Zonder berekeningen maar gewoon uit ervaringen in de praktijk:
Ik zou pas meer vet gaan voeren als je hond niet voldoen kan bijzetten op de rustdagen. Dus als je kilo's te veel worden die je moet voeren.
Daarentegen zou ik eerder kiezen voor wat afvallen tijdens zulke mega inspanningen, want een hond zo zwaar belasten doe je toch tijdelijk en niet maanden achter elkaar? Na de zware tijd geef je ze dan gewoon de gelegenheid om weer aan te komen.
Als je barft zit je al aan een vrij hoog vet % zeker als je wat vettere soorten voert.
eiwit of vet als energiebron?
Moderator: Lizzy
Re: eiwit of vet als energiebron?
Hej Pallas, ik ben benieuwd uit welke praktijk? Om wat voor inspanningen gaat het en heb jij nooit vet bijgevoerd? Weet je ook wat de maximum portie is die je hond goed verteert (op inspannings, danwel rustdagen), ik bedoel ben je tot op dat punt gekomen en zo ja wat deed je toen? Toch vet bijvoeren, of de inspanningen verlagen, iets anders?pallas schreef: Zonder berekeningen maar gewoon uit ervaringen in de praktijk:
Ik zou pas meer vet gaan voeren als je hond niet voldoen kan bijzetten op de rustdagen. Dus als je kilo's te veel worden die je moet voeren.
Daarentegen zou ik eerder kiezen voor wat afvallen tijdens zulke mega inspanningen, want een hond zo zwaar belasten doe je toch tijdelijk en niet maanden achter elkaar? Na de zware tijd geef je ze dan gewoon de gelegenheid om weer aan te komen.
Als je barft zit je al aan een vrij hoog vet % zeker als je wat vettere soorten voert.
Wat betreft je vraag, afvallen is niet mogelijk, ze staan erg scherp en ja, de echte hoge inspanning is maanden achter elkaar, drie ongeveer. Drie maanden daarvoor gaan ze de trainingen erg goed op gewicht in, maar zijn dat al kwijt voor ze aan de lange afstanden beginnen. Het is dus anders dan wedstrijden met een duidelijke piek en vervolgens rust, maar duurinspanning.
Re: eiwit of vet als energiebron?
de vaag is of je dan nog diervriendelijk bezig bent.. en je trainings cq wedstrijdschema niet moet aanpassen om de honden er gezonder op te laten zijn...
sport is leuk maar topsport is ongezond.. wij mensen kiezen er zelf voor, maar onze honden 'moeten' maar gewoon daarin mee.. het is ieders eigen keuze en ik begrijp dat het topic er net is omdat mensen zo goed mogelijk willen voeren..
ik ben er echter nog steeds van overtuigd dat de natuur onze carnivoren genoeg weet te brengen.. koolhydraten in de voeding worden simpelweg via een omweg omgezet in glucagon, alleen weet ik niet of het handig is dat daarbij elke keer de insulinespiegel omhoog moet om dat voor elkaar te krijgen..
het is natuurlijk een dubbel probleem.. en het feit dat je niet in de mogelijkheid bent om volledig rauw te voeren (of uberhaupt rauw te voeren in wedstrijdperiodes) en het feit dat we niet weten wat voor effect zulke zware activiteiten hebben op het lichaam..
als ik echter naar topsporters kijk op verschillende gebieden is het ook bij mensen niet gebruikelijk dat ze 'natuurlijk' eten.. er zijn echter topsporters die raw food eten en die daarbij geen aanvullingen nodig hebben.. dus geen rijst, pasta, enz.. alleen puur natuur.. het idee hierachter is dat daarbij de suikerspiegel constanter blijft en dat daardoor het energieverbruik 'stabieler' is (meer kwaliteit ipv kwantiteit voor de energievoorziening), het lichaam meer energie over houdt voor langdurige inspanning (maar ook korte explosieve krachtinspanning geen probleem is)...
