Barfplaats.nl

Sterkte met Sophie !! 

Nou, ik kan weer lekker verder dubben.

Ze is bepoteld, beluisterd en begluurd en alles was dik in orde.

Haar bloedwaarden waren ook in orde; enkel een lichte verhoging van de rode bloedplaatjes maar dit zou volgens de dierenarts kunnen komen omdat ze nodig wat moest drinken. In ieder geval niets abnormaals dus.

Dus nu de vraag: endoscopie of nie. De afweging.

Bij een endoscopie kijken ze naar abnormaliteiten als beschadigingen of ontstekingen en nemen ze biopten. Daar zou dus uit kunnen komen dat Soofjes klachten veroorzaakt worden door een gekke bacterie, een ontsteking of iets anders raars. Wordt er niets gevonden dan gooien ze het op dilatatie en daarvan is de oorzaak niet bekend. De kans dat ze iets vinden is moeilijk in te schatten. En het kost een flinke duit, zo'n kijkuurtje, maar dat argument mag hier niet meespelen.

En dan ga ik weer aan de twijfel. Bij haar laaste aanval was haar buik duidelijk hard en opgezet, met links een dikke bobbel. Dat zijn exact de symptomen van een dilatatie. Ook treden haar aanvallen vaak met (redelijk grote) tussenpozen op; varierend van een paar dagen tot een paar weken tot een paar maanden. Je zou toch denken dat als er een ontsteking, beschadiging of iets anders 'geks' zat, dit continu tot maagproblemen zou leiden? Het lijkt me sterk dat een ontsteking 1 aanval veroorzaakt en er daarna helemaal niets meer aan de hand lijkt. Ik kan geen pijl trekken op de oorzaak; ik kan geen verband vinden met voeding, niet met stress, niet met beweging...

Dus. Ik twijfel enorm of ik het nu zal doen of niet. In principe staat de afspraak voor komende vrijdag.

Tja. Je weet natuurlijk dat ze bij Whoofer ook een gastro-endoscopie hebben gedaan he. En daar kwam uit: Lymfocytaire Plasmacellulaire Enteritis of LPE

En Atjo Westerhuis zei daarvan: "Ja, dat komt er bijna standaard uit, deze uitslag bij dit onderzoek ".

Ik vraag me af of ze de biopten ook op kweek zetten om een een of andere bacterie te kunnen vinden. Misschien moet je dat even navragen, want als ze dat niet doen: dan komen ze er dus niet achter of dat een eventuele oorzaak is... (en je zou denken dat ze dat zelf wel bedenken: mijn ervaring is dat je zelf alles moet bedenken).

Tja. Of je dit moet doen of niet. Ik durf je niet te adviseren. Ik denk zelf dat sommige honden hiermee geboren worden. Dat het begint met een genetische afwijking. Of een mechanisch effect. Misschien door een genetische afwijking. Of misschien niet door een genetische afwijking, maar er zit (denk ik) wel ergens een defect. Volgens mij worden ze ermee geboren en gaan ze er mee (aan) dood. En of zo'n endoscopie helpt bij het opsporen van de oorzaak... ik heb daar mijn twijfels over maar het kan een beginpunt zijn misschien? Bij Whoofer heeft men in ieder geval niks gevonden. Ja, die LPE maar dat is wel een beetje een wassenneus hoor. Maar ik heb nog nooit bij honden met dit probleem iets nieuws of iets gehoord waarvan ik denk "JA!!!! Nou is het kwartje gevallen!". Nog nooit.

Qua bacterieen: misschien hangt het van de weerstand van Soof af of ze daar de ene keer wel of geen last van heeft. Maar mij lijkt dat een sterk verhaal. En iets geks in de maag: ik ben met je eens dat dit continue voor problemen zorgt. Dat heb ik ook gezien bij Whoofer. Toen er kanker in het spel was, was er geen houwen meer aan en was ze doorlopend beroerd.

