel pijn voor de ontvanger als het op onwaarheden berust is?
Waar het mij om gaat is, dat je niet altijd kunt zeggen dat je geen vrijheid van meningsuiting mag doen als het kwetst. Want dan kun je niets meer zeggen. Als iemand onwaarheden verspreid kun je die weerleggen.
En nee, ik vind niet dat we altijd alles maar zeggen mogen of moeten. Ik vind dat de westerse wereld op bepaalde vlakken te ver is doorgeschoten in die vrijheid. Maar ik vind dat het op bepaalde vlakken ook niet vermeden moet worden. Juist door eens iets te durven zeggen veranderen er dingen. Juist door een keer tegen schenen te schoppen, worden mensen aan het denken gezet. En tegen schenen schoppen doet nou eenmaal zeer, dat is niet anders.
Waar de grens dan ligt, dat weet ik niet. Dat is bij elke situatie weer anders en iedereen ervaart het anders. Ik vind wel dat we allemaal een verantwoording hebben daar over na te denken. Ik hoop bijvoorbeeld dat de schrijver van het artikel wat je aanhaalt Hope, dit artikel geschreven heeft met paardenwelzijn in gedachten en niet met het idee om de persoon over wie het gaat zo per see slecht af te schilderen. Ik heb het hele artikel niet gelezen, dus ik weet de context niet, dus dat kan ik in deze ook niet beoordelen. Die intentie speelt voor mij wel mee, maar de uitvoering bepaald of die intentie ook goed uit de verf komt bij de ontvangers. Als de intentie van deze schrijver paardenwelzijn was, dan heeft hij bij jou zijn doel in ieder geval niet bereikt en dan zal dat door zijn uitvoering komen.
En in ons dagelijks leven is het niet anders. Onze mening is een groot goed, maar het is altijd wijs om er verstandig mee om te gaan. Na te denken over of en hoe we die mening brengen. En dat zal voor ieder ook een leerproces met vallen en opstaan zijn.