ik vraag me dan af in hoeverre er bij dit soort sporten onderzoek gedaan wordt.. wat is een hartfrequentie tijdens zo'n tocht? welke energiesystemen worden aangesproken enz.. je zult iets moeten gaan meten om er een onderbouwd oordeel over te gaan geven...
sport is leuk maar topsport is ongezond.. wij mensen kiezen er zelf voor, maar onze honden 'moeten' maar gewoon daarin mee.. het is ieders eigen keuze en ik begrijp dat het topic er net is omdat mensen zo goed mogelijk willen voeren..
ik ben er echter nog steeds van overtuigd dat de natuur onze carnivoren genoeg weet te brengen.. koolhydraten in de voeding worden simpelweg via een omweg omgezet in glucagon, alleen weet ik niet of het handig is dat daarbij elke keer de insulinespiegel omhoog moet om dat voor elkaar te krijgen..
het is natuurlijk een dubbel probleem.. en het feit dat je niet in de mogelijkheid bent om volledig rauw te voeren (of uberhaupt rauw te voeren in wedstrijdperiodes) en het feit dat we niet weten wat voor effect zulke zware activiteiten hebben op het lichaam..
als ik echter naar topsporters kijk op verschillende gebieden is het ook bij mensen niet gebruikelijk dat ze 'natuurlijk' eten.. er zijn echter topsporters die raw food eten en die daarbij geen aanvullingen nodig hebben.. dus geen rijst, pasta, enz.. alleen puur natuur.. het idee hierachter is dat daarbij de suikerspiegel constanter blijft en dat daardoor het energieverbruik 'stabieler' is (meer kwaliteit ipv kwantiteit voor de energievoorziening), het lichaam meer energie over houdt voor langdurige inspanning (maar ook korte explosieve krachtinspanning geen probleem is)...
ik vraag me dan af in hoeverre er bij dit soort sporten onderzoek gedaan wordt.. wat is een hartfrequentie tijdens zo'n tocht? welke energiesystemen worden aangesproken enz.. je zult iets moeten gaan meten om er een onderbouwd oordeel over te gaan geven...
Laatst gewijzigd door Deesje op vr 31 dec 2010, 16:42, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: eiwit of vet als energiebron?
Nee hoor, dat is de vraag nietDeesje schreef: de vaag is of je dan nog diervriendelijk bezig bent.. en je trainings cq
Re: eiwit of vet als energiebron?
mijn berichtje ging de mist in...
ik zal mezelf corrigeren.. het was mijn vraag of je dan nog diervriendelijk bezig bent..
ik zal mezelf corrigeren.. het was mijn vraag of je dan nog diervriendelijk bezig bent..
Re: eiwit of vet als energiebron?
Den Andre, kwist het wel dat die daar iets kon over zeggen. Had het hem ook al gevraagd op een ander forum, maar hij blijkbaar druk.Lizzy schreef:
Volgens de 'oudere' beweringen/onderzoeken zou voor een volwassen hond een eiwitfractie van boven de 25% minder goed/gunstig zijn en zit een goede eiwitfractie tussen de 20% en 25%. Teveel zou de nieren overbelasten. Maar daar zijn ze wel van terug gekomen, zolang het eiwit maar afkomstig is van de juiste bron. Ik weet wel dat Andre (met streepje) aan wedstrijden meedoet/deed met zijn Husky's en hij tijdens de wedstrijden voer voerde met een eiwitfractie van boven de 30%.
Dit is een van Andre's oude topics: http://www.barfplaats.nl/forum/index.ph ... 640.0.html. Het is zo jammer dat hij nooit meer op Barfplaats komt, want hij zou goed met jou van gedachten kunnen wisselen....
Bedankt Lizzy voor de link.
Zal even doorlezen.
Re: eiwit of vet als energiebron?
oeps, met het verkeerde account gepost.Esther Q schreef: Den Andre, kwist het wel dat die daar iets kon over zeggen. Had het hem ook al gevraagd op een ander forum, maar hij blijkbaar druk.
