Barfplaats.nl

Misschien heeft je hond ook wel een beetje last van zijn hormonen? Fedor heeft ook een hele tijd lopen miepen met eten. Na zijn castratie was dat ook ineens afgelopen en eet hij (bijna alles) weer. Hij loopt niet meer te teuten met eten en valt meteen aan ( zijn eten, niet mij )

Nou hij is idd niet gecastreerd, maar de puberteit is toch ook een hormonen kwestie? Ik weet niet of ik hem wel wil castreren alleen omdat hij problemen met eten geeft hoor. Maar ik zal het hem eens voorleggen: Ga eten of je ballen eraf! Wie weet helpt een beetje dreigen al.

Nee, niet-eten lijkt me idd geen reden voor castratie, maar dreigen kun je natuurlijk altijd proberen . Fedor is ook niet om die reden gecastreerd, maar het was wel een opvallende 'bijwerking'.

Ik vind puberen meer te maken hebben met volwassen worden en je grenzen verkennen (en daar kan jouw hond natuurlijk ook mee bezig zijn). Dit gebeurt natuurlijk onder invloed van hormonen, maar niet-eten doordat ze last hebben van hun (voorplantings)hormonen is niet leeftijdsgebonden, daar kunnen 5-jarigen ook last van hebben, vandaar dat ik dat nog even apart noemde.

Hallo,

Nou Butch, ik ga zeker niet altijd meteen van het ergste uit als ik denk dat er iets mis is met een van de honden. Mijn verhaal was puur een ervaring zoals ik die heb meegemaakt. Nogmaals ik ben geen DA en ook een DA weet niet altijd meteen wat de diagnose is of zou kunnen zijn. Sommige dingen worden net als bij mensen alleen in een vroeg stadium gevonden door onderzoek. Vaak zijn de aanwijzingen er wel maar worden ze niet gezien omdat men er te weinig over weet of omdat het geen veelvoorkomend probleem is en simpelweg de link niet gelegt wordt. In dergelijke gevallen is het nooit weg wat extra achtergrond info te hebben.

Het vippen of miepen van een reu kan ook het gevolg zijn van loopse teven in de buurt waardoor de eetlust tijdelijk afneemt. Echter dit duurt een aantal dagen en geen maanden. Het blijft altijd moeilijk er snel achter te komen wat de oorzaak is. Maar de baas kent normaal gesproken zijn hond en voelt ook heel goed aan wanneer het serieus mis is en wanneer niet.

Op de vraag hoeveel honden wij nog hebben is 2. In het verleden had ik 5 malamutes en ben gedurende een aantal jaren zeer actief geweest in de malamute wereld wat sport, show en fok betreft. De reu welke ik afgelopen augustus verloren heb was de laatste. De 2 honden die we nu nog hebben zijn een mops van 8 maanden en een beagle van 9 jaar. Heel wat anders dan malamutes natuurlijk. De beagle is geen hond waar ik voor zou kiezen maar kreeg ik er vanzelf bij toen ik mijn huidige vriendin leerde kennen. En de mops ja dat is de knuffel van de vriendin.

Zoals al eerder geschreven verwachten wij over 4 weken onze nieuwe malamute pup en ga ik de draad weer oppakken wat betreft het actief bezig zijn met malamutes. Waarschijnlijk zal het dan niet lang duren voor er weer een 2e malamute bij komt. De eerste paar maanden doen we rustig aan en als hij een maand of 6 is zullen we langzaam beginnen met mushen. Hoe het dan verder gaat zien we dan wel weer, eerst gaan we vollop genieten van zijn puppiestreken want voor je het weet zijn ze die fase alweer voorbij.

Groetjes,
Ruud

@ruud: Je hebt helemaal gelijk dat er soms wat aan de hand kan zijn terwijl je heel lang de signalen niet herkent, ik zal dan ook goed opletten met Butch, want je hebt wel gelijk; voor hetzelfde geld is er wat aan de hand.
Leuk dat jij zo actief bent met je honden, lijkt me leuk om te doen, kost alleen wel heel veel tijd denk ik. Duurt wel lang ook zeker, die vier weken voordat je pup komt!

Vanmorgen heeft Butch weer niet gegeten, ik heb voor vanavond maar iets vers ontdooit, maar wel iets wat hij dus ook weigert sinds een tijdje. Ik ga ook weer elke dag consequent met hem trainen, kijken of dat nog wat uitmaakt. Gewoon om de verhoudingen binnen de roedel weer even op een prettige manier duidelijk te maken. Helaas is het zo dat hij met de trainingen perfect doet wat hij moet omdat hij weet dat hij wat lekkers krijgt dan, al geef ik ieniemienie kleine beloninkjes, om dan na de training gewoon weer alle commando's te negeren! Echt alleen als hij zeker weet dat hij wat lekkers krijgt doet ie wat ik hem vraag. De lummel.

