Barfplaats.nl

Onze kat Vinnie, ik was op zoek naar een fokker van britten, om eens te kijken en te informeren. Op de site viel mijn oog op Vinnie en was direct verliefd. Hij was geen brit en ik was niet van plan om direct een kat te nemen, maar eerst eens goed rond te kijken. Toch mailde ik dat ik hem zo mooi vond.
Later keek ik nog eens op de site en zag dat hij gereserveerd was. Mijn hart sloeg een slag over en ik mailde dat ik het wel jammer vond dat hij al gereserveerd was. Bleek dat Vinnie voor mij gereserveerd was, want ze had het gevoel gekregen dat ik hem wou hebben.  De opluchting die ik toen voelde maakte me wel iets duidelijk.
We zijn wezen kijken en hij bleek in het echt nog leuker dan ik had gedacht en dat is hij nog steeds. 
Kijk zelf maar, hij is toch geweldig?
http://www.catteryduhovali.nl/v-nest.html

Met mijn eerste hond was de klik er ook direct. Via via ging ik bij een fokker kijken. En vanaf moment 1 viel ik op hem, alleen hem, al was het karakter helemaal niet waarnaar ik op zoek was. Dit werd mijn eerste eigen hond en wilde een beetje gezeggelijke, onderdanige reu. Deze was mans, onafhankelijk, bloedslim en voor de duvel niet bang. Nog een keer kijken en weer was hij het. Heb toch tegen de fokker gezegd dat dit hem moest worden en anders niks, maar ja ik had geen eerste nestkeus. De andere mensen hadden nog geen keus gemaakt. De 3e keer kijken zei de fokker voor de grap: "nou als jij zo goed weet welke het is, wijs hem dan maar aan". Ik keek en keek, maar zag hem niet tussen de anderen. Toen ik dat zei keek de fokker eerst heel erg verbaast, moest vervolgens ontzettend lachen en liep weer naar binnen. Bleek dat hij "mijn" puppy had achter gehouden. Met de boodschap: "als jij met 5 weken je hond al weet te herkennen is deze voor jou" kreeg ik hem in mijn armen.

Ik heb echt ongelofelijk veel te stellen gehad om hem in goede banen te leiden want mans, onafhankelijk, slim en voor de duvel niet bang is hij gebleven. Helaas heb ik hem ruim een jaar geleden in moeten laten slapen. En hoewel er weer een nieuw maatje in mijn leven is mis ik mijn Valmar nog elke dag.

Met Cay had ik de klik. Ik kon lezen en schrijven met hem. Hij hoefde me maar aan te kijken en ik wist precies wat hij wilde.

ja, ik heb dat gehad met onze kat.
Vroeger thuis bij mijn ouders hadden we 5 katten, toen er eentje kwam aanlopen. Een overwegend witte met een paar vlekjes. Die was liefff. Heeft 's nachts aan mijn voeteneind liggen slapen, maar moest weg. Er kon niet nog een kat bij helaas.
Toen ik zelf een kat uit het asiel ging halen, was ik op zoek naar zo'n kat, maar er was er geeneen die ik leuk vond.
ik mocht de katten in quarantaine bekijken, en boem! daar zat ze, een schildpadkatje. Leek op geen meter wat ik zocht, maar ik moest die hebben. 2 lange weken moeten wachten of haar eigenaar nog zou komen opdagen, maar voor ons gelukkig niet.
Met Sita had ik eigenlijk een klik met haar broertje maar die was al gereserveerd en ik wilde trouwens een teefje, geen reu. Nog geen moment spijt van gehad, wat een heerlijk ondeugend clowntje die Sita van ons 

De "klik"had ik met mijn vorige hond Cairo(Xdober),ik zag hem en dan voel je gewoon dit word mijn hond. 8)
Cairo was een herplaatser en er waren 2 geinterresseerde,wij en een ouder echtpaar,ben er nog steeds erg blij om dat ik Cairo's baasje mocht zijn.

En Dorian heeft ons uitgekozen 8)
Dus Dorian had de klik met ons

Ik noem het mijn zielsmaat....., dus het antwoord is ja. En dat betekent niet dat ik met Joris minder gek ben of wat dan ook, maar Joep en ik.... tja.