Bedankt Lizzy voor de link.
Zal even doorlezen.
Re: eiwit of vet als energiebron?
ik heb wat research gedaan....
sledehonden schijnen een soort metabole 'switch' te hebben. gedurende de eerste dag van racen gebruiken ze glycogeen opgeslagen in de spiercellen, maar in plaats van de glycogeenvoorraad uit te putten en de spieren te vermoeien switchen ze naar een soort glycogeen spaar-mechanisme.
ze beginnen energie uit andere bronnen, buiten de spieren, te onttrekken.
bij mensen is aangetoond dat tijdens inspanning spierenzymen en proteinen uit spieren 'weglekken', dit toont aan dat er beschadiging van de spieren op treedt. wanneer een mens vervolgens weer zou gaan inspannen gebeurt ditzelfde weer. bij sledehonden schijnt dit niet het geval te zijn, bij iedere nieuwe inspanning treedt er geen spierbeschadiging meer op.
er wordt gesuggereerd dat de spiercellen vet rechtstreeks uit het bloed halen en dit op de een of andere manier door de celmembranen in de cellen transporteren waar het gebruikt wordt als brandstof. gedurende de races, wordt vet opgebouwd in het bloed van de sledehonden, waarschijnlijk vanwege het dieet hoog in vetgehalte. elke hond van 25kg verbruikt ong 12000 kalorien per dag (60procent vet en 40 procent koolhydraat en proteine)
volgend onderzoekers zijn de spiercellen uitgerust om dit vet te gebruiken omdat ze een hogere mitochondriale dichtheid hebben dan andere dieren. onbekend blijft hoe de vetten uit het bloed rechtstreeks de cellen in kan gaan. toenemend bewijs toont aan dat het vettransport naar de cellen via vergelijkbare wegen gaat als glucose, waarin insuline een kritische rol speelt.
kort samengevat wordt dit gevonden
1. er is aangetoond dat honden zich snel aanpassen aan aanhoudende, forse inspanning. na 4 dagen in de iditarod is het biochemische profiel van de honden terug naar hoe het was bij aanvang van de race, alsof er niets gebeurd was. (bij mensen daarentegen blijf je tekenen van inspanning zien)
2. sledehonden die de iditarod lopen bezitten een enorme aerobe capaciteit (VO2/kg/min = zuurstofopname per kg per min) een volledig getrainde sledehond heeft een dubbel zo hoge VO2/kg/min als een ongetrainde hond.
3. elke sledehond van 25kg kan tot 12000 calorien per dag verbranden (dit komt overeen met 72000 calorien voor een mens)
er wordt aangenomen dat de hond zeer dunne celmembranen heeft waardoor deze tijdens inspanning voedingsstoffen kan opnemen uit de bloedstroom.
hierdoor zouden meerdere voedingsbronnen toereikend zijn omdat simpelweg 'makkelijk' energie wordt onttrokken aan het bloed
sledehonden schijnen een soort metabole 'switch' te hebben. gedurende de eerste dag van racen gebruiken ze glycogeen opgeslagen in de spiercellen, maar in plaats van de glycogeenvoorraad uit te putten en de spieren te vermoeien switchen ze naar een soort glycogeen spaar-mechanisme.
ze beginnen energie uit andere bronnen, buiten de spieren, te onttrekken.
bij mensen is aangetoond dat tijdens inspanning spierenzymen en proteinen uit spieren 'weglekken', dit toont aan dat er beschadiging van de spieren op treedt. wanneer een mens vervolgens weer zou gaan inspannen gebeurt ditzelfde weer. bij sledehonden schijnt dit niet het geval te zijn, bij iedere nieuwe inspanning treedt er geen spierbeschadiging meer op.
