Barfplaats.nl

pearlsofpassion schreef:Hebben reuen verhoogde kans op kanker na castratie? Hoe komt dat?

Kwam vandaag wel dit tegen:

http://speakingforspot.com/blog/2016/07 ... -neutering

Bij Boris kwam de plofvacht pas 5 jaar na castratie (hij was 4,5 jaar toen hij wegens zeer ernstige prostaatklachten die niet weggingen gecastreerd is). Gedragsverandering was er bij hen nauwelijks, maar helaas waren sommige reuen niet van hem af te slaan. Als hij er zelf wat van zei tegen de rijders dan moest je oppassen dat er geen gevecht kwam, want dat accepteerde de meeste rijders niet. Verder was Boris zelf stabiel en is hij stabiel gebleven en zijn er ook genoeg reuen geweest die hem niet lastig vielen. Sterker nog hij heeft de hele lastige periode met Jones geleefd. Die heeft een paar keer gedacht van zo daar ga ik op fietsen, maar na 1 grauw was daarna een blik op afstand al voldoende en goddank stabiliseerde de hormonen zich.

Niet eten en serenades heb ik gelukkig met de twee heren nooit meegemaakt. Lastige periodes met een puspiemel, extreem op geurtjes reageren, lelijk doen naar rivalen. Jazeker bij beide meegemaakt. Maar hey dat is een periode van een paar maanden en dat komt helemaal goed. Mensenpubers zijn ook lastig en dat komt ook weer goed.

Zou een hond extreem gedrag vertonen door hormonen terwijl hij al volwassen is en verder stabiel van gedrag cq karakter zijn dan ging het mes er bij mij vanzelfsprekend in. Castratie kan een goede oplossing zijn. Maar zo snel als dat men meestal castreert (hond begint net een beetje te puberen dus is lastig dus wordt gecastreerd), nee echt niet.

Over minder en meer tumoren na castratie.

http://www.dierenkliniekeersel.nl/castr ... j-de-hond/

Mijn ervaring is echt heel anders. Ook zijn het honden van eigenaren die dan een enquete krijgen. En dat blijf ik lastig vinden. ook omdat welke hond je bv aan mijn vader geeft, als mijn vader met een hond loopt dan valt die uit. En lopen wij ermee krijgen we enkel complimenten. Dus had mijn vader de enquete ingevuld dan zou de conclusie zijn probleemgedrag bij gecastreerde reu. En vul ik hem in, perfecte hond ondanks castratie. Op mijn gecastreerde reuen wordt overigens ook niet meer of minder gereden als op de ongecastreerde die ik had.

pearlsofpassion schreef:Hebben reuen verhoogde kans op kanker na castratie? Hoe komt dat?

Ik kan het exacte stuk zo niet terugvinden waar het uitgebreider werd besproken maar hier wordt het ook genoemd :
http://www.doggo.nl/artikelen/hond-en-g ... e-hond.php

Jantina schreef:Nou, ik heb die ervaring totaal niet met mijn reu. Ik vind het ook niet zo'n sterk artikel/onderzoek , voor dergelijke conclusies hadden ze toch veel meer honden moeten analyseren. Vragenlijsten onder eigenaren zeggen mij vrij weinig, er zijn maar weinig eigenaren die het gedrag van hun hond juist interpreteren.
Maar goed, ik ben niet zo'n fan van Monique Bladder, wellicht helpt dat .

Voor een onderzoek gelden regels wanneer er voldoende aantallen onderzocht zijn. Ik ken het onderzoek niet hoor, maar in principe mag je er wel van uitgaan de rekensom achter zo'n onderzoek klopt. Zo niet, komt dat uiteindelijk ook wel weer boven water, want in de regel gaan andere wetenschappers hier weer mee verder.

Overigens verteld Monique alleen maar over het onderzoek, dus wat wel of niet fan van haar zijn ermee te maken heeft ontgaat me volledig.

En dat het niet klopt met jou reu is natuurlijk ook niets geks, er wordt gesproken over verhoogde kansen op, dat wil natuurlijk niet zeggen dat het nooit anders kan gaan.
Ik vind bij castratie het vooral belangrijk dat mensen goed geïnformeerd zijn en een keuze kunnen maken op feiten. Er gaan véél fabeltjes de rondte over castratie en er is nog altijd een enorme groep mensen die het standaard (en graag erg jong) doet. Wat mij fijn lijkt is als mensen er goed over nadenken en een weloverwogen keuze maken voor hun hond en hun situatie. Ook gebaseerd op wat normaal seksueel gedrag is dat bij een hond hoort, zonder daar allerlei voorbarige labels als frustratie aan te hangen. Dat zou een hoop onrealistische verwachtingen en een hoop onnodige operaties schelen.

Eeeeuh heb je het artikel wel gelezen?!? De aantallen staan erbij hoor! En dat vind ik totaal niet representatief.

Jantina schreef:Eeeeuh heb je het artikel wel gelezen?!? De aantallen staan erbij hoor! En dat vind ik totaal niet representatief.

Ja dat heb ik (duh). Ik ga er vanuit dat de steekproef aan het aantal heeft voldaan om conclusies op te baseren. En nogmaals: zo niet, dan zal dat weer verder opgepakt en uitgediept worden, zoals dat met onderzoeken gaat.