Gisteren heeft hij eindelijk dus bijna zijn portie opgegeten. Ik had parelhoenkarkas gegeven, dat heeft hij de derde keer dat ik het aanbood dus eindelijk gegeten, krijgt hij vanmorgen het restantje, eet hij weer niet.
Hij heeft nu dus in 6 dagen één keer gegeten! Ik wordt er nu echt wel gek van hoor. Hij doet nog steeds vrolijk en fit, ik snap er niks van. Er ligt kip in de koelkast, als hij dat kleine beetje nou even opeet mag hij dat hebben, dat wil hij namelijk wel eten, maar hoe krijg ik dat aan zijn verstand??

Hier een reactie van iemand die heel veel ervaring heeft met honden heel erg hebben gemutst met hun eten .

Bij mijn honden was de oorzaak van het miepen eerst, te veel eten (ze hadden gewoon geen honger, waardoor ze lekker kieskeurig konden zijn, ik had niet door dat ze behoorlijk rond geworden waren  ) en daardoor gingen meneer en mevrouw miepen, dat gemiep zorgde ervoor dat ik mee ging miepen, waardoor het miepen dus perfect in stand gehouden werd (ik stond de honden aan te moedigen om te eten, ik knipte en hakte alles in stukjes, ik voerde ze uit de hand, het was al met al een gigantisch spektakel  ) . Het gemiep was uiteindelijk zo erg dat mijn reutje bijna drie weken niet had gegeten (bij hem speelde het ook mee dat hij soms erg hitsig was)... Ik werd er helemaal gek van...

Mijn aanpak:

Ik heb om te beginnen de porties gehalveerd (tijdelijk, zodat ze na de maaltijd nooit echt vol zouden zitten), dit heb ik ongeveer twee weken zo gehouden en daarna kregen ze gewoon de normale hoeveelheid (wat dus minder was dan ervoor, want ze kregen te veel).

Van het eetmoment werd geen theater meer gemaakt, dus geen blij geroep 'hebben jullie honger!' of 'Gaan we lekker eten', nee, gewoon de bak klaarmaken, commando 'zit' en de bak neerzetten, dan weglopen en de honden volledig negeren, mijn honden kregen dan ongeveer 3 minuten om te eten, dus echt te eten, niet met lange tanden of stukjes uit de bak halen en ergens neerleggen, als er binnen drie minuten niet smakelijk werd gegeten, dan pakte ik de bak weg, zonder commentaar en zonder enige aandacht voor de hond en zette ik het weg, klaar. De hond daarna ook nog even negeren en dan gewoon weer doen wat je normaal gesproken doet.

En dit herhaal je de volgende dag weer (niet twee keer op dezelfde dag aanbieden). Kai heeft toen de eerste twee weken twee keer gegeten, maar daarna at hij als een uitgehongerde hond, tot op de dag van vandaag en ook Ziggy eet met smaak.

Het was hier zo erg dat er op een bepaald moment alleen maar runderspiervlees en kip werd gegeten, verder niets. Nu dit allemaal: kip, rund, eend, kalkoen, haas, konijn, lam, kwartel, parelhoen, allerlei orgaanvlees, pens, alleen rauwe vis wordt niet gegeten.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

En heel veel succes en sterkte 

Laura2004 schreef:
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

En heel veel succes en sterkte 

En als "Butch" er niets aan heeft, dan ik in ieder geval wel! Mijn husky barft echt met lange tanden en geeft zelfs drie weken na aanvang nog zwaar de voorkeur aan zijn brokken, en hoewel hij op zich niet met zijn eten miept (hij burpt het er simpelweg weer uit als hij klaar is), noem je hier een aantal oplossingen waar ik wel wat aan heb, gna gna... 

Dank! 

Oh ja, heel herkenbaar, Kai at zijn BARF niet, maar als we in de dierenwinkel waren en hij kreeg een brokje, dan at hij bijna de vingers van de verkoopster er bij op, dat maakte het extra frustrerend.

En ik merkte ook dat als Kai dan een keer at (met lange tanden) dat het er sneller weer uitkwam dan dat het er in ging, maar tegenwoordig gaat het echt perfect met beiden.

Ik hoop dat het bij jou ook het gewenste effect heeft Anne in Spanje  Succes! En vooral volhouden!

Jeemig, dat is dus echt ontzettend pubergedrag! 
Om eerlijk te zijn herken ik het wel een beetje. Ik had de tip van de hondenschool gehad om het eten te gebruiken als een grote beloning, dus het was de bedoeling dat echt een paar minuten alle oefeningen en commando's geoefend werden en als hij dat goed deed, dan pas 'toe maar' als commando dat hij mocht aanvallen op zijn bak. Dat deed ik dus nog steeds (die oefeningen kan hij dan ook perfect als hij honger heeft) maar dan is het eten dus inderdaad wel een heel spektakel en wordt hij heel erg geprezen als hij zijn eten verdiend heeft.
Sinds een paar dagen doe ik dat dus inderdaad niet meer, wat jij ook zegt: hij moet zitten, ik zet de bak neer, geef 'toe maar', en loop weg. Tot vanmorgen heb ik weer steeds diezelfde parelhoen aangeboden en pas vanavond ( ik geef altijd twee keer per dag eten) at hij met lange tanden die laatste stukken op. Maar hij heeft inderdaad in bijna een week maar twee maaltijden op. Die oefeningen train ik nu tijdens de lange wandeling onder de middag, spelenderwijs.
Wat jij over die porties zegt is ook waar denk ik. Ik gaf best veel omdat hij nog aan het groeien was, maar hij is zo langzamerhand uitgegeroeid en ondanks dat ik het percentage al van 3,5 naar 3 heb teruggehaald, ga ik voorlopig maar nog minder geven, 2% of zo. Hij is niet te dik, ik kan zijn ribben nog (net) voelen, maar misschien is het voor hem net het zetje om toch maar alles weer te gaan eten.