er wordt gesuggereerd dat de spiercellen vet rechtstreeks uit het bloed halen en dit op de een of andere manier door de celmembranen in de cellen transporteren waar het gebruikt wordt als brandstof. gedurende de races, wordt vet opgebouwd in het bloed van de sledehonden, waarschijnlijk vanwege het dieet hoog in vetgehalte. elke hond van 25kg verbruikt ong 12000 kalorien per dag (60procent vet en 40 procent koolhydraat en proteine)
volgend onderzoekers zijn de spiercellen uitgerust om dit vet te gebruiken omdat ze een hogere mitochondriale dichtheid hebben dan andere dieren. onbekend blijft hoe de vetten uit het bloed rechtstreeks de cellen in kan gaan. toenemend bewijs toont aan dat het vettransport naar de cellen via vergelijkbare wegen gaat als glucose, waarin insuline een kritische rol speelt.
kort samengevat wordt dit gevonden
1. er is aangetoond dat honden zich snel aanpassen aan aanhoudende, forse inspanning. na 4 dagen in de iditarod is het biochemische profiel van de honden terug naar hoe het was bij aanvang van de race, alsof er niets gebeurd was. (bij mensen daarentegen blijf je tekenen van inspanning zien)
2. sledehonden die de iditarod lopen bezitten een enorme aerobe capaciteit (VO2/kg/min = zuurstofopname per kg per min) een volledig getrainde sledehond heeft een dubbel zo hoge VO2/kg/min als een ongetrainde hond.
3. elke sledehond van 25kg kan tot 12000 calorien per dag verbranden (dit komt overeen met 72000 calorien voor een mens)
er wordt aangenomen dat de hond zeer dunne celmembranen heeft waardoor deze tijdens inspanning voedingsstoffen kan opnemen uit de bloedstroom.
hierdoor zouden meerdere voedingsbronnen toereikend zijn omdat simpelweg 'makkelijk' energie wordt onttrokken aan het bloed
Laatst gewijzigd door Deesje op vr 31 dec 2010, 18:55, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: eiwit of vet als energiebron?
ik vraag me nu af of je met gedroogd voer een eind zou komen? hogere concentraties voedingsstoffen in minder volume..
voorbeeldje...
eend (vlees en vel) bevat 404 calorien per 100gr, 11,49 gr proteine en 39,34gr vet..dit is in nat gewicht.. als je dit nu droogt neemt alleen de te voeren hoeveelheid af, toch?
dus waar je eerst 4040calorien voert per kg kund je nu 4040 kalorien voeren per 300gr.. ik vraag me alleen af hoe het met watercomsumptie en wateropname van het gedroogde voedsel zit dan...
voorbeeldje...
eend (vlees en vel) bevat 404 calorien per 100gr, 11,49 gr proteine en 39,34gr vet..dit is in nat gewicht.. als je dit nu droogt neemt alleen de te voeren hoeveelheid af, toch?
dus waar je eerst 4040calorien voert per kg kund je nu 4040 kalorien voeren per 300gr.. ik vraag me alleen af hoe het met watercomsumptie en wateropname van het gedroogde voedsel zit dan...
Re: eiwit of vet als energiebron?
Deesje, bedankt voor je input 
De porties kunnen bij ons nog groter als dat nodig is, wat nu niet het geval is. Ze staan scherp omdat ze dan beter lopen, dan wanneer ze wat aan de dikkere kant zijn.
De porties kunnen bij ons nog groter als dat nodig is, wat nu niet het geval is. Ze staan scherp omdat ze dan beter lopen, dan wanneer ze wat aan de dikkere kant zijn.
Re: eiwit of vet als energiebron?
Interessante link, maar verder dan dat TE VEEL eiwit zou lijden tot huid en nierproblemen kom ik niet, en dit zou inmiddels alweer achterhaald zijn.
Lees wel dat als je eiwitten voert met hoge biologische waarde er geen problemen zouden moeten zijn bij hogere eiwitfrakties dan 30%
Ik zit namelijk met te veel aan pens, die krijgen we bij de slachter in overvloed.
