Luís is ziek... :-( Duimen gevraagd

[Ronald]

Tuurlijk wordt er hier

[karin2]

[koekje]

Veel beterschap! 

Maak je niet druk over je bevalling. Die komt zoals die komt en gaat ook weer voorbij. Hulptroepen inschakelen kan handig zijn, zodat jij je kan richten op de meest belangrijke zaken.

[pearlsofpassion]

Het kan nu 2 kanten uit...
Of de bevalling blijft uit tot jij je rust terug vind (laat ons daar dan maar op hopen!)
Of je maakt je zodanig veel zorgen dat je de hele boel in gang zet.

Wat ik niet begrijp: als hij daar moest blijven, waarom dan morgen maar onderzoeken doen?

Omdat het vandaag zondag is, en de labo's dan niet werken. Het heeft geen zin om dan bloed te nemen, dat kan beter zo vers mogelijk zijn voor het op  het toestel gaat...
Hij heeft wel temperatuur genomen, dat is ok.  Geen erge uitdroging, geen geelzucht, en geen harde buik. Dus dat is al goed.
Verder heeft hij wel wat extra onderhuids vocht gekregen en zijn medicatie ingespoten ipv oraal (wat dus wel handig is). Hij ging nog wat vloeibaar voedsel proberen en natuurlijk in het oog houden. Als hij weer gal gaat spuwen, kan hij daar aan het infuus en ze zitten er natuurlijk meer met hun neus op. 

[pearlsofpassion]

Oh bah, wat een narigheid . Dat kun je er nu gewoon helemaal niet bij hebben, dit soort zorgen. Heb je een familielid of vriendin dit de zorgen van Luis letterlijk even uit je handen kan nemen? Of durf je dat niet aan? Ik hoop ook dat Mini-PoP nog even een weekje op zijn/haar geboorte laat wachten, totdat je zeker weet dat het goed komt met Luis..... Ik ga heel hard voor je duimen meis

Nee, das erg lastig.
Niemand die eigenlijk ervaring heeft met katten of er zelf heeft...

Stijn is de beste optie en die wil natuurlijk helpen waar hij maar kan, maar die heb ik natuurlijk ook bij de bevalling nodig en hij wil dat uiteraard ook niet missen...
Ik kan mijn ma wel vragen om Luis op te halen als dat nodig is, en eten geven lukt misschien ook wel, maar doorgaans geeft ze gewoon alle katten samen eten en hij zal wel even apart eten moeten hebben. Medicatie geven, heeft ze nooit gedaan, dus dat is niet eenvoudig. En al zeker niet op afstand uit te leggen of te vragen...  Als het moet, dan moet het, dat spreekt voor zich. Maar ik kan het alleszinds niet zo uit handen geven dat ik zelf geen kopzorgen meer over heb... 

Ik ben wel al wat meer tot rust gekomen hoor.  Dat ik me druk maak, helpt uiteindelijk ook niet.
Ik hoop dat Cuzco het een beetje trekt vannacht, want die heeft, sinds Luis bij ons samen woont, nooit meer een nacht zonder hem doorgebracht... En hij kan ook zo klaaglijk roepen als hij Luis even kwijt is...  Nu heeft hij het nog niet door, denk ik...
We denken erover Cuzco en Kleintje vannacht maar op onze kamer te laten, dan is hij tenminste niet alleen, en het doet mij misschien ook wel goed...
Al mis je Luis zowiezo hoor, het is een behoorlijk aanwezige kat (beetje té  ) dus het huis is erg stil nu...

Edit: in noodgevallen kan ik eigenlijk wel hulp vragen aan een vriendin, bedenk ik nu.  Ze runt een kittenopvang en heeft dus wel ervaring met zieke katten... Ik geloof wel dat ze dat zou doen als ik het haar zou vragen in deze situatie... Ze zou hem zelfs in huis nemen en verzorgen, daar ben ik zeker van...
Als het nodig is, zal ik eraan denken haar hulp in te roepen!

[pearlsofpassion]

Veel beterschap! 

Maak je niet druk over je bevalling. Die komt zoals die komt en gaat ook weer voorbij. Hulptroepen inschakelen kan handig zijn, zodat jij je kan richten op de meest belangrijke zaken.

Je hebt wel gelijk hoor, maar ik krijg het gevoel dan niet weg dat ik hem licht aan zijn lot overlaat...    Net ook alsof hij minder belangrijk is en maar plaats moet ruimen. 
En ik weet dat de meeste mensen vinden dat kinderen voorgaan op huisdieren, maar in mijn ogen is dat echt nog niet zo.  Misschien dat dat verandert eens de baby er is, maar momenteel ervaar ik dat zo nog niet...  Ik hoop natuurlijk nooit echt te moeten kiezen tussen een kind en een dier, en ze gewoon altijd allebei de verzorging te kunnen bieden die ze nodig hebben. 

