Barfplaats.nl

Sjeesus Erna.... . Pfft, dat is niet mis, een hersenbloedingen.

Ik ben verder bang dat er maar 1 iemand weet wanneer de tijd aan is gebroken. En dat ben jij.... . En soms is dat allemaal niet zo duidelijk hoor. Ik hoor Atjo Westerhuis nog zo zeggen "Zo! Deze patente meid ziet er niet uit alsof haar laatste uurtje geslagen is!". Nou helaas, dus wel...

Je zou je af kunnen vragen of zij nu erg lijdt. Als dat het geval is, als ze erg lijdt, dan kun je je afvragen of dat nog zinvol is. Want je weet dat je in de reserve-tijd zit met Mara. Dus je weet dat het waarschijnlijk niet meer veel beter gaat worden. Dus als ze lijdt, kun je jezelf afvragen waarom je haar zou laten lijden. Maar als ze niet lijdt... ja, waarom zou je ingrijpen? Mag een dier niet langzaam sterven? Ik vind het wel eens moeilijk en ik vind de scheidslijn nog wel eens erg dun. Aan de ene kant ben ik blij dat wij onze honden op een zachte manier in kunnen laten slapen. Aan de andere kant gaat er dus geen hond meer van nature dood, omdat wij lang voor die tijd al hebben ingegrepen. En natuurlijk is dat altijd terecht hoor, je hoort mij niet twijfelen daaraan. Maar aan de andere kant denk ik dat wij zelf het meest lijden onder het aanzien dat ons huisdier langzaam aftakelt en sterft. En dus pakken we het op en laten het inslapen. En soms vraag ik me wel eens af of een dier ook niet rustig mag sterven... Natuurlijk wel met 1 vette maar. Als de hond maar niet lijdt en als het maar geen pijn heeft. Maar als er geen sprake is van pijn of lijden, waarom zou je dan niet wachten tot de natuur doet wat het doet? Hoort het ook niet bij het leven? Mjah, aan mij heb je ook niks, ik geef het toe

Mijn ervaring is overigens dat dieren helemaal geen angst kennen om te sterven. En ik heb het gevoel dat wij mensen onze eigen gedachtes en gevoelens over leven en dood gaan op onze huisdieren projecteren. Dieren nemen het leven zoals het komt. Ze leggen niks in onze handen. Wij nemen het leven in handen. Ik ben zelf redelijk spiritueel ingesteld maar heb daar dus een heel andere visie op.

Oef... lastig. De hond van onze overuren heeft het ook gehad en haar DA zei kijk het 48 uur aan en dan heb je een idee hoe het met haar zal zijn en beslis dan pas.
Zij heeft dat gedaan en de hond is behoorlijk opgeknapt tot het stramme oude honden niveau van daarvoor, deze hond is ook 14 jaar.

Tja het kiezen van dat moment... ik heb er alleen ervaring mee met katten en weet dat ik de eerste keren te lang gewacht en getwijfeld heb, mezelf optrekkend aan die goede momenten die er toch altijd weer even zijn.
Door die ervaringen ben ik er nu rigoreuzer in geworden en hak ik die knoop sneller door en dat voelt beter.

Het is echter net als anderen voor mij al zeggen: alleen jij kan het moment kiezen en jij bent ook degene die er daarna mee moet leven dat je die keuze gemaakt hebt op dat moment. Ik zou zeggen geniet van elkaar en volg je gevoel...

Erna ik ga je alleen maar heel veel sterkte wensen met deze moeilijke beslissing 

Heel veel sterkte lieve Erna.

Met Noah ben ik ook erg rigoreus geweest. Ik heb niet lang gewacht en Noah heeft niet geleden. Ik heb mijn grenzen ook niet gepasseerd maar heel precies gevolgd. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb.

[quote="Lizzy"]
Sjeesus Erna.... . Pfft, dat is niet mis, een hersenbloedingen.

Ik ben verder bang dat er maar 1 iemand weet wanneer de tijd aan is gebroken. En dat ben jij.... . En soms is dat allemaal niet zo duidelijk hoor. Ik hoor Atjo Westerhuis nog zo zeggen "Zo! Deze patente meid ziet er niet uit alsof haar laatste uurtje geslagen is!". Nou helaas, dus wel...