Ik heb het met Hooli. Ze weet wat ik denk en voel. Dat heb ik nog met geen enkel ander dier gehad.
Ze wordt 15 over een paar weken, ik kan er gewoon niet aan denken dat ze er ooit (misschien wel snel) niet meer zal zijn... 

Kim_S schreef: Ik heb het met Hooli. Ze weet wat ik denk en voel. Dat heb ik nog met geen enkel ander dier gehad.
Ze wordt 15 over een paar weken, ik kan er gewoon niet aan denken dat ze er ooit (misschien wel snel) niet meer zal zijn...  :'(

Dat heb ik met Boris. Hij is mijn soulmate en ik houd zoveel van hem dat het pijn doet. Maar ik heb hem niet uitgekozen. Wist niet dat hij kwam dus ik weet niet of er meteen klik was zeg maar.

Ik houd van al mijn honden even veel, ook de 2 maatjes die er niet meer zijn...
Maar Jip...  Hij is echt vanaf dag 1 mijn soulmate, zó bijzonder is die band!

Lil schreef: Dat heb ik met Boris. Hij is mijn soulmate en ik houd zoveel van hem dat het pijn doet. Maar ik heb hem niet uitgekozen. Wist niet dat hij kwam dus ik weet niet of er meteen klik was zeg maar.

+1.. Jacy was 'over' maar wel m'n liefste vriendje

Lil schreef: Dat heb ik met Boris. Hij is mijn soulmate en ik houd zoveel van hem dat het pijn doet. Maar ik heb hem niet uitgekozen. Wist niet dat hij kwam dus ik weet niet of er meteen klik was zeg maar.

Dat heb ik  met Dorian ook,hij voelt mij zoo goed aan.
Er zijn de afgelopen tijd best veel nare dingen gebeurd,en Dorian komt mij dan echt 'steunen").tja klinkt mss raar ,maar weet niet zo goed hoe ik het anders moet verwoorden)

Dat heb ik met Ruby.
We kwamen bij het huis om haar "te bezichtigen" een franse bullendame van 5 jaar, zodra we bij de mensen in de tuin kwamen stond ze bij me en is niet meer vertrokken.
Nu ze ouder (bijna 10) wordt hangt ze nog steeds heel erg aan mij en als ik naar haar kijk dan maakt ze me gelukkig.
Billy is echt mijn man zijn hond, wat ik met Ruby heb heeft hij met Billy.

Hoe lang wilde ik al geen afghaanse windhond.....vanaf mn 12de ofzo?
We hebben ruim 6 jaar getwijfeld, wel of geen afghaan, toch de stap genomen om in contact te komen met fokkers en stichtingen.
Op de Winner zag ik Qadir voor het eerst, sterk vermagerd en erg schuw maar jeeeeee  was echt zo verliefd, maar dit was een pupje uit Frankrijk die in opvang ging en daar aan zijn opvangmoeder werd overhandigd.
Natuurlijk wist ik dan wij geen pup zouden krijgen via de stichting en zeker geen winhond-onervaren gezin als wij, daar waren wij niet klaar voor. Tot de stichting na 2 weken ons belde. Of we niet toch een pup van 4 maanden wilden adopteren. Toen wist ik het gelijk, dit was het pupje die we al gezien hadden, zo magertjes en stilletjes toen, zo goed was hij opgeknapt bij zijn opvangmoeder.
Ze kwamen hem brengen in december en weer de enorme KLIK, dit is mijn hond, (oke toen hij na een uurtje met een enorme roze wortel van spanning op de bank zat, dacht ik even, neeehhhh, wij hebben zo'n g**le kerel in huis genomen...  Nouja, hij is idd gek op de vrouwen, en hoe lastig dat soms ook is en hoeveel bananen er soms in zn oren zitten, dit is mijn hond, ik laat hem nooit meer gaan!!!

Bij Lizz heb ik het nest gezien vanaf ong 5 weken. We hadden keus uit 5 hondjes, maar viel gelijk op dr geknuffel, geknabbel aan mn oor en haar snuitje in mn decoletté, zij koos mij uit en daar werd ik weer verliefd op 

Wat een prachtige en ontroerende verhalen.

pallas schreef: Wat een prachtige en ontroerende verhalen.

Hé... jij begon!