Ik wou dat ik je kon adviseren Geer. Ik weet het echt niet. Ik wou dat ik wist wat de oorzaak van het probleem was. Allemachtig, als we dat zouden weten, zouden we misschien een oplossing kunnen vinden! Maar net als jij heb ik me 10 jaar lang helemaal gek gezocht en heb nooit het antwoord op al deze vragen gekregen bij/met Whoofer.

Jemig geer dat is nogal wat zeg hopelijk vindt je wat er aan de hand is lastige puzzle denk ik.
Knuffel voor de kleine meid hoor

Ik denk ook dat er bij een scopie waarschijnlijk niets uit zal komen. En als er iets uitkomt dan is het wat Lizzy zegt. Je kunt haar behandelen alsof er een ontteking zit en dan kijken of dat verbetering geeft.
Het kan ook zijn dat het om dilataties gaat en dan weet niemand precies wat er moet gebeuren. Dan zou de motoriek van de maag niet goed kunnen zijn. Daar moet ook wel wat op te verzinnen zijn met acupunctuur of homeopathie.

kunnen ze geen röntgenfoto of eerst een echo maken. Een deel van de symptomen, op de rode buik na, doen me denken aan een gesprek wat ik vorige week had met iemand die hier de reclame rondbrengt. We kwamen aan de praat over honden natuurlijk en zij vertelde dat haar hond over maanden al regelmatig misselijk was en dan weer niet, allerlei symptomen die jij ook noemt, maar geen idee wat het was, tot ze ineens bij de DA ook een bobbel voelden. Foto gemaakt en die hond had een balletje in zijn maag en dat moest er al maanden ingezeten hebben

Hitam schreef: Ik denk ook dat er bij een scopie waarschijnlijk niets uit zal komen. En als er iets uitkomt dan is het wat Lizzy zegt. Je kunt haar behandelen alsof er een ontteking zit en dan kijken of dat verbetering geeft.
Het kan ook zijn dat het om dilataties gaat en dan weet niemand precies wat er moet gebeuren. Dan zou de motoriek van de maag niet goed kunnen zijn. Daar moet ook wel wat op te verzinnen zijn met acupunctuur of homeopathie.

Waaraan zou je dan denken?

Weet ook niemand eigenlijk waardoor een dilatatie wordt opgewekt? En dan bedoel ik niet iets genetisch, maar wat triggert nou zoiets op een gewone doordeweekse dag?
Dus waarom krijgen ze het de ene dag wel en de andere niet?
Stress is al aangegeven. Daar kan ik wel iets mee (Jonas begon vorige week toen ik Floor haar nagels aan het knippen was, Jonas is panisch voor nagels knippen). Maar meestal is het niet zo aan te wijzen.

Ik kan eigenlijk niks zinnigs hierover zeggen, maar ik wilde je toch veel succes wensen hiermee, want het is gewoon erg moeilijk als er niets te vinden is, terwijl er toch iets aan de hand is.
Een dikke knuffel.

Ik denk...dat ik hem toch vast ga laten zetten.

Even een toelichting. Ik heb vandaag even overlegd met een aantal mensen, waaronder de chirurg van het Laproscopisch Centrum in Naaldwijk.

Al met al lijkt het mij nog steeds niet heel nuttig om een endoscopie te laten doen. Dat gevoel had ik gisteren 'op eigen houtje' al, maar is alleen maar bevestigd door wat deskundig advies. Voor zover ik lees zijn er toch ook een hoop goede ervaringen met het preventief vastzetten van de maag, nog voordat een torsie optreedt. Wil ik iets doen waarmee ik het gevoel heb toch alles te hebben gedaan wat in mijn macht ligt, dan is het dat dus. Gaat dat los of krijgt ze er toch een, dan is het jammer maar ga ik niet 'had ik maar'-en. Als die maag vast zit kan ik, voor mijn gevoel, weer met een iets geruster gevoel verder met medicatie of suppletie om de dilatatie tegen te gaan. Tot nu toe heeft echter, van regulier tot homeopathie, van fytho tot ortho en van vlees tot vis niet kunnen helpen. Het lijkt een tijd goed te gaan, maar dat komt doordat de aanvallen altijd met wat grotere tussenpozen optreden. Ik zou haar nu op buffelvlees kunnen zetten en dan 2 maanden kunnen denken 'aanvalvrij, dit is het!!!', maar dan krijgt ze onherroepelijk weer een aanval, omdat daar nu eenmaal gewoon vaak 2 maanden tussenzit. Dus hoogstwaarschijnlijk gaan we haar maag vast laten zetten.

