Barfplaats.nl

De silverlinde, waar ik met Gijs kom, doet ook paarden...

Siberienne schreef:Hmm een hoog lactaat en dan niet na extreme inspanning zou mij aan een stofwisselingsprobleem doen denken. Normaal wordt lactaat omgezet in pyruvaat en gaat het de citroenzuurcyclus in. Lactaat is ook geen afvalproduct, het is een zeer nuttig onderdeel van de energiehuishouding (het hele 'verzuringsverhaal" komt niet door lactaat) Als je geen lactaat kunt vormen, is inspanning juist uitermate moeilijk. Er is een ziekte bij mensen, McArdle's disease, waarbij er geen lactaat gevormd kan worden. Verschijnselen daarvan zijn spierkrampen en vermoeidheid bij inspanning.

Maar goed, jouw paard heeft dus juist een hoog lactaat.

Bij mensen zou het verhoogde lactaat op een stofwisselingsziekte kunnen wijzen, (o.a. mitochondriale aandoening). De mitochondrien zijn de energiefabriekjes van de cel, daar waar het lactaat gebruikt wordt (even heel kort door de bocht gezegd). Geen idee of dat ook bij paarden voorkomt
Andere oorzaken kunnen giftige stoffen zijn, bepaalde medicatie bv - maar lijkt me uitgesloten als ik jou zo lees. Na epileptische aanvallen. Tekort aan vit B1 (maken paarden dat zelf?). Maar wat ik zo bijzonder vind aan jouw verhaal is dat het komt en gaat, en dat er niet echt een continue lijn in zit. Ook bij een stofwisselingsziekte zou je eerder verwachten dat het erger wordt over de tijd, niet dat het komt en gaat. Geen seizoensinvloed?

Fijne uitleg, thx!

Nee, het is niet seizoensgebonden. We hebben elk jaargetijde nu zo ongeveer wel een keer meegemaakt met deze ellende.
Of het fysiek ook echt komt en gaat, dat weet ik niet. Er is natuurlijk alleen bloedonderzoek gedaan bij klachten en na het geven van medicijnen. Medicijnen die we gegeven hebben zijn vooral vitamine E, selenium, spierontspanners en vochtafdrijvers. En dan vooral absolute boxrust en een drastisch dieeët (van zeg maar niets eten). Dan was het met zes weken wel weer oké.

Ik ben er nu wel echt eerder bij. Ik heb haar drie keer totaal out of the blue met een tying-up gehad. Dat ze dus echt van pijn geen meter meer kon lopen, ik de da moest bellen, spierverslappers spuiten etc, warm inpakken en dan in de stal zetten die het dichts bij was waar ze dan zes weken bleef staan. Nou, echt, dan breekt je hard.
Als je dan keiveel brok voert, onregelmatig werkt en je paard het zweet in jaagt dan ben je gewoon onhandig geweest, maar als je zó voorzichtig bent en het gebeurd dan nog, dan is dat echt verschrikkelijk.

Ze staat nu niet op boxrust en ook niet op dieët, ze beweegt vrij goed. Wat stijf, maar niet onregelmatig of zo. Het is puur dat ik bloed liet prikken vanwege het plassen waardoor we dit zagen
Punt is alleen dat we nu geen enkel aanknopingspunt hebben waarop die waarde weer zou kunnen dalen. Ze werkt niet, ze eet geen krachtvoer etc. Dus waar begin je dan in hemelsnaam met helpen?

eelke schreef:De silverlinde, waar ik met Gijs kom, doet ook paarden...

Dat vind ik best een goed idee! Dat is een stuk minder ver rijden gok ik, of misschien komen ze wel aan huis.
Dit doodsbange dier in een trailer op en neer naar Utrecht vervoeren vind ik ook niet erg aantrekkelijk

Gewoon eens bellen dan ik vind het wel fijn dat ze naar het hele dier kijken.

eelke schreef:Gewoon eens bellen dan ik vind het wel fijn dat ze naar het hele dier kijken.

Ja, ik ga ze inderdaad gewoon bellen morgen.

Ik weet niet of je hier voor openstaat maar Noesja is erg goed.
Bij Testimonials staat ook een paard waar zij contact mee heeft
http://www.noesjakosters.nl/telepathisch-contact/

Margot schreef:Ik weet niet of je hier voor openstaat maar Noesja is erg goed.
Bij Testimonials staat ook een paard waar zij contact mee heeft
http://www.noesjakosters.nl/telepathisch-contact/

Groot fan hier van Noesja!!!!

Na overleg met diverse artsen vandaag hebben we besloten dat we de nieren gaan behandelen voor tien dagen. Als de nieren niet genoeg zuiveren kan die waarde flink oplopen. Over tien dagen opnieuw bloed prikken en kijken waar we staan.

Werkt dat niet dan gaan we naar Utrecht voor een spierbiopt om te kijken of er een reden is waarom de spieren zo vastlopen. Als daar dan ook niets uitkomt heeft niemand nog een flauw idee wat we kunnen doen.
Duimen dus maar dat de medicatie voor de nieren aan gaat slaan.

Hoe voelen haar spieren? Staat daar ondanks rust misschien toch continu spanning op?
Ik kende wel paarden, dressuurgetraind, die eigenlijk nooit goed konden ontspannen en continu - dus ook op stal en in de weide - met een stijve nek en rug liepen.

src_esther schreef:Hoe voelen haar spieren? Staat daar ondanks rust misschien toch continu spanning op?
Ik kende wel paarden, dressuurgetraind, die eigenlijk nooit goed konden ontspannen en continu - dus ook op stal en in de weide - met een stijve nek en rug liepen.

De masseur komt vooral echt spierknopen tegen. De spieren zijn strak en stijf, geen "blubber" zoals bij ons andere paard. De borstspier voelt "korrelig". Alle spieren zijn bij massage en palpatie gevoelig.
Daar ligt dus echt een probleem. De vraag is nu komt het echt uit de spieren of komt het door een probleem in een orgaan.

Ze wordt ondertussen al tijden niet meer intensief gereden. Vooral rechtrichten (aan de hand), lange lijnen, longeren en oefeningen in balans, coördinatie en stretchen middels vrijheidsdressuur. De spieren zitten wel mooi waar ze horen te zitten, ze heeft een mooie bovenlijn en sterke buikspieren.

We trainen trouwens ook nooit in middelhoge of hoge halshouding. Altijd laag.
Het opbollen van de rug gaat nog steeds uitstekend:
De rug zelf is niet gevoeliger dan andere spieren.

Willen jullie duimen voor mijn paard? Ze heeft sinds vandaag koffiekleurige urine.
Uiteraard is er contact met de dierenarts en daarnaast met Eric Laarakker van Den Hoek, maar ik vind het zo spannend allemaal...

Bah zeg! Hier draaien uiteraard de duimen.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Hier wordt geduimd!

[emoji22] ik zal voor jullie duimen

Ook hier wordt geduimd.

Wat naar.. natuurlijk duim ik voor jullie