Gelukkig kotst hij het niet uit, zoals Kai of Anne's Husky, maar ik ben wel blij dat jullie dit schrijven, want ik werd er toch een beetje onzeker over. Zat al te bedenken dat ik naar de DA moest met dit verhaal, ik weet zeker dat hij dan eerst roept dat ik moet stoppen met barfen, dan krijg je die discussie weer.

Anne: Laten we maar moed houden door wat Laura zegt, jij ook succes ermee!

Dank jullie, beiden!

Vanavond wilde Scotch een halve portie laten staan, maar nadat ik er een blikje zoutloze makreel doorheen had geprakt, at hij het toch maar allemaal op. Om vervolgens naar buiten te lopen en de boel weer op de tegels te leggen. Maar... ditmaal at hij de uitgebraakte meuk grotendeels op - volgens mij heeft hij overigens alleen de stukjes kalfs- en kalkoenvlees eruitgepikt, en de stukjes kippenbot laten liggen...

Hij is wel dol op mijn groentenmixen, snaait die zelfs bij de andere honden uit de bak als ik er niet op let (wat ik, helaas voor hem wel doe  :P ). In die groentenmixen zit ook altijd vis uit blik, en daar is hij echt dol op. Het is dus wel een visliefhebber. En ik maar denken dat husky's nog echte wolven zijn...

Hoe dan ook, al schrapt hij me uit zijn testament, ik ga door tot ie een hele eland lust!

Met pubergedrag heeft het volgens mij trouwens niets te maken bij hem: hij is bijna zes...

Haha, gewoon alles lekker maken met vis, uiteindelijk doet ie het wel.

Tja, een puber van zes, bij sommigen gaat het nooit over hoor. Ik ken (mensen)pubers van wel 40 jaar! Maar misschien is het bij jou inderdaad geen pubergedrag. Bij Butch ben ik er steeds zekerder van dat hij echt een dwarse puber is. Als ik 'zit' zeg geeft ie een poot, als ik 'poot' zeg gaat ie liggen en als ik 'af' zeg gaat ie staan. 'Hier' kent ie helemaal niet meer. Erg grappig, maar wel vermoeiend.

Butch schreef: Haha, gewoon alles lekker maken met vis, uiteindelijk doet ie het wel.

Tja, een puber van zes, bij sommigen gaat het nooit over hoor. Ik ken (mensen)pubers van wel 40 jaar! Maar misschien is het bij jou inderdaad geen pubergedrag. Bij Butch ben ik er steeds zekerder van dat hij echt een dwarse puber is. Als ik 'zit' zeg geeft ie een poot, als ik 'poot' zeg gaat ie liggen en als ik 'af' zeg gaat ie staan. 'Hier' kent ie helemaal niet meer. Erg grappig, maar wel vermoeiend.

Verdorie zeg, nou ga ik toch weer twijfelen. Gisteravond en vanmorgen heeft hij weer niks gegeten. Ik had een zalmkop, die heeft hij eerder ook geweigerd, maar gisteravond was hij aan de diaree en vanmorgen kwam ik beneden en had hij in de kamer gepoept, ook weer diaree! Hij is hartstikke zindelijk normaal gesproken en hij heeft niet eens geblaft dat hij moest.
Ik ga nu toch twijfelen om niet even naar de DA te gaan. Alleen weet ik al wat er daar gebeurd: hij krijgt eerst antibiotica, nog een prik tegen de diaree, antibiotica tabletten mee, een shot tegen wormen voor de zekerheid en wat ie nog meer kan verzinnen, dan een zak brokken met een 'zie je wel, dat barfen niet goed is.' Vervolgens zal ik het weer aan moeten kijken. Schiet ik dus niets mee op. Een andere DA die wel pro vers is ken ik niet. Zijn er DA's die dit lezen en mij wat kunnen adviseren? Dan kan ik misschien wat gerichter vragen bij mijn DA, in de hoop dat hij dan wel iets wil onderzoeken. Maar nu zou ik niet weten wat ik moet vragen.

Het stomme is dat hij dus kipkarkas en pens en vlees wel eet, maar dat is dan ook alles. De rest laat hij staan.

Zou zeggen, kijk eens in de pro-vers lijst van dierenartsen hier op het forum.
Miss is er wel 1 bij jou in de buurt.
Ik weet dat Tannetje en Dorothea hier op het forum da zijn.