koekje schreef:Ik zou acuut zo veel mogelijk de andere kater wegjagen. Emmers water gooien, Nelson er naartoe laten gaan, kak van eigen katten aan de randen van je terrein neerleggen.
Jimmy van de lijn halen en weer wat meer eten geven.
Ik denk dat Jimmy heel gefrustreerd is en dat de vlam in de pan doet slaan tussen broer en zus. Als hij los is, kan hij zelf ook meer de andere kater van zijn territorium jagen. Katten zijn echt heel territoriaal en vaak de bron van onenigheid en ruzie.
Helemaal eens, hoewel ik wel maat zou houden met de maaltijden van Jimmy: hij is nog ontzettend jong, als hij nu al overgewicht heeft ontkom je er niet aan daar wat aan te doen. En hoe eerder je dat doet, hoe minder zwaar hij én zijn dieet..
Voor wat betreft het 'aan de lijn' zijn dacht ik dat bedoeld werd dat hij 'op dieet' is, niet dat hij aangelijnd loopt. Mocht hij idd aangelijnd zijn, niet vrij lopen, dan zou ik dat terug draaien.
Je schrijft dat de spanningen en ruzies van het ene op het andere moment ontstaan zijn, is er een duidelijke link te leggen? Wanneer startte het dieet van Jimmy en wanneer zag je de onbekende kater voor het eerst?
Ik heb hier diverse katten gehad (ik woon in een rijtjeshuis) die zich mijn tuin en huis wilden toe eigenen. Kwamen gewoon door de achterdeur of kattenluikje binnen en verjoegen mijn katten.. Ik heb met grote kommen en maatbekers water om de hoek gestaan, om ze steeds te voorzien van en grote plens water, zo mogelijk raak. Wat mij betreft niet zielig: ze kunnen overal droog lopen, behalve dáár. Willen ze geen bak water? Dan daar niet komen. Als die kater de reden is dat jouw katten zo van de rel raken is dat minstens zo zielig.
Als het praktisch uitvoerbaar is, zou ik elke dag een lange tuinslang buiten leggen, startklaar. Zodra je die kater ziet (en als je een idee hebt wanneer hij komt, wacht hem stilletjes op!) op hem spuiten. Rent hij weg maar lijkt hij erg brutaal en mopperig, spuit dan nog even na (ik heb hier mijn vogelvoer kat-vrij gemaakt, omdat de jonge onnozele vogeltjes werden gevangen uit mijn voortuintje: sommige katten gingen meteen aan de haal voor water en kwamen hooguit 1 keer terug, anderen gingen nét ver genoeg weg en waren pissig over het water, die laatsten moesten net iets verder nog een plens na geworpen krijgen om te denken "Oke. jij je zin").
Weet je, ik ben gek op katten, écht! Maar daarom hoef je op jouw terrein nog niet alles te dulden van ze, laat staan van katten die 'te gast' zijn. Water doet geen pijn en is zo weer weg, het is wat mij betreft een prima middel om zonder dat je schade of trauma bezorgd het toch onaantrekkelijk maakt jou te bezoeken (en als ze wel komen, een toontje klager te zingen, want je weet nooit of die vrouwmetdetuinslang ergens zit).