Barfplaats.nl

Ik lees dit nu pas, oh wat erg...zo'n jonge hond nog 
Ik wil je heel veel sterkte wensen 

jantjehermien schreef: Heb al de dierenarts gebelt en kan meteen komen om predsison te halen.

De ene hond is de andere niet, maar vaak kan prednison de hond toch nog wat extra quality time geven, hier was dat met Shiba ook zo, ik hoop het echt voor jullie.
Heel veel sterkte!

Ivonne schreef: ach jeetje..... als ze ook maar een beetje op Bas lijkt dan heb je er geweldige hond aan met een enorme wil ....... maar probeer ook om écht goed in te schatten wanneer genoeg genoeg is.... Ik ben blij dat ik mijn Bas die 24 uur extra heb gegeven doordat hijzelf zo enorm wilskrachtig was; dat zijn lijf het zou gaan winnen was na die 24 uur ook duidelijk   

Hoe is het nu dan? ik hoop dat je in de gelegenheid bent om "fulltime" bij haar te zijn en haar nog alles te vertellen wat je wilt!

Kaya is ook een pracht hond.Een grote knuffelbeer die alles en iedereen leuk vind.Het moeilijke is dus ook tot hoe ver ga je.Ze ligt werkelijk de hele dag te slapen.Het eten gaat wel redelijk ook haar ontlasting is goed.Maar het is net of ze geen puf meer heeft.Vanmiddag was een collega op ziekenbezoek zeg maar.Ze keek niet op of om.Dat is niets voor haar.Ik heb gelukkig vakantie en ben de hele dag bij haar.Maar ze ligt het liefst buiten of in de bijkeuken.Het moeilijke is ook dat ik niet weet of ze pijn heeft ze is keihard voor zichzelf.Geeft niets van pijn aan.Ik weet natuurlijk al dat ze deze strijd niet gaat winnen.Ik wil ook zeker niet tot het uiterste gaan.Dat heeft ze niet verdient.Vanmiddag zat ik te denken om er nu al een einde aan te maken om haar nu ze nog "redelijk"is.Maar ja dan ga je een stukkie lopen en dan is ze nog wel weer eventjes vrolijk.Moeilijk hoor het gaat me zo aan het hart en nog niet zo zeer dat wij haar straks missen moeten maar meer dat zei zo aan dr eind moet komen.

jantjehermien schreef: Kaya is ook een pracht hond.Een grote knuffelbeer die alles en iedereen leuk vind.Het moeilijke is dus ook tot hoe ver ga je.Ze ligt werkelijk de hele dag te slapen.Het eten gaat wel redelijk ook haar ontlasting is goed.Maar het is net of ze geen puf meer heeft.Vanmiddag was een collega op ziekenbezoek zeg maar.Ze keek niet op of om.Dat is niets voor haar.Ik heb gelukkig vakantie en ben de hele dag bij haar.Maar ze ligt het liefst buiten of in de bijkeuken.Het moeilijke is ook dat ik niet weet of ze pijn heeft ze is keihard voor zichzelf.Geeft niets van pijn aan.Ik weet natuurlijk al dat ze deze strijd niet gaat winnen.Ik wil ook zeker niet tot het uiterste gaan.Dat heeft ze niet verdient.Vanmiddag zat ik te denken om er nu al een einde aan te maken om haar nu ze nog "redelijk"is.Maar ja dan ga je een stukkie lopen en dan is ze nog wel weer eventjes vrolijk.Moeilijk hoor het gaat me zo aan het hart en nog niet zo zeer dat wij haar straks missen moeten maar meer dat zei zo aan dr eind moet komen.

tja... hoe ver ga je.... dat is denk ik de moeilijkste vraag die je/jullie alleen zelf kunnen beantwoorden. Ik wilde toen ook graag dat er iemand was die me kon vertellen wat ik moest doen en dat dat dan gegarandeerd het juiste zou zijn.... Helaas.... dat bestaat niet. Het antwoord ligt bij jullie en Kaya. Een newf is hard voor zichzelf met een pijngrens waar je u tegen zegt. Daar heb ik me bij Bas ook vaak in "vergist" en dat je dan later denkt "ik had dit eerder moeten zien". Het hoort bij de newf.

Dat het je zo aan het hart gaat dat geloof ik direct; je wilt het zo graag anders maken maar dat gaat niet (ik had er "alles" voor over gehad). Het enige wat je kunt doen is proberen dat ze het nog zo fijn mogelijk heeft. Weet je... ik denk oprecht dat als je het zo dragelijk en pijnloos mogelijk kunt maken dat het "zo aan het einde moeten komen" voor Kaya nog wel mee kan vallen. Het is niet erg dat ze wat meer slaapt, het enige is dat je/jullie moeten gaan bepalen hoe leuk ze het nog heeft... en jullie weten dat echt, daar ken je je hond voor.

Het geeft jullie zo ook even tijd om aan het idee te wennen en dat als het moment daar is (of dat morgen is of volgende week of later) dan wéét je dat het genoeg is geweest. Voor nu; geef de medicatie een kans, kijk hoe dat gaat maar kijk vooral naar Kaya en bedenk dan hoe het echt gaat. Ik had het nodig om mijn gevoel hierbij af en toe volledig uit te zetten zodat mijn verstand objectief kon nadenken en beoordelen hoe de situatie was en hoe de toekomst zou zijn.

Dikke knuffel voor Kaya (tja, eens een newf-fan altijd een newf fan).

