De beperkingen zijn met recht heel erg vervelend . Fijn dat je toch een manier hebt gevonden om er goed mee om te gaan
Uiteindelijk kan je idd maar beter kijken naar wat nog wel gaat . En dat is nog genoeg , ik kan me weer redden . Maar ik mis de kracht , en als ik te lang doorga met dingen die ik eigenlijk niet zo goed (meer) kan dan gaat die schouder echt protesteren . En ik ken mijn grenzen inmiddels
mijn tante en enkele dames die ik heb moeten verzorgen in de thuiszorg
hebben een nieuwe schouder gekregen. de pijn is dan weg en de bewegingsmogelijkheden zeker verbeterd.
mijn tante kan weer boven haar hoofd werken en haren kammen. ze is dolblij hiermee.
herstel gaat best vlot.
Als je je haar niet kunt wassen, je trui niet uit of aan kunt trekken met die arm en de pijn echt niet om te nassen is (en je niet opzij en omhoog kunt bewegen) : vrees ik met grote vrezen dat je een frozen shoulder hebt
Dat zijn de dingen die dus echt niet gingen.
Maar na een hele goede (en het gevoel te hebben gehad dat ik in een martelkamer was) fysio behandeling kan ik nu weer heel wat meer, moet nog wel rustig aan doen, alles zit goed vast. Mijn man moest er toch heen en ik ben daar ook altijd onder behandeling voor mijn rug, hij vond het geen probleem om dat van mij er direct bij te doen.
Gelukkig is het geen frozen shoulder.
Ruby/Billy schreef:Dat zijn de dingen die dus echt niet gingen.
Maar na een hele goede (en het gevoel te hebben gehad dat ik in een martelkamer was) fysio behandeling kan ik nu weer heel wat meer, moet nog wel rustig aan doen, alles zit goed vast. Mijn man moest er toch heen en ik ben daar ook altijd onder behandeling voor mijn rug, hij vond het geen probleem om dat van mij er direct bij te doen.
Gelukkig is het geen frozen shoulder.
Pfjieuw, gelukkig maar! Dit is ook niet lekker maar zo te horen krijg je dit wel onder controle.