Ik vraag me dus af of we die gewoon kunnen voeren als extra energiebron. Het enige andere alternatief is plantaardige olie voeren als zijnde vet.
Aangezien pens dierlijk is, een calcium/fosfor verhouding heeft van 1/1 en een eiwit/ vet verhouding van 16/12 lijkt pens me een goede bron van extra energie bovenop hun basis barf en brokkenmenu.
Maar dan komt het eiwitpercentage een stuk hoger uit dan het vetpercentage.
Mijn gevoel zegt dat dat geen kwaad kan, maar misschien zijn er dingen die ik nog niet weet, vandaar dit topic.
Betreffende sledehondensport als dierenmishandeling, tja, zo kun je het zien natuurlijk.
Zelf vind ik dat mijn honden eerder een normale poolhondenprestatie leveren eerder dan topsporters zijn.
tot 150 km per week lopen is vrij natuurlijk. Dus hou ik de voeding ook graag zo veel mogelijk natuurlijk.
De brokken voeren we uit praktische overwegingen. Tijdens de expedities en sommige perioden tijdens het jaar dat er weinig barfvleesjes te krijgen zijn. Spijtig genoeg.
Lees wel dat als je eiwitten voert met hoge biologische waarde er geen problemen zouden moeten zijn bij hogere eiwitfrakties dan 30%
Ik zit namelijk met te veel aan pens, die krijgen we bij de slachter in overvloed.
Ik vraag me dus af of we die gewoon kunnen voeren als extra energiebron. Het enige andere alternatief is plantaardige olie voeren als zijnde vet.
Aangezien pens dierlijk is, een calcium/fosfor verhouding heeft van 1/1 en een eiwit/ vet verhouding van 16/12 lijkt pens me een goede bron van extra energie bovenop hun basis barf en brokkenmenu.
Maar dan komt het eiwitpercentage een stuk hoger uit dan het vetpercentage.
Mijn gevoel zegt dat dat geen kwaad kan, maar misschien zijn er dingen die ik nog niet weet, vandaar dit topic.
Betreffende sledehondensport als dierenmishandeling, tja, zo kun je het zien natuurlijk.
Zelf vind ik dat mijn honden eerder een normale poolhondenprestatie leveren eerder dan topsporters zijn.
tot 150 km per week lopen is vrij natuurlijk. Dus hou ik de voeding ook graag zo veel mogelijk natuurlijk.
De brokken voeren we uit praktische overwegingen. Tijdens de expedities en sommige perioden tijdens het jaar dat er weinig barfvleesjes te krijgen zijn. Spijtig genoeg.
Re: eiwit of vet als energiebron?
ik had het niet over dierenmishandeling maar de overweging makend of je diervriendelijk bezig bent als je bepaalde onnatuurlijke activiteiten en daarvoor voedingswijzen moet gaan hanteren... maar dat kan alleen degene die werkt met zijn honden zelf inschatten. ik zie liever honden die flink actief zijn, daar plezier in hebben dan dat ik te dikke dieren zie die niet of nauwelijks buitenkomen en volgepropt worden met allerhande rotzooi...
aan de hand van boven geschreven stuk en wat ik nu lees en leer, bij sledehonden is een onderzoek gedaan naar albumine in de urine na inspanning. bij mensen wordt albumine als afbraakprodukt in de urine gevonden na forse inspanning, bij honden wordt dit na (lopende) inspanning niet gevonden, dit zou duiden op het feit wat ook boven beschreven staat dat er geen (nauwelijks) afbraak en beschadiging van weefsels plaats vindt.
als het zo is dat sledehonden een systeem hebben om vet rechtstreeks te benutten zou een dieet hoger in vetten dus belangrijker zijn, ik denk dat op basis van de theorie met name de vraag rijst of je hoger in vet moet gaan zitten of koolhydraat bij moet voeren (om via die weg glucogeen te maken).. ik ga zelf uit van het feit dat rechtstreeks vet voeren de meest natuurlijke en snelle manier is en omdat vet de meeste energie levert denk ik dat dit ook het grootste aandeel moet hebben..
