Barfplaats.nl

Parson Russels zijn geweldig. Max was er een
Moet er wel bij zeggen dat alles wat je wilde trainen heeeeeel lang duurde voordat hij het snapte. Maar daarna ging het nooit meer fout. Heerlijk manneke was het.

Kim_S schreef:Parson Russels zijn geweldig. Max was er een
Moet er wel bij zeggen dat alles wat je wilde trainen heeeeeel lang duurde voordat hij het snapte. Maar daarna ging het nooit meer fout. Heerlijk manneke was het.

Oh dat vind ik niet erg hoor, zolang er maar trainbaarheid in zit is het best.
Met Tom heb ik ook een lange adem nodig gehad, bij hem duurde het heel lang voor hij snapte dat hij zelf na moest denken, toen ie dat eenmaal door had ging de rest dan weer wel iets sneller

Martine-Tom schreef:Oh dat vind ik niet erg hoor, zolang er maar trainbaarheid in zit is het best.
Met Tom heb ik ook een lange adem nodig gehad, bij hem duurde het heel lang voor hij snapte dat hij zelf na moest denken, toen ie dat eenmaal door had ging de rest dan weer wel iets sneller

Bij Max moesten dingen "er in slijten". Na 600 keer oefenen viel het kwartje, en daarna deed hij het dan alleen nog maar perfect. Maar echt, agility heeft 2 jaar geduurd voordat hij de toestellen een beetje kon. Vanaf toen werd het trainen pas leuk

Een Japanse Chin?............. Ik heb nu twee Maltezers, ieder met en heel eigen karakter en nog eens héél anders dan Berre was (voor en tegens). Als er een ooit nog een hond zou komen zou het zeker een Japanse chin zijn......mijn eerste keuze nog voor Berre kwam. Maar ik denk dat het een droom zal blijven

Ik ben (jôh) niet zo'n kleine-honden-fan, maar ik denk dat ik een border terriër nog serieus zou overwegen. Die lijken me echt leuk. Ik vermoed alleen dat die te stijfkoppig zijn om ook maar enige vorm van hulphond te willen zijn. Misschien vind ik ze daarom wel zo leuk.

Wat vind je van de Hollandse smoushond? Of het Markiesje? Allebei Hollandse rassen in opbouw.

zonder twijfel een Cairn...... heerlijk karakter, lekker eigenwijs, maar wel baasgericht. Hij ligt altijd ergens waar ik ook ben. Nu zit ik achter de laptop een poging te doen om mijn laatste belastingaangifte te doen en Laddy ligt weer onder mijn bureau. Moet weer uitkijken waar ik maat 40 parkeer.........

Een PJR zou ik nooit nemen, de meeste JRT's zijn erg hyper, die moet je aan het werk zetten........

Een welsh corgi pembroke. Slim, leergierig, klein, makkelijke vacht, ze hebben humor. Bijna perfect! De cardigans zijn leuker uiteraard maar ook een stuk groter.

Verstuurd vanaf mijn GT-I9105P met Tapatalk

Dian schreef: Een PJR zou ik nooit nemen, de meeste JRT's zijn erg hyper, die moet je aan het werk zetten........

dat was nou juist de bedoeling, dat ie ging werken

pluk schreef:dat was nou juist de bedoeling, dat ie ging werken

er zit wel een verschil tussen werken en werken Ik heb de PJRT aan het werk gezien, ik werd gewoon bang van de fanatieke manier. De meesten zijn nog steeds geschikt voor de vossenjacht. Er zit hier in NL een vereniging die werkt met kunstbouwen. Het is de vereninging "de werkende terriër". Je moest die JRT's echt direct vastpakken als ze de bouw uitkwamen, die waren gewoon compleet opgefokt, dat ze jou of je hond zouden pakken....... Dat is wat ik met werken bedoel. Ik zie hier in de buurt allemaal van die hyper de pieper JRT's......... voor mij geen geschikte hond.......... ze zijn me veel te fel

Nou onze Max was anders helemaal niet zo hyperdehyper. En goed te trainen, al duurde het dan wat langer

Dian schreef:
er zit wel een verschil tussen werken en werken Ik heb de PJRT aan het werk gezien, ik werd gewoon bang van de fanatieke manier. De meesten zijn nog steeds geschikt voor de vossenjacht. Er zit hier in NL een vereniging die werkt met kunstbouwen. Het is de vereninging "de werkende terriër". Je moest die JRT's echt direct vastpakken als ze de bouw uitkwamen, die waren gewoon compleet opgefokt, dat ze jou of je hond zouden pakken....... Dat is wat ik met werken bedoel. Ik zie hier in de buurt allemaal van die hyper de pieper JRT's......... voor mij geen geschikte hond.......... ze zijn me veel te fel

Ik ken een JRT fokker waarvan 2 honden gecertificeerd therapiehond (AAI) zijn. Daarnaast heeft ze honden die in reclames, films etc meedoen. Dat gaat echt niet lukken met zo'n hyper tiepje. Maar er lopen inderdaad van zulke JRT'S rond. Dikwijls zijn dit honden die vooral obv een leuk koppie en kleine afmeting zijn gekozen maar die uitdaging missen. Het is ook niet voor niks dat er best veel in het asiel terecht komen.
Dat opgefokte kan Scott ook hebben, bijv bij iets als Flyball. Maar dat is echt een kwestie van teveel adrenaline, teveel prikkels en feitelijk dus stress. Maar als we bijvoorbeeld speuren dan is hij super gefocust, enthousiast maar niet opgefokt. Dan laat hij echt werkdrift zien.

Geen teckel da's duidelijk.... Dat gaat hem niet worden als hulphond! Veel te slim en veel te eigengereid, dan eindig jij als hulpmens (net als ik).

Ik zou ook een poedel of een poedel-kruising overwegen Martine! Poedels zijn echt reteslim!

O ja poedels zijn heel erg leuk; maar geen idee of het karakter bij Martine past.

Ik vind het nogal een risico om te gaan voor een ras/type dat niet direct bekend staat om de grote trainbaarheid. Wat ga je doen als jou gekozen individu totaal ongeschikt blijkt voor wat je van hem verwacht? Uiteraard heb je dit risico bij een "geschikt ras" ook dat risico, maar met een ras als een PJT lijkt me dat risico toch wel heel aannemelijk.

Niet als commentaar bedoeld hoor, maar als je er over nadenkt, dan komt dit wel in mij op. Ik moet zeggen dat ik wel met Koekje mee ga. Een klein poedeltje of misschien zelfs de middenmaat. Lijkt me qua trainbaarheid en karakter heel geschikt.