We zijn vanavond naar het strandje geweest wat ze altijd het leukste vind.Ik wist niet wat ik zag.Nam een sprintje en zat in het water.Toen heeft ze een poosje rondgesnuffeld en ging met dr kletsnatte pak naast me zitten naar mn andere honden kijken.Dat gaf ons weer een goed gevoel.Morgen weer er naar toe.Alleen maar dingen doen die zei leuk vind.En 1 ding weet ik ook zeker ik krijg nooit zon fantastische hond weer.Bedankt voor jullie lieve mailtjes.

jantjehermien schreef: We zijn vanavond naar het strandje geweest wat ze altijd het leukste vind.Ik wist niet wat ik zag.Nam een sprintje en zat in het water.Toen heeft ze een poosje rondgesnuffeld en ging met dr kletsnatte pak naast me zitten naar mn andere honden kijken.Dat gaf ons weer een goed gevoel.Morgen weer er naar toe.Alleen maar dingen doen die zei leuk vind.En 1 ding weet ik ook zeker ik krijg nooit zon fantastische hond weer.Bedankt voor jullie lieve mailtjes.

Geniet nog maar van haar nu ze nog ''goed'' is en leef naar de dag toe dat jij vind dat het genoeg is  sterkte ermee want dit gun je niemand toe....ik weet zelf hoe zwaar het is om over je eigen hond zijn/haar leven te moeten beslissen 

Heel veel sterkte en dat jullie samen toch nog hele fijne momenten mogen hebben. Al die momenten zullen voor altijd blijven.

Sterkte 

Ik kan het niet geloven.Mn man laat nog even de honden uit en roept mij.ik schrik me natuurlijk rot.Heeft ze nog een egel gevangen en voor de deur gelegt.Haar favoriete hobby even uitgeoefent.

door de opgezette klieren kan ze erg moe worden, niet de hele dag, maar op bepaalde tijden.............ochtend koorts en avond koorts, althans dat is bij mensen zo.
ik weet ff niet goed wat ik moet schrijven
ik zit hier met tranen in mijn ogen, het is erg moeilijk voor me, ik heb het namelijk 2 jaar geleden gehad 
ik wens je erg veel sterkte

jantjehermien schreef: Ik kan het niet geloven.Mn man laat nog even de honden uit en roept mij.ik schrik me natuurlijk rot.Heeft ze nog een egel gevangen en voor de deur gelegt.Haar favoriete hobby even uitgeoefent.

whaha, rare streken heeft ze nou hoef je als hond ook geen sprintje te trekken om een egel te vangen 8)

Netty schreef: door de opgezette klieren kan ze erg moe worden, niet de hele dag, maar op bepaalde tijden.............ochtend koorts en avond koorts, althans dat is bij mensen zo.
ik weet ff niet goed wat ik moet schrijven
ik zit hier met tranen in mijn ogen, het is erg moeilijk voor me, ik heb het namelijk 2 jaar geleden gehad 
ik wens je erg veel sterkte

Ohw wat vreselijk voor je.Gaat het nu wel goed met je?

conleeuw schreef: whaha, rare streken heeft ze nou hoef je als hond ook geen sprintje te trekken om een egel te vangen 8)

Tja dat was altijd al het enige wat ze te pakken kon krijgen.Naar konijnen enzo keek ze al nooit op.Veeeel te snel voor Kayatje.

jantjehermien schreef: Ohw wat vreselijk voor je.Gaat het nu wel goed met je?

ja gelukkig wel, ik kon chemo krijgen en ben bestraald, dus er kan wat gedaan worden.
maar als ik het lees weet ik ff niet wat ik kan doen om te troosten..........
knuffellen en leuke dingen doen is wat er over blijft voor haar.
jammer dat er niks is wat haar kan helpen

Oh meid, dit is zo moeilijk! Beslissen wanneer het genoeg geweest is is de zwaarste beelissing die je als dieren-eigenaar moet nemen. Je moet dan echt objectief naar je hond kunnen kijken en dat is zo moeilijk! Vaak zie je wat je wilt zien, en omdat de achteruitgang zo geleidelijk gaat valt het je niet op hoe slecht het eigenlijk is omdat het verschil met gisteren en eergisteren zo klein is. Dan is nog de vraag wat acceptabel is en wat niet meer, waar trek je de grens van dierwaardig leven. En tenslotte speel je zelf ook nog een rol, het afscheidnemen is een proces dat tijd kost, een ontwikkeling van los kunnen laten, dat doe je ook niet zomaar even.

Ik herhaal toch nog ff wat ik hierboven schreef, ik zou je echt adviseren om pijnstillers te geven om te kijken of en zoja hoeveel pijn ze heeft. Voor Kaya, om het leven voor haar zo mogelijk dragelijker te maken, maar ook voor jezelf, zodat je weet waar je aan toe bent. Honden zijn ongelofelijk hard voor zichzelf, ze leven in het moment en maken er het beste van, ze accepteren pijn veel makkelijker als iets dat er nou eenmaal is dan mensen. Maken de pijnstillers geen verschil, mooi, dan weet je dat ze geen pijn heeft.

Heel veel sterkte!

Netty schreef: ja gelukkig wel, ik kon chemo krijgen en ben bestraald, dus er kan wat gedaan worden.
maar als ik het lees weet ik ff niet wat ik kan doen om te troosten..........
knuffellen en leuke dingen doen is wat er over blijft voor haar.
jammer dat er niks is wat haar kan helpen

gelukkig dat het beter met je gaat.Ja zei heeft natuurlijk een dubbel probleem.Haar hart gaat ook als een razende tekeer.Heb wel gekeken over chemo maar dat lijkt me met haar 2 problemen geen optie.We kijken per dag hoe ze zich voelt en ze is nu aan de prednison.Ik kan het me verbeelden en misschien wil je het ook wel graag zien,maar het is net of ze zich iets lekkerder voelt ze begroet ons ook weer wat enthousiaster.