Barfplaats.nl

Hoogst waarschijnlijk heeft het neusdruppels te maken met erge pijn

Sinds een paar weke strompelt Sam geregeld, dan weer zet zijn rechter-elleboog op, dan weer is zijn linkerpols dik. Soms wil hij niet wandelen, hijgt dan erg en dan druppelt hij ook meer uit zijn neus en als het heel erg wordt ook uit zijn mond. Zijn gedrag veranderde ook, hij werd agressiever en zocht veel afzondering en had koortspieken.
Uit eindelijk besloten om hem thuis onder narcose te brengen om bloedonderzoek te doen naar die rottige tekenziektes, tijdens het onderzoek bleek ook dat op de plek waar een tumor zat 2 jaar geleden, een nieuwe bult was ontstaan, dus gelijk biopt laten nemen.
Verdikkeme, hij is veel zieker dan wij tot nu toe hadden gedacht.
In afwachting van de uitslag voorlopig op hogere pijnbestrijding gezet en gestart met AB

He verdorie, wat vervelend allemaal!!

Wat fijn dat de DA thuis kon komen, dat is veel rustiger voor hem he.

Honden laten zo slecht merken als ze pijn hebben he!?

Sterkte, ik hoop dat de DA nog/weer kan helpen!

sterkte met sam, hopelijk knapt hij weer wat op.

Jee, wat een zorgen om Sam. Ik hoop dat je nog iets voor hem kan doen om de pijn te verlichten.

De Tramadol lijkt zijn werk te gaan doen, hij is weer benaderbaar en zoekt weer redelijk ontspannen kontakt met ons.
Helaas is zijn lopen nog knap beroerd en het maken van lange wandelingen zit er nu niet in. Hij haalt een stukje van ongeveer 300 meter en dan heeft ie het wel gehad
Er zijn al verschillende afwijkingen gevonden in het bloed en urine, maar we hebben nog niet alle uitslagen, dus kan de DA er nog geen interpretatie aangeven op dit moment. Zijn spieren zijn in ieder geval aangetast (mogelijk myositis).

Voor nu ben ik blij dat hij veel minder pijn heeft en de rest wacht ik in spanning af.

He, wat vervelend dat zijn lichaam zo ziek is.
Wel fijn dat hij zich op deze medicijnen al iets beter voelt!!

Toen mijn hond niet meer zo veel kon lopen, heb ik een fietskar met wandelset gekocht en ging ik gewoon met hem wandelen. Mensen keken mij raar aan, maar als ik uitlegde wat er aan de hand was, vonden ze het opeens heel mooi.
Dat was een hond die veel moest zien/meemaken om mentaal gelukkig te zijn.

Ik weet niet hoe Sam mentaal is?
300 meter lopen is net genoeg om zijn behoefte te kunnen doen he!?

Sterkte en beterschap!!!

ik ga duimen dat hij zich steeds beter voelt.

hier ook erg goede ervaringen met een hondenbuggy bij onze hartpatientjes die minimaal konden wandelen. Maar ze genoten erg van het toch mee kunnen op wandeltochten en konden dan toch snuffelen op de spannende plekken.

Sterkte met het hele traject en een voorspoedig herstel toegewenst.

Sam is een getraumatiseerde hond die super in de stress schiet als er maar iets anders gaat dan hoe het "hoort" te gaan. Vertrouwen en heel veel geduld is het toverwoord om met Sam iets te bereiken. En gelukkig is dat ons een heel eind gelukt. Maar het is breekbaar, nu hij zoveel pijn had, was het vertrouwen in ons helemaal weg en reageerde hij met bijten.

Hem meenemen in een wandelwagen lijkt ons ook een superstrak plan, dan kan hij lekker geuren opsnuiven en komt ie op andere plekken dan het korte wandelingetje, maar tsja, zijn angst voor dit soort apparaten is enorm. Erin leren zitten gaat nog wel lukken ,maar gaan rijden....daar heb ik een heel hard hoofd in.

Ik duim nu heel hard dat zijn conditie de komende dagen weer gaat toenemen

rosmin schreef:Sam is een getraumatiseerde hond die super in de stress schiet als er maar iets anders gaat dan hoe het "hoort" te gaan. Vertrouwen en heel veel geduld is het toverwoord om met Sam iets te bereiken. En gelukkig is dat ons een heel eind gelukt. Maar het is breekbaar, nu hij zoveel pijn had, was het vertrouwen in ons helemaal weg en reageerde hij met bijten.

Hem meenemen in een wandelwagen lijkt ons ook een superstrak plan, dan kan hij lekker geuren opsnuiven en komt ie op andere plekken dan het korte wandelingetje, maar tsja, zijn angst voor dit soort apparaten is enorm. Erin leren zitten gaat nog wel lukken ,maar gaan rijden....daar heb ik een heel hard hoofd in.

Ik duim nu heel hard dat zijn conditie de komende dagen weer gaat toenemen

Héél herkenbaar, we hebben al vaker gezegd hoeveel Sam en Oscar op elkaar lijken.