plantaardige vetten zie ik niet zo veel meerwaarde in, wij mensen kunnen vanuit plantaardige vetten en plantaardige grondstoffen (bladgroenten) onze vetzuren en eiwitten opbouwen en benutten, de enzymen daarvoor mist de hond en zo zal het de hond dus meer energie kosten om zijn vetzuren en aminozuren uit plantaardige stoffen op te bouwen.. waarom dan geen zalmolie?
wel is aangetoond dat in vergelijking met een brokkendieet met vlees een vleesloos brokkendieet weinig invloed heeft op prestaties bij sledehonden.. zowel de prestatie als de bloedwaarden (heamatocriet, hb, erythrocyten) lieten geen áfwijkingen' zien.. bloedwaarden werden beter, wat mi kan samenhangen met de trainings- en wedstrijdperiode (beginwaarden voor training, eindwaarden na wedstrijd).. verder zegt het volgens mij meer over de kwaliteit van de brokvoeding met vlees dan over de voeding die de hond nodig heeft..
aan de hand van boven geschreven stuk en wat ik nu lees en leer, bij sledehonden is een onderzoek gedaan naar albumine in de urine na inspanning. bij mensen wordt albumine als afbraakprodukt in de urine gevonden na forse inspanning, bij honden wordt dit na (lopende) inspanning niet gevonden, dit zou duiden op het feit wat ook boven beschreven staat dat er geen (nauwelijks) afbraak en beschadiging van weefsels plaats vindt.
als het zo is dat sledehonden een systeem hebben om vet rechtstreeks te benutten zou een dieet hoger in vetten dus belangrijker zijn, ik denk dat op basis van de theorie met name de vraag rijst of je hoger in vet moet gaan zitten of koolhydraat bij moet voeren (om via die weg glucogeen te maken).. ik ga zelf uit van het feit dat rechtstreeks vet voeren de meest natuurlijke en snelle manier is en omdat vet de meeste energie levert denk ik dat dit ook het grootste aandeel moet hebben..
plantaardige vetten zie ik niet zo veel meerwaarde in, wij mensen kunnen vanuit plantaardige vetten en plantaardige grondstoffen (bladgroenten) onze vetzuren en eiwitten opbouwen en benutten, de enzymen daarvoor mist de hond en zo zal het de hond dus meer energie kosten om zijn vetzuren en aminozuren uit plantaardige stoffen op te bouwen.. waarom dan geen zalmolie?
wel is aangetoond dat in vergelijking met een brokkendieet met vlees een vleesloos brokkendieet weinig invloed heeft op prestaties bij sledehonden.. zowel de prestatie als de bloedwaarden (heamatocriet, hb, erythrocyten) lieten geen áfwijkingen' zien.. bloedwaarden werden beter, wat mi kan samenhangen met de trainings- en wedstrijdperiode (beginwaarden voor training, eindwaarden na wedstrijd).. verder zegt het volgens mij meer over de kwaliteit van de brokvoeding met vlees dan over de voeding die de hond nodig heeft..
Re: eiwit of vet als energiebron?
Dit is heel kort wat mij verteld is in colleges biochemie:
Er zijn 3 metabole wegen voor energie, 1 voor eiwitten, 1 voor suikers en zetmeel en 1 voor de vetten. Via verschillende wegen sluiten deze allemaal aan op een systeem dat de citroenzuurcyclus/krebs wordt genoemd, dat weer producten door geeft aan het uiteindelijke systeem waar de energie vrij komt, de oxidatieve fosforylering.
Vetten zijn voor ons en voor de carnivoren de grootste energie voorziening, op lange termijn. Voor de energie op de korte termijn, energie die direct beschikbaar moet zijn, gebruiken wij voornamelijk suikers en carnivoren ook eiwitten.
