Barfplaats.nl

uiteraard duim ik!!!!

Ach jee.
De duimen draaien hier.

Sterkte!!!

Oh bah! Ook hier wordt hard geduimd 

Duimen draaien!

Oef wat moeilijk... heel veel sterkte en natuurlijk duim ik!

o jee
natuurlijk duim ik mee

Duimen draaien heel hard! 

Hier ook hard aan het duimen!

Wat een schok.... Hopelijk heeft behandelen nog zin, ik duim hard mee. Heel veel sterkte 

Sterkte, we duimen mee

Ik zet de duimen ook in de turbostand....
Sterkte!

Oh, wat nu? Wat een schrik, veertien dagen>?

2015 lijkt wel een rampjaar voor jullie.... (tandarts, diefstal, pakketje etc. etc.)

Sterkte en mag het hiermee eindigen???

BTW (hier is het ook niet al te rooskleurig...  )

Nou, pffff. Ik ben een beetje bijgekomen.

Gadrienette. Toen ze klein was, heeft ze op de wei een ongeluk gehad. Waarschijnlijk over de kop gegaan, of achterover gevallen. In elk geval brak ze daarbij haar achterknie.
Inslapen, zei iedereen. Maar ik was eigenwijs. Ik liet haar opereren.

Het was een drama. Uiteindelijk is ze twee keer geopereerd en was vooral het revalideren een ramp. In de kliniek ging ze twee keer in shock, at en dronk ze daardoor tijden niet zelfstandig en was ze meer dood dan levend toen ze mee naar huis mocht.

Daar gingen we van het ene drama naar het andere. Een ontstoken wond, wormen, huidziektes... Weerstand gewoon 3x niks en ze was zo getraumatiseerd (door het wakker worden uit de narcose) dat ze amper at.

Ze is nu vier. Ik ben nu 3 jaar bezig met haar gezondheid, en eindelijk leek ze dan sterk genoeg om ingereden te worden. Fysiek was ze al langer goed, maar mentaal was het een hoopje droevenis.

En nu zijn we 10 weken aan het trainen en gaat alles mis. Ze loopt niet lekker. Niet kreupel, maar ze loopt scheef. En ze staat veel liever stil dan dat ze loopt. Ze loopt "met de handrem erop".
En dus werkten we heel kort met haar. Telkens maar een kwartiertje, en dat zo'n vier keer per week.

Onder het zadel ging het de eerste vijf weken top. Super braaf, geen pas verkeerd gezet. Maar wel scheef. Ach, dat doen wel meer jonge paarden. Maar toen ineens, van de ene op de andere dag, liep ze niet meer. Gewoon geen meter. Zodra je rechtsom ging stond ze alleen nog stil. En als je haar vroeg te gaan lopen begon ze te bokken.
Oké, niet meer rijden dus. Eerst weer even longeren een paar dagen. Maar na drie dagen deed ze daar hetzelfde. Linksom loopt ze als een zonnetje, rechtsom geen meter. Letterlijk geen meter.

Dus ging ik vandaag met haar naar de kliniek. Foto's van de knie lieten zien dat die volledig hersteld is. Foto's van de rug lieten echter zien dat er, waarschijnlijk tijdens het ongeluk, ook een ruggenwervel beschadigd is geraakt.

Ze krijgt nu 10 dagen pijnstillers. Wordt het daardoor een blijer paard, dan heeft ze dus veel pijn. Dan komt het gedrag van haar rug af. En dan moet ook duidelijk zijn of ze op de wei gewoon zo rustig is vanwege karakter of vanwege pijn. Als dat laatste het geval is en ze heeft ook pijn als ze gewoon grasmaaier speelt, tja, dan is dat geen leven natuurlijk.

Het gunstigste zou zijn dat ze gewoon stout is. Maar laat ik daar nu niet in geloven. Waarom zou een paard linksom wel luisteren en rechtsom niet?
Hoe dan ook zullen we de komende twee weken gaan zien wat er gebeurd. Ik heb er een heel naar gevoel bij