Je zou je af kunnen vragen of zij nu erg lijdt. Als dat het geval is, als ze erg lijdt, dan kun je je afvragen of dat nog zinvol is. Want je weet dat je in de reserve-tijd zit met Mara. Dus je weet dat het waarschijnlijk niet meer veel beter gaat worden. Dus als ze lijdt, kun je jezelf afvragen waarom je haar zou laten lijden. Maar als ze niet lijdt... ja, waarom zou je ingrijpen? Mag een dier niet langzaam sterven? Ik vind het wel eens moeilijk en ik vind de scheidslijn nog wel eens erg dun. Aan de ene kant ben ik blij dat wij onze honden op een zachte manier in kunnen laten slapen. Aan de andere kant gaat er dus geen hond meer van nature dood, omdat wij lang voor die tijd al hebben ingegrepen. En natuurlijk is dat altijd terecht hoor, je hoort mij niet twijfelen daaraan. Maar aan de andere kant denk ik dat wij zelf het meest lijden onder het aanzien dat ons huisdier langzaam aftakelt en sterft. En dus pakken we het op en laten het inslapen. En soms vraag ik me wel eens af of een dier ook niet rustig mag sterven... Natuurlijk wel met 1 vette maar. Als de hond maar niet lijdt en als het maar geen pijn heeft. Maar als er geen sprake is van pijn of lijden, waarom zou je dan niet wachten tot de natuur doet wat het doet? Hoort het ook niet bij het leven? Mjah, aan mij heb je ook niks, ik geef het toe

Mijn ervaring is overigens dat dieren helemaal geen angst kennen om te sterven. En ik heb het gevoel dat wij mensen onze eigen gedachtes en gevoelens over leven en dood gaan op onze huisdieren projecteren. Dieren nemen het leven zoals het komt. Ze leggen niks in onze handen. Wij nemen het leven in handen. Ik ben zelf redelijk spiritueel ingesteld maar heb daar dus een heel andere visie op.
[/quote]

Ondanks dat je zegt dat ik niets aan je heb kan ik me wel vinden in je verhaal.

Lijdt ze? Ik kan dat natuurlijk niet met zekerheid zeggen maar over het algemeen denk ik van niet. Voelt ze zich niet lekker? Inderdaad, ze voelt ze zich niet lekker maar dat is iets anders dan lijden. Op haar manier heeft ze het nog wel naar haar zin. Zoals ik je al mailde doet ze waar ze zelf zin in heeft en kan ze niet koppiger of eigenwijzer zijn.

Wanneer ze omvalt en niet meer op kan staan dan is ze hulpeloos en zie ik in haar ogen dat ze zich onprettig voelt. Maar wanneer ze in haar mand of op de bank ligt en de boel (andere honden) nog lekker kan dirigeren dan heeft ze het nog steeds naar haar zin. Ook wanneer het eten klaargemaakt wordt staat ze bijna als eerste beneden. Wel met vallen en op staan maar toch. Ze doet het wel.

De laatste tijd valt me op dat ze mager wordt. Niet te mager maar het spek gaat er af zeg maar. Natuurlijk kan er meer aan de hand zijn maar ik vertik het om haar op deze leeftijd nog binnenste buiten te laten keren. Dat is te intensief voor haar en vind ik niet fair.

Ik denk dat ik het maar even aankijk en per dag de balans ga opmaken. Een kwestie van maanden is het niet meer, eerder weken of misschien wel dagen.

Erna schreef: Ondanks dat je zegt dat ik niets aan je heb kan ik me wel vinden in je verhaal.

Lijdt ze? Ik kan dat natuurlijk niet met zekerheid zeggen maar over het algemeen denk ik van niet. Voelt ze zich niet lekker? Inderdaad, ze voelt ze zich niet lekker maar dat is iets anders dan lijden. Op haar manier heeft ze het nog wel naar haar zin. Zoals ik je al mailde doet ze waar ze zelf zin in heeft en kan ze niet koppiger of eigenwijzer zijn.