Glycogeen is een meervoudig suiker en zal na afgebroken tot het enkelvoudige glucose om dan de afbraakweg voor suikers (glycolyse) te volgen en bewerkt te worden tot acetyl-CoA, een van de stoffen die in de krebs wordt gestoken om energie uit te halen.
Eiwitten worden afgebroken tot aminozuren en via een andere weg ook afgebroken en bewerkt tot acetyl-CoA en oxaalacetaat, beide stoffen worden in de krebs wordt gestoken om energie uit te halen.
Het grote verschil tussen suikers en eiwitten voor energie behoefte is dat suikers onder vorm van glycogeen opgeslagen kunnen worden in de spiercellen en de lever. Bij teveel suiker zal er ook opslag onder vorm van vetten zijn.
Eiwitten die afgebroken worden tot aminozuren worden niet opgeslagen. Of ze worden direct gebruikt voor de energie behoefte (enkel bij carnivoren, bij mens zal dit pas gebeuren bij ernstige uithongering, afbraak eigen lichaam) of ze worden gebruikt als bouwsteen voor verschillende eiwitten die het lichaam nodig heeft.
Wat hier bij de chemische en fysiologische verschillen per diersoort zijn leer ik volgend semester, tegen juni zal ik dat ook moeten kunnen vertellen
Gezien het de lange termijn energie betreft zal ik eerder voor vettere diersoorten kiezen om te voeren,
@Deesje: "spiercellen vet rechtstreeks uit het bloed halen en dit op de een of andere manier door de celmembranen in de cellen transporteren waar het gebruikt wordt als brandstof"
vetten kunnen vrij door celmembranen diffunderen, in bloed zijn ze gebonden aan een transport-eiwit, omdat vetten hydrofoob zijn.
Diffusie gaat sneller over een kortere afstand, dus als honden een dunner celmembraan hebben is dat wel voordelig.
"sledehonden schijnen een soort metabole 'switch' te hebben. gedurende de eerste dag van racen gebruiken ze glycogeen opgeslagen in de spiercellen, maar in plaats van de glycogeenvoorraad uit te putten en de spieren te vermoeien switchen ze naar een soort glycogeen spaar-mechanisme.
ze beginnen energie uit andere bronnen, buiten de spieren, te onttrekken. "
Dat zal dan de afbraak van proteinen voor energie zijn, dan toch ook op lange termijn.
Er zijn 3 metabole wegen voor energie, 1 voor eiwitten, 1 voor suikers en zetmeel en 1 voor de vetten. Via verschillende wegen sluiten deze allemaal aan op een systeem dat de citroenzuurcyclus/krebs wordt genoemd, dat weer producten door geeft aan het uiteindelijke systeem waar de energie vrij komt, de oxidatieve fosforylering.
Vetten zijn voor ons en voor de carnivoren de grootste energie voorziening, op lange termijn. Voor de energie op de korte termijn, energie die direct beschikbaar moet zijn, gebruiken wij voornamelijk suikers en carnivoren ook eiwitten.
Glycogeen is een meervoudig suiker en zal na afgebroken tot het enkelvoudige glucose om dan de afbraakweg voor suikers (glycolyse) te volgen en bewerkt te worden tot acetyl-CoA, een van de stoffen die in de krebs wordt gestoken om energie uit te halen.
Eiwitten worden afgebroken tot aminozuren en via een andere weg ook afgebroken en bewerkt tot acetyl-CoA en oxaalacetaat, beide stoffen worden in de krebs wordt gestoken om energie uit te halen.
Het grote verschil tussen suikers en eiwitten voor energie behoefte is dat suikers onder vorm van glycogeen opgeslagen kunnen worden in de spiercellen en de lever. Bij teveel suiker zal er ook opslag onder vorm van vetten zijn.
Eiwitten die afgebroken worden tot aminozuren worden niet opgeslagen. Of ze worden direct gebruikt voor de energie behoefte (enkel bij carnivoren, bij mens zal dit pas gebeuren bij ernstige uithongering, afbraak eigen lichaam) of ze worden gebruikt als bouwsteen voor verschillende eiwitten die het lichaam nodig heeft.