Jantina schreef:Eeeeuh heb je het artikel wel gelezen?!? De aantallen staan erbij hoor! En dat vind ik totaal niet representatief.

16 + 17
54
66 + 67

Totaal 220 honden zo weinig vind ik dat niet.

Zoals ik al schreef (en meerdere met mij) vind ik alleen de video analyses relevant. 16+17 dus. Casussen lezen en vragenlijsten aan eigenaren: daar kan je absoluut geen gedragsonderzoek aan ophangen. En dat zou Monique toch moeten beamen... Dat je het gedrag van een hond niet vanaf papier of de interpretatie van een eigenaar kan beoordelen...

Case study is anders een methode die in de wetenschap veel wordt toegepast en goed wordt bevonden.

Vragenlijsten aan eigenaren kan werken als de vragen goed en simpel zijn, want of de interpretatie lukt weet je niet. Maar een simpele vraag als lebbert je reu aan plasjes van andere honden. Voor castratie ja/nee na castratie ja/nee. Dat kun je prima beantwoorden zonder kennis van gedrag. Dat is een waarneming die je doet. Idem als mijn waarneming; mijn hond drinkt en plast opeens veel. Die waarneming kan iedereen doen. Mijn conclusie ik moet urine inleveren bij de da is voor mij logisch, maar helaas niet voor alle bazen.

Dus om het per definitie maar af te schieten nee. Om er critisch mee om te gaan omdat je niet weet hoe goed het onderzoek was ja.

Maar een goede case study is niets mis mee als onderzoeksmethode.

Kaela schreef: er wordt gesproken over verhoogde kansen op, dat wil natuurlijk niet zeggen dat het nooit anders kan gaan.

Ja, er wordt gesproken over verhoogde kans, maar ik citeer Monique Bladder:

Maar nu kan ik, op basis van onderzoek zeggen; castratie heeft een negatieve invloed op het sociale gedrag van reuen.

Er staat heeft, dat zou kan hebben moeten zijn...

src_esther schreef:Ja, er wordt gesproken over verhoogde kans, maar ik citeer Monique Bladder:

Er staat heeft, dat zou kan hebben moeten zijn...

Eens, daar is haar formulering niet correct.

Jantina schreef:Zoals ik al schreef (en meerdere met mij) vind ik alleen de video analyses relevant. 16+17 dus. Casussen lezen en vragenlijsten aan eigenaren: daar kan je absoluut geen gedragsonderzoek aan ophangen. En dat zou Monique toch moeten beamen... Dat je het gedrag van een hond niet vanaf papier of de interpretatie van een eigenaar kan beoordelen...

Zoals Lil zegt: een goede case study is een prima onderzoeksmethode. Zolang we niet weten hoe de vragenlijsten in elkaar zaten, kun je ook niet zeggen dat dat deel van het onderzoek niet relevant was.

En Monique zou beter moeten weten? Monique werkt altijd met uitgebreide vragenlijsten. Precies zoals Lil zegt, vragen naar eenvoudige waarnemingen. Zo kan ze voor het daadwerkelijke gedragsconsult al een heel goed beeld krijgen van de situatie. Net als vele andere gedragstherapeuten.

Lil schreef:Over minder en meer tumoren na castratie.

http://www.dierenkliniekeersel.nl/castr ... j-de-hond/

Een aantal van de studies naar tumoren gaan wel over vroegtijdige castratie (voor 12 maanden) o.a. deze http://journals.plos.org/plosone/articl ... ne.0055937

In deze blog staan nog een aantal zaken & links; http://www.patriciamcconnell.com/theoth ... f-our-dogs

@Kaela: Wat betreft de aantallen; het probleem bij gedragsonderzoek zijn vaak de semi-kwatitatieve uitkomsten. En dan is het lastig om uit te rekenen hoeveel dieren je nodig hebt. Ik heb het voor een studie bij mensen wel ooit gedaan, dat ging over dragerschap van een bepaalde bacterie en als we een verschil van 5% aan wilden tonen hadden we al 120 man nodig.

Er is ooit eerder een onderzoek geweest naar agressie en castratie in NL, van Utrecht maar ik kan het niet meer vinden nu.
IN het boek "Pukka's promise" staat er ook een mooi hoofdstuk over. Ook over de gezondheidseffecten.

Bij elk onderzoek geldt dat hoe meer aantallen je onderzoekt, hoe betrouwbaar en beter het wordt. Maar de praktijk is nou eenmaal dat je niet over die luxe beschikt. En dan ga je zoeken naar methoden om het wel haalbaar te maken.

Even voor de duidelijkheid: ik zeg niet dat dit een perfect onderzoek is ofzo. Het is prima om kritisch te zijn op onderzoek, we weten allemaal dat er nogal eens iets aan schort. Ik zeg alleen maar dat zolang we de inhoud van het onderzoek niet verder kennen, het veel te voorbarig is om te zeggen dat de steekproef te klein was en/of dat het gedeelte wat uit een vragenlijst bestond geen nuttige informatie op kon leveren. Dat zal moeten blijken als het onderzoek gepubliceerd wordt en we het zelf kunnen lezen.