Wij zagen vorig jaar bij Oscar ook door de pijn een flinke afname in vertrouwen en Oscar werd daar ook gevaarlijk van. Oscar staat sindsdien op clomicalm. An sich is het medicijn daar niet voor bedoeld, maar bij Oscar leek de situatie toch heel tijdelijk te gaan worden en nu het zo goed blijft gaan vinden alle partijen dat we hem het beste op de clomicalm houden. Het verschil is enorm, hij kan weer stress af laten vloeien en leerprocessen aangaan, terwijl we vorig jaar helemaal vast zaten met hem. Geen idee of het voor jullie een oplossing is, maar misschien dat gedragsmedicatie een hele goede optie zou kunnen zijn. Uiteindelijk is het bij dit soort honden vooral kwaliteit van leven bewaken en angst drukt daar zo'n stempel op.

Als aanvulling daarop, jou tekst over de wandelwagen had de onze kunnen zijn, maar Oscar accepteert hem inmiddels! Sterker nog, als het dreigt te gaan onweren gaat ie in de doggyride (die in de woonkamer staat) schuilen. Omdat hij fysiek heel aardig gaat hebben we hem nog niet veel gebruikt voor rijden, maar dat wat we gedaan hebben ging heel goed. Na veel geduld en slimme kleine stapjes, maar het lukte.

Waar ik niet mee wil zeggen dat het jullie dús ook maar moet lukken. Ik weet als geen ander dat oplossingen van een ander lang niet altijd oplossingen voor jou zijn en zo bedoel ik ze dan ook niet. Het is als hart onder de riem bedoeld. Ik wens je heel erg veel sterkte en beterschap voor Sam toe.

Dankje Kaela, ik denk dat Sam & Oskar in heel veel dingen op elkaar lijken en wat je zegt is zeer raak!
Het gaat inderdaad om het bewaken van de kwaliteit van leven bij ze en de angst controleerbaar te houden.
Clomicalm heb ik nog in mijn achterhoofd mocht zijn gedrag niet veranderen.
Nu de pijn hanteerbaarder wordt , is Sam is al toegankelijker in contact met ons. Het is alleen nog zoeken naar de juiste dosering, hij krijgt nu 2x Tramadol 100 mg retard en 1x 50 mg en 1x dgs. Novacam maximale dosering. En dan nog AB.

Update:
Sam heeft gelukkig geen van alle tekenziektes! Dat is positief!
Negatief is dat zijn urine eiwit en bloed en gist bevat. Nierwaarden zijn wel allemaal ok.
Lever- spier enzymen zijn afwijkend.
In de 2 biopten zijn vet en huidcellen te vinden, geen tumorcellen, ook een opluchting!

Wat nu de onderliggende oorzaak is van de klachten is onduidelijk, alles lijkt te wijzen naar een auto-immuun poly-artrits/ myositis,
of ergens een tumor
Omdat hem onderzoeken niet mogelijk is zonder sedatie gaan we nu symptomatisch (enigszins blind) behandelen en hopen dat hij opknapt. En misschien over een half jaar/ jaar weer onder narcose voor verdere onderzoeken, mocht hij niet stabiliseren.
In de tussentijd de urine regelmatig controleren of waardes sterk gaan afwijken.

update-tje:

Er zit amper verandering in de conditie van Sam, het liefst ligt hij de hele dag lekker rustig op zijn kussen. Bij het begin van de wandeling is hij enthousiast, maar kakt erg snel in. Of dat dat van pijn komt of iets anders is moeilijk in te schatten, maar hij geeft duidelijk aan tot hier lopen/snuffelen en niet verder.
Hij krijgt sinds een paar dagen ook Dexoral erbij, maar zelfs dat geeft nog geen verbetering.

We krijgen er een knoop van in onze maag en gaan er nu rekening mee houden dat de waarschijnlijke tumor er ook echt zit en dat dit deze klachten geeft. De poly-artritis is daar dan een zgn. paraneoplastich symptoom van
Gisteravond zaten meneer R en ik te overleggen tot hoe ver we kunnen/ willen gaan als Sam niet opknapt,
gatver....wat is dit ruk......

Dat is het

Het klinkt moeilijk, zeker als je het met waarschijnlijkheden moet doen. Maar je ziet wat je ziet en vertrouw daarop. Hij geeft jullie aan hoe hij zich voelt en wat daar ook precies de oorzaak van is, maakt in jullie situatie op een bepaald moment niet eens meer zoveel uit.

Pfff, heel erg veel sterkte en wijsheid gewenst!

O, wat moeilijk!

Ook veel sterkte en wijsheid van mij gewenst!


Sam boft wel dat hij bij jullie woont, jullie doen zo goed je best om hem een goed en fijn leven te geven!

Hè bah, wat een zorgen. Ik hoop dat jullie met symptomatisch behandelen toch nog onverwacht lang van hem mogen genieten. Sterkte!