Veel succes en sterkte Geer. Ik hoop dat het opleverd wat je er van verwacht/hoopt! Sterkte met Soofje .

Ik vind het verstandig dat je geen endoscopie laat doen. Kunnen ze tijdens het vastzetten van de maag niet ook de maag eens heel goed bekijken? (op onrechtmatigheden, vreemde dingen, etc?).

Nou geer,hele toestand met je kleine meid,ik wens jullie sterkte en hoop dat het de juiste beslissing is

Lizzy schreef: Veel succes en sterkte Geer. Ik hoop dat het opleverd wat je er van verwacht/hoopt! Sterkte met Soofje .

Ik vind het verstandig dat je geen endoscopie laat doen. Kunnen ze tijdens het vastzetten van de maag niet ook de maag eens heel goed bekijken? (op onrechtmatigheden, vreemde dingen, etc?).

Dat zullen ze , denk ik , wel doen, dus dan heb je twee vliegen in een klap.

Cathelijn schreef: Waaraan zou je dan denken?

Weet ook niemand eigenlijk waardoor een dilatatie wordt opgewekt? En dan bedoel ik niet iets genetisch, maar wat triggert nou zoiets op een gewone doordeweekse dag?
Dus waarom krijgen ze het de ene dag wel en de andere niet?
Stress is al aangegeven. Daar kan ik wel iets mee (Jonas begon vorige week toen ik Floor haar nagels aan het knippen was, Jonas is panisch voor nagels knippen). Maar meestal is het niet zo aan te wijzen.

Ik vermoed dat er iets mis is met de manier waarop de maag geleegd wordt. Het beweegt niet zoals het hoort. Waardoor er gemakkelijker gisting optreedt en daardoor gasvorming. Zoiets.

Hitam schreef:
Ik vermoed dat er iets mis is met de manier waarop de maag geleegd wordt. Het beweegt niet zoals het hoort. Waardoor er gemakkelijker gisting optreedt en daardoor gasvorming. Zoiets.

Dat begin ik ook te vermoeden. Het gebeurt, niet alleen bij Sophie, vaak 's avonds. Precies de tijd dat een hond met een nog volle buik lange tijd rust. Mijn gevoel is dat juist door die rust de maag een beetje in slaap dommelt en raar gaat doen. Bij Sophie helpt het tijdens een aanval om te wandelen, ookal doet dat pijn. Ik heb nu dus maar ingesteld dat we 1-2 uur na de maaltijd een flinke ronde rustig aangelijnd gaan wandelen.

Goed. Net even overlegd met de bijzonder aardige chirurg van Naaldwijk. Hij stelde toch nog een iets ander plan voor, voor we de maag vast laten zetten:

- Afwachten tot een volgende aanval en dan naar de dierenarts om een foto te laten maken en te laten sonderen om te bevestigen dat het daadwerkelijk om een dilatatie gaat. Is dit namelijk niet zo, dan raadde hij toch een echo aan; al leek het hem dat daar niet veel uit zou komen gezien de tussenpozen tussen de aanvallen. Als er iets aantoonbaar mis zou zijn zou ze vaker last moeten hebben.

- Als het een dilatatie blijkt te zijn, dan laten we hem vastzetten. Is dit niet zo, dan heeft vastzetten volgens hem niet veel zin; dan behandel je iets dat geen klacht is en zal ze dezelfde klachten blijven houden, maar dan op een vastgezette maag.

Dus, we wachten af tot een volgende aanval.