Barfplaats.nl

Hitam was ook altijd erg bang van onweer maar nu hij zo goed als doof is, is dat over. Toch wel gemakkelijk hoor, zo´n dove hond.

Mijn Luke is ook bang voor onweer. Nu heb ik al een keer eerder gehoord dat je Bach Bloesem hiervoor kunt gebruiken. Maar nu vraag ik me af of je het alleen moet geven op het moment dat het onweerd of is het iets dat je bijv eenmalig of een paar keer geeft.

Bach Bloesem moet je meestal over een langere periode gebruiken (paar weken), behalve de rescue remedie, die wordt meestal op, of kort voor of na het 'gebeuren' gebruikt.

Luke schreef: Mijn Luke is ook bang voor onweer. Nu heb ik al een keer eerder gehoord dat je Bach Bloesem hiervoor kunt gebruiken. Maar nu vraag ik me af of je het alleen moet geven op het moment dat het onweerd of is het iets dat je bijv eenmalig of een paar keer geeft.

Ik heb alleen ondervinding met de Rescue Remedy en dat bevat de volgende bloesems:
- Rock Rose (paniek)
- Impatiens (ongeduld, irritatie)
- Clematis (helderheid van geest)
- Star of Bethlehem (tegen schok, bij schrik of verdriet)
- Cherry Plum (kalm blijven bij moeilijke situaties)
Het is vooral een ondersteunend middel en kan nuttig zijn bij panieksituaties, stress, ongeval, schrik, bezoek dierenarts, aangevallen door andere hond ...
Bij onweer en vuurwerk zou ik ook proberen vooral zelf zo gewoon mogelijk te doen, of iets leuks te doen als afleiding en het angstige gedrag van de hond zoveel mogelijk te negeren. Dat helpt ook.
De Rescue Remedy moet je op het moment zelf geven of een half uurtje van tevoren, maar dat is natuurlijk niet altijd mogelijk gezien de situatie...
Gewoon onverdund, of eventueel verdund in een beetje water enkele druppels op de tong geven en indien nodig elk kwartier of half uur herhalen tot het effekt bereikt is.
Sukses.

Hallo Jan,
Zou het eens aan een fokker van de Schipperkes vragen. Er is er eentje die zeker een antwoord voor je heeft.
Margreet

Ik heb van anderen gehoord dat kalmerende signalen zeker helpen. Ook DAP schijnt bij sommige honden te helpen, dat doe je in het stopcontact en dat verspreidt fermonelen (o.i.d) waar ze riustig van worden. Ik heb gelezen dat die kalmerende pilletjes van de dierenarts eigenlijk heel zielig zijn, omdat ze wel rustig worden, maar nog wel bang zijn, maar doordat ze gedrogeerd zijn, dit niet kunnen uiten. Bach-remedie heeft bij m'n eerste hond geholpen bij angst voor knallen op oudere leeftijd. Ik had jachttraining met haar gedaan, dus ze was niet bang, maar toen ze ouder werd (en waarschijnlijk dover) werd ze bang. Ik heb haar 2 weken mimilus gegeven en ze ging weer vrolijk mee naar buiten (ze durfde niet meer in de tuin, nadat ze daar een knal had gehoord, niet maar naar het bos, nadat ze had horen schieten). Ik heb het nog een tijdje door gegeven en ben toen gestopt, ze heeft er nooit meer last van gehad. Je moet gewoon vinden wat bij jouw hond werkt. Succes

Alle genoemde opties zijn slechts hulpmiddelen die op zich staand het probleem niet oplossen. Vergelijk met een afstandsbediening: hij doet het niet, dus vervang je de batterijen. Een hond is echter geen ding en dus zal je moeten werken aan gedragsverandering en alleen een pilletje of een drankje lost uiteindelijk niets op want dat moet je ook weer af gaan bouwen.
Doe dit onder professionele begeleiding en ga niet zelf lopen klungelen.

Soms lees en hoor wel eens dat je dit angstgedrag moet negeren. Daar ben ik in ieder geval op tegen. De nieuwe eigenaren krijgen dan ook een artikel mee of het niet negeren van angst. Je hoeft het natuurlijk niet te overdrijven maar zeker niet negeren.
Zijn jullie het daarmee eens?
Margreet

Margreet2 schreef: Soms lees en hoor wel eens dat je dit angstgedrag moet negeren. Daar ben ik in ieder geval op tegen. De nieuwe eigenaren krijgen dan ook een artikel mee of het niet negeren van angst. Je hoeft het natuurlijk niet te overdrijven maar zeker niet negeren.
Zijn jullie het daarmee eens?
Margreet

Ik vind dat als je beslist om het angstgedrag niet te negeren, je er dan alleen iets heel positiefs moet tegenover proberen te stellen. Zonder echter hiermee het angstgedrag te gaan belonen.
Bijvoorbeeld op dat moment iets heel leuks met de hond gaan doen, of zelf iets doen wat de hond in positieve zin afleid van zijn angst op dat moment. Zodat hij dat leuk moment dan kan associeren met bvb onweer, of dat waar hij op dat moment angst voor had, en er daardoor een positiever gevoel bij overhoudt...

Je moet een bange hond ook absoluut niet gaan beklagen. Kyra mag als ze bang is bij me op schoot zitten of naast me op bed liggen, verder praat ik niet tegen haar en ik haal haar ook niet extra aan. Dat alleen maakt haar al rustig. Gapen is ook een goede manier om een hond rustig te krijgen [Turid Rudgaas, kalmerende signalen]