Barfplaats.nl

Ik ga er echt wel vanuit dat wij (ja, ook meneer) ouder zullen worden dan Ot en Sien. Is dat niet zo, dan erft Vera ze

Tsja, nooit overnagedacht eigenlijk.
En met Xavi is het wel wat lastig want het is geen makkelijke hond die je overal even kwijt kunt. Sowieso niet bij familie/schoonfamilie/vrienden.
Ze zijn dol op Xavi maar hebben verder helemaal niks met honden of hebben wel honden maar niet de juiste kennis in mijn ogen óf hebben zelf al honden.
Ik zou het liefst zien dat Xavi herplaatst wordt bij mensen die dit ras fijn vinden, daar mee om kunnen gaan en hem een fijn thuis bieden.
Maar dat zou ik dan moeten bespreken met iemand die ik goed ken en die goed weet wat ik belangrijk vind voor mijn hond.
Dus Kaela, weet je het even.

Tijdelijke opvang is hier in ieder geval geen probleem. Mijn ouders komen hier in huis en zorgen dan voor de dames, meneer kat en de shetjes. Is helaas al een paar keer nodig geweest ivm ziekenhuisopname.
En mocht er met ons beide iets gebeuren, dan worden ze ook door familie opgevangen. Vrees dat ze harder ruzie maken over wie de dieren mag hebben, dan over de rest van onze erfenis [emoji28]
Maar we hopen natuurlijk dat het nooit zover komt.

Verstuurd vanaf mijn SM-G900F met Tapatalk

koekje schreef:Ik ga er echt wel vanuit dat wij (ja, ook meneer) ouder zullen worden dan Ot en Sien. Is dat niet zo, dan erft Vera ze

Ja, ik ga er ook wel van uit, maar stel we komen allebei tegelijk om bij een ongeluk of zo. Dan laten wij toch aan dieren een hond, twee katten, twee konijnen en twee paarden achter. Ik vind het een geruststellende gedachte dat er dan wat geregeld is en ook dat de "gebruiksaanwijzing" van Nelson bekend is.

Ja ,eerlijk gezegd stond ik er ook nooit zo bij stil,maar net wat jullie al zeggen : voor kleinere en "makkelijke " dieren zonder gebruiksaanwijzing of medische zorg zijn er vast wel goede opvangmogelijkheden bij familie of vrienden.
Maar voor de grote of " lastige " huisdieren of paarden is het echt wel lastig,ook financieel.
Niet iedereen wil een trekpaard van 1000 kilo in de kost nemen .Ja voor tijdelijk ,maar voor het echie....

Ik kwam onlangs toevallig dit stukje tegen ,het zette me wel aan het denken.
http://www.nuvema.nl/huisdiertestament

Voor paarden zijn er tegenwoordig ook een aantal fijne opvang centra die met veel liefde en zorg opvangen en herplaatsen.

Wij hebben formeel niets geregeld. We hebben de oppas gevraagd of ze voor Tammo wil zorgen als ons beide iets mocht overkomen. Dat wil ze dan heel graag doen of in ieder geval zorgen dat hij in een definitief thuis komt waar ze rekening houden met zijn behoeften.
Als 1 van ons iets overkomt dan ga ik er vanuit dat we allebei zo dol op Tammo zijn dat er geen probleem is om dat alleen voort te zetten.

Hylos schreef:Tsja, nooit overnagedacht eigenlijk.
En met Xavi is het wel wat lastig want het is geen makkelijke hond die je overal even kwijt kunt. Sowieso niet bij familie/schoonfamilie/vrienden.
Ze zijn dol op Xavi maar hebben verder helemaal niks met honden of hebben wel honden maar niet de juiste kennis in mijn ogen óf hebben zelf al honden.
Ik zou het liefst zien dat Xavi herplaatst wordt bij mensen die dit ras fijn vinden, daar mee om kunnen gaan en hem een fijn thuis bieden.
Maar dat zou ik dan moeten bespreken met iemand die ik goed ken en die goed weet wat ik belangrijk vind voor mijn hond.
Dus Kaela, weet je het even.