Wanneer ze omvalt en niet meer op kan staan dan is ze hulpeloos en zie ik in haar ogen dat ze zich onprettig voelt. Maar wanneer ze in haar mand of op de bank ligt en de boel (andere honden) nog lekker kan dirigeren dan heeft ze het nog steeds naar haar zin. Ook wanneer het eten klaargemaakt wordt staat ze bijna als eerste beneden. Wel met vallen en op staan maar toch. Ze doet het wel.

De laatste tijd valt me op dat ze mager wordt. Niet te mager maar het spek gaat er af zeg maar. Natuurlijk kan er meer aan de hand zijn maar ik vertik het om haar op deze leeftijd nog binnenste buiten te laten keren. Dat is te intensief voor haar en vind ik niet fair.

Ik denk dat ik het maar even aankijk en per dag de balans ga opmaken. Een kwestie van maanden is het niet meer, eerder weken of misschien wel dagen.

Ik weet ff niks te zeggen,t meeste is al gezegd maar er is 1 ding dat ik wel weet;jij zal never nooit niet de verkeerde beslissingen nemen wat je honden betreft daar ben je er teveel voor bij betrokken dus lieverd,ga dr vanuit dat je écht wel "weet" wanneer Maartjes tijd daar is en tot díe tijd zal je alles geven wat je in je hebt...dus ja,bekijk t van dag tot dag......heel veel sterkte meis 

De verschijnselen van de hersenbloeding kunnen nog een heel eind wegtrekken. Misschien moet je dat in elk geval nog even afwachten. En dan kijken hoe ze zich voelt.

Mijn ervaring is ook dat dieren heel ver gaan in door willen leven. Ze accepteren ongemakken als iets dat er bij hoort en ze gaan onverstoorbaar door. Als ze echt niet meer willen dan zie je dat.
En ik heb ook niet het idee dat ze bang zijn om dood te gaan. Ik heb wel het idee dat ze vaak willen blijven om bij de baas te blijven. Soms tot in het extreme toe.

Heel veel sterkte Erna, met deze moeilijke beslissing.

Zulke beslissingen blijven zoooo moeilijk.
Toen mijn hart en hoofd al zeiden dat het genoeg geweest was voor Roxy, had ik toch nog de bevestiging nodig van een deskundige.
Sterkte Erna.....

Ooooo Erna, wat moet dat moeilijk voor je zijn
Ik kan niet uit ervaring spreken, maar ik weet zeker dat je het merkt aan haar als het zover zal zijn.
Laat je voelsprieten maar hard werken en dan neem je de juiste beslissing

Sterkte 

Het is zo moeilijk  :'(ik wens je heel veel sterkte en de moeilijke  beslissing lig nu in jou handen.

he wat moeilijk. ik weet ook niks te zeggen... heel veel sterkte

jeetje Erna dit is niet niks  ... maar volg je hart en je neemt echt wel de juiste beslissing maar het blijft o zo moeilijk! heel veel sterkte de komende tijd 

pfff Erna, wat moeilijk. 
Heel veel sterkte en volg je gevoel. 

Moeilijk   Jij met Mara zijn de enigen die hét moment kunnen bepalen. Ik hoop dat dat moment nog even wegblijft. Veel sterkte

dat is moelijk
hoe kun je zien dat je hond pijn heeft? dat kan maar soms ook niet
bv een kennis van me die heeft een hond en die mankeert van alles
laats was ze hier en de hond heeft de hele avond onder de tafel gelegen, ik heb daarvan toch wat van gezegd dat ik het niet normaal vond dat een flatcoated de hele avond onder de tafel ligt, dat was haar niet op gevallen, het was haar niet opgevallen dat de hond zo weinig bewoog

nu zit de hond aan de pijnstellers en anebolen, en wat een verschil!!!!

wat ik er mee wil zeggen...kijk goed naar je hond laat ok kijken door mensen die haar kennen maar een tijd haar niet gezien hebben

vol,gens mij raak je namelijk gewend aan hoe je hond loopt en doet