Wat hier bij de chemische en fysiologische verschillen per diersoort zijn leer ik volgend semester, tegen juni zal ik dat ook moeten kunnen vertellen
Gezien het de lange termijn energie betreft zal ik eerder voor vettere diersoorten kiezen om te voeren,
@Deesje: "spiercellen vet rechtstreeks uit het bloed halen en dit op de een of andere manier door de celmembranen in de cellen transporteren waar het gebruikt wordt als brandstof"
vetten kunnen vrij door celmembranen diffunderen, in bloed zijn ze gebonden aan een transport-eiwit, omdat vetten hydrofoob zijn.
Diffusie gaat sneller over een kortere afstand, dus als honden een dunner celmembraan hebben is dat wel voordelig.
"sledehonden schijnen een soort metabole 'switch' te hebben. gedurende de eerste dag van racen gebruiken ze glycogeen opgeslagen in de spiercellen, maar in plaats van de glycogeenvoorraad uit te putten en de spieren te vermoeien switchen ze naar een soort glycogeen spaar-mechanisme.
ze beginnen energie uit andere bronnen, buiten de spieren, te onttrekken. "
Dat zal dan de afbraak van proteinen voor energie zijn, dan toch ook op lange termijn.
Laatst gewijzigd door *Flip* op za 01 jan 2011, 13:27, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: eiwit of vet als energiebron?
Ik denk niet dat je een carnivoor te veel eiwit kan geven. Dus daar zou ik me geen zorgen om maken. Zolang het goede (lees dierlijke) vetten zijn.steff schreef: Interessante link, maar verder dan dat TE VEEL eiwit zou lijden tot huid en nierproblemen kom ik niet, en dit zou inmiddels alweer achterhaald zijn.
Lees wel dat als je eiwitten voert met hoge biologische waarde er geen problemen zouden moeten zijn bij hogere eiwitfrakties dan 30%
Ik zit namelijk met te veel aan pens, die krijgen we bij de slachter in overvloed.
Ik vraag me dus af of we die gewoon kunnen voeren als extra energiebron. Het enige andere alternatief is plantaardige olie voeren als zijnde vet.
Aangezien pens dierlijk is, een calcium/fosfor verhouding heeft van 1/1 en een eiwit/ vet verhouding van 16/12 lijkt pens me een goede bron van extra energie bovenop hun basis barf en brokkenmenu.
Maar dan komt het eiwitpercentage een stuk hoger uit dan het vetpercentage.
Mijn gevoel zegt dat dat geen kwaad kan, maar misschien zijn er dingen die ik nog niet weet, vandaar dit topic.
Betreffende sledehondensport als dierenmishandeling, tja, zo kun je het zien natuurlijk.
Zelf vind ik dat mijn honden eerder een normale poolhondenprestatie leveren eerder dan topsporters zijn.
tot 150 km per week lopen is vrij natuurlijk. Dus hou ik de voeding ook graag zo veel mogelijk natuurlijk.
De brokken voeren we uit praktische overwegingen. Tijdens de expedities en sommige perioden tijdens het jaar dat er weinig barfvleesjes te krijgen zijn. Spijtig genoeg.
Pens heeft echter niet heel erg hoogwaardige eiwitten, maar kan wel veel vet bevattten. Ik gebruik schrale pens, dus zonder al te veel vet om honden af te laten vallen. Dus ik zou eigenlijk op zoek naar betere eiwitbronnen en voor onderweg naar goede vetbronnen.
Gedroogd spiervlees zou nuttig zijn, denk ik, in combinatie met vet. Maar dat kan je weer niet drogen.
Dierlijke vetten lijken mij beter dan pantaardige.
Re: eiwit of vet als energiebron?
Door het andere topic van Deesje kom ik op stokvis. Is dat geen optie?
