).Net als bij mensen neemt de zindelijkheid stapsgewijze toe: herkennen van de aandrang, leren waar dat te doen (wat natuurlijk het snelste gaat als de pup consequent tijdig buiten gebracht wordt, ipv leert om het bijv. in kleed/kussen te laten weg lopen, wat ook een vorm van zindelijkheid is, zij het niet de door osn gewenste) en toenemende beheersing van de sluitspieren. Sommige pups kunnen eea al heel snle behoorlijk goed, maar het kan ook wel een jaar duren voor het goed betrouwbaar is, onder uiteenlopende omstandigheden of wat langere tijdsduur.
Denk aan de kleuters die tijdens spel zo in beslag genomen worden door hun pret, dat ze vergeten tijdig naar de wc te gaan en die met hoge nood - handjes op hun kruis, als konden ze het zo stoppen - naar huis rennen en soms dan een ongelukje hebben... Ze zijn zindelijk, al een hele poos zonder luier, maar hun sluitspier is nog niet je-van-het.
Alle mensen met poep-etende-honden weten dat op woensdagmiddag en zodnag er meer poep ligt in recreatiegebeid: de kinderen, die het nog niet zo lang kunnen op houden en waarvoor wel toiletpapier wort mee genomen, maar nooit een schepje waarmee ze een kuiltje zouden kunnen graven om boven te hurken...
't Is met honden niet anders. Zindelijkheid vergt net als de rest van de opvoeding naast training ook tijd/groei.