[chery]

Wat een nare situatie.... Heel veel sterkte......

[Lil]

Duimen draaien!

Ooit een kat met leververvetting gehad en die is er bovenop gekomen.

[Ike]

Oh bah wat een stress 
Ik duim mee hoor! 
Sterkte voor jullie

[koekje]

Je hebt wel gelijk hoor, maar ik krijg het gevoel dan niet weg dat ik hem licht aan zijn lot overlaat...    Net ook alsof hij minder belangrijk is en maar plaats moet ruimen. 
En ik weet dat de meeste mensen vinden dat kinderen voorgaan op huisdieren, maar in mijn ogen is dat echt nog niet zo.  Misschien dat dat verandert eens de baby er is, maar momenteel ervaar ik dat zo nog niet...  Ik hoop natuurlijk nooit echt te moeten kiezen tussen een kind en een dier, en ze gewoon altijd allebei de verzorging te kunnen bieden die ze nodig hebben.

Ik snap je gevoel erin. Ik moet wel zeggen dat sinds mn eigen bevalling, mn kind wel voor gaat op de katten als puntje bij paaltje komt.
Als je straks bevallen bent, is je baby echt afhankelik van jou. Luis is afhankelijk van zorg, niet perse zorg van jou. En als je bevalling zich aandringt, kan je dat niet tegen houden. Voor jezelf en voor je baby is het dan beter om er gewoon in mee te gaan. Dat geeft de minst nare en een soepelere bevalling dan dat je allerlei stresshormonen zit aan te maken die niet goed zijn voor het verloop van de bevalling en je kind. Je kind is meer gebaad bij een snelle bevalling.
Niet dat gelijk alles nu in het honderd loopt, want je hebt wlles onder controle. Je bevalt zelf gewoon met wlle medische gemakken die er zijn en Luis staat ook onder medische supervisie.
Voor je eigen gemoedsrust kan het wel handig zijn om de vriendin van de kittenopvang alvast in te schakelen, zo dat ze stand by kan staan.

[nikèdog2000]

duimen draaien
sterkte met je kop zorgen

[Neally]

Oh wat een naar verhaal. Ik duim en hoop dat Luis toch zonder al te veel poespas weer opknapt.  En wens jou sterkte om je kalmte
te bewaren. Ik begrijp je gevoel dat je Luis nu aan zijn lot overlaat. Voor wat nu mogelijk is heb je alles gedaan. 

[pearlsofpassion]

Ik snap je gevoel erin. Ik moet wel zeggen dat sinds mn eigen bevalling, mn kind wel voor gaat op de katten als puntje bij paaltje komt.
Als je straks bevallen bent, is je baby echt afhankelik van jou. Luis is afhankelijk van zorg, niet perse zorg van jou. En als je bevalling zich aandringt, kan je dat niet tegen houden. Voor jezelf en voor je baby is het dan beter om er gewoon in mee te gaan. Dat geeft de minst nare en een soepelere bevalling dan dat je allerlei stresshormonen zit aan te maken die niet goed zijn voor het verloop van de bevalling en je kind. Je kind is meer gebaad bij een snelle bevalling.
Niet dat gelijk alles nu in het honderd loopt, want je hebt wlles onder controle. Je bevalt zelf gewoon met wlle medische gemakken die er zijn en Luis staat ook onder medische supervisie.
Voor je eigen gemoedsrust kan het wel handig zijn om de vriendin van de kittenopvang alvast in te schakelen, zo dat ze stand by kan staan.

Ja, ik weet het.
Als de bevalling zich aandringt, zal ik ook alles doen om mij volledig daarop te focussen en er zeker niet tegen vechten, maar ergens zit dat toch in je gedachten he...
Het was natuurlijk ook gewoon niet het beeld dat ik ervan in mijn gedachten had.  Ik ben mentaal wel klaar voor de bevalling en de komst van de beaby, Stijn en ik hebben ons samen voorbereid, maar een zieke kat zat natuurlijk niet in dat plaatje.  En ik wil gewoon dat plaatje terug, zo eentje waar ik ten volle van het wonder van de geboorte kan genieten en de eerste dagen gewoon volledig gelukkig kan zijn met ons zoontje zonder aan de katten te moeten denken...
Maar ja, we zullen wel zien hoe het loopt he.  Momenteel is alles rustig in de buik en misschien valt het met Luis wel mee en komt alles toch mooi op zijn pootjes terecht.

[keetje]

Ik duim,.....

Laat het komen zoals het komt, je kan er toch niets aan veranderen.

[cath]

voor Luis dat alles snel in orde komt.
En dat je straks kan gaan genieten van een wolk van den baby!