Met alle liefde

Hier niets geregeld omdat ik er vanuit ga dat ten minste een van ons beide dinky zal overleven. Dinky is nu 10 en wij beide rond de 30 dus nog jong. Mochten we beide omkomen bij een ongeluk bijvoorbeeld dan weet ik zeker dat schoonmoeder dinky in huis wil nemen. Zij past ook op dinky als we op vakantie zijn, dan woont ze tijdelijk in ons huis en vind ze het heerlijk om weer gezellig een poes te hebben.

Wij hebben gelukkig een goede achterban voor Billy.
Het zou eerder een luxe probleem worden dan je hoofd te moeten breken over wat nu.

Voor definitief; Jones naar de organisatie waar hij vandaan komt en Kimba naar de fokker. Nu heb ik voor kleintje moeten vechten; hoeveel mensen niet meenden dat zij voor haar moesten zorgen. Wordt vechten geloof ik...

Tijdelijk dan kan kleintje dus overal terecht en die grote is extreem moeilijk. Ik hoop dat opvang aan huis dan kan; moet hij het maar doen met de achtertuin. Kan dat niet dan waarschijnlijk het asiel. Zij kunnen ook moeilijke honden huisvesten zeiden ze me. Als de politie opdracht geeft accepteren ze altijd en tot nu toe zijn ze ook in de gelegenheid op verzoek eigenaar op te vangen (er is dus plek vrij). Zij verzekeren mij dat ze wel met hem "klaar" kwamen (in ergste geval in hok stoppen en daar niet uit halen). Een van de pensions hier ook, maar die gaan niet volgens mij ideeen met hem om dus dan ben ik bang voor een agressieveling na afloop. De "politiehonden"aanpak werkt niet echt bij hem. De ik vind je lief en je bent geweldig hier is je brok en bal blijkt ook bij vreemden heel goed te gaan tijdens wandelingen.

Mijn ouders nemen, mocht mij wat overkomen, alle 4 de honden in huis. Dat is wat mij betreft de meest ideale oplossing: mijn moeder kent hen erg goed, ze weten hoe er met hen omgegaan is en welke hondenschool ze kunnen contacten mochten ze behoefte hebben aan advies ('opa & oma' zijn is wat anders dan de dagelijkse zorg natuurlijk) en ze zullen er voor zorgen dat ze gelukkig zijn. Mocht dat op zeker moment nodig zijn, wegens hun eigen leeftijd/gezondheid, dan zullen ze herplaatsen bij een goed adres. Niet halsoverkop afstand doen aan de eerste de beste.
Voor de toekomst hoop ik dat ik een ander even vertrouwd adres vind waar ik mee kan afspreken dat zij in geval van nood de honden opvangen tot er een goed nieuw thuis gevonden is (of ze laten blijven..). Maar poeh, dat zal een stuk lastiger zijn! Een fijne plek waar ze alle 4 welkom zijn, zelfs om te blijven.. dat is wel uniek denk ik..

Iza kan naar mijn ouders, Kimbra naar mijn zusje of terug naar de fokker, Dexter zal worden opgeleid door mijn clubgenoten en dan verkocht worden. Hij kan eventueel ook nog terug naar de fokker, waarna hij hem herplaatst. Voor Lucky, mijn oude paard zorgen mijn ouders en zusje, Chapy mijn jonge paard zal verkocht worden. Maar een goed paard krijgt vast wel een goede baas. Dus daar maak ik me niet druk om.
Laten we maar hopen dat het niet nodig is.

Voor tijdelijk (ziekenhuis ed) gaan ze naar mijn moeder of schoonouders.
Mochten wij beide wegvallen, dan zullen de fokkers helpen met herplaatsing.

Mijn paard wordt verkocht, ze is nu pas 2.5 jaar oud, dus dat moet geen probleem zijn. Als het gebeurt wanneer wij (een zij dus ook) ouder zijn, dan komt ze bij kennissen in een wei (kosten zijn gedekt daarvoor).

Niets. Te erg, maar het is gewoon zo.

Hanny