Toen ik nog bij mijn ouders woonde hebben we in totaal 5 katten gehad, allen buitenkatten waarvan 1 aangelopen en 1 vondeling.
Met 2 honden en deuren die meer open dan dicht staan was binnen houden praktisch zo goed als onmogelijk.
2 zijn nog geen 50m verderop dood gereden en 1 op een dag nooit meer thuis gekomen. Dat was juist mijn vondeling. Ik weet echt hoe erg het is.
MAAR als je een kinderen hebt kan het ook zijn dat ze op een dag niet meer thuis komen of dat ze 's nachts naar huis fietsen en iets ergs overkomt of op school iemand met een pistool gaat zwaaien.
Moet je ze daarom thuis opsluiten? Zouden ze dan gelukkiger zijn?
Ik heb juist een kat ipv een hond, omdat ik vind dat ik te weinig tijd heb voor een hond en een kat zichzelf kan vermaken. Flip heeft zelfs een vriendje die hem bijna elke ochtend op komt halen. Van de 10tal katten in de buurt hebben zij elkaar uit gekozen, (worden jut en jul genoemd

) lijkt mij fijner dan binnen opgesloten worden en iemand anders bepaald met wie jij moet spelen.
Zo heeft iedereen zijn eigen redenen om de kat wel/niet buiten te laten. Als ik in de buurt van een drukke weg had gewoond, geen groen in de buurt of in een appartement had ik gewoon geen kat genomen. (heb 3jr op appartement gewoond, vond het vreselijk zonder huisdieren!)
Hiermee wil ik niet zeggen dat binnenkatten ongelukkig zijn ofzo hoor, ik denk dat als je je huis er op aanpast dat helemaal geen probleem hoeft te zijn, maar ik ben opgegroeid met katten die hun eigen eten vingen in de paardenstallen en met konijnen en vogels uit het bos kwamen. Alleen 's avonds moest de hele boel naar binnen.
Maar goed, daar gaat dit topic niet over
Terug naar de heup:
Als links zou gaan compenseren dan zou je verdikte spieren toch wel moeten kunnen voelen, aan de rechterkant zou dan atrofie van de spier zijn, dat geeft een asymmetrische heup. Dat zou de DA toch gevoeld moeten hebben? Hij ligt 's avonds vaak op zijn rug met alle poten in de lucht op schoot, ik kan dan alles met zijn achterpootjes doen. De DA heeft zijn heupen ook alle kanten op gevouwen.
Ik heb ff gegoogled en er zit een chiropracticus hier in de buurt, aangesloten bij het IVCA.
De aanvallen zijn nog niet gedaan, wel minder vaak en veel minder intens. De DA zou vandaag bellen, geen idee of zij nog ideeën hebben, maar ik ben meer geneigd om een afspraak te maken met de chiropracticus. Zij komt ook aan huis, dat zal voor Flip wel zo fijn zijn, gezien autorijden wel erg eng is.
Hij krijgt morgen nog 1x pijnstiller, zylkene houden we vol en ik heb gedroogd kattenkruid in een oude sok gedaan. Sommige katten met stress zouden daar goed op reageren. Hij heeft er gisteren idd dol mee gedaan, maar vandaag boeit het hem al niet meer
Wij hebben nu nl nog een theorie:
Het kattenluik is in de deur gezet toen flip nog geen jaar was, ondertussen is hij nog flink gegroeid, dus het luikje zit wat laag.
Om hem de mogelijkheid te geven snel de tuin in te kunnen hebben we een boogje onderuit de poort gezaagd, ook daar moet hij bijna met zijn buik over de grond.
Je zou denken dat als hij dat vervelend zou vinden hij wel over de schutting zou gaan. Dat is namelijk gemakkelijk te doen. Misschien dat een jaar lang een paar keer per dag die beweging toch iets met zijn rug gedaan heeft ???
Ik weet het ook ff niet meer, zit van alles te verzinnen van wat het wel of juist niet zou kunnen zijn.
Ben jij met de poes meteen naar de holitische DA geweest of waren er ook nog andere onderzoeken geweest?
gr
edit: de onderste plank vd poort hebben we er gisteren maar helemaal afgesloopt en gezien we toch voor de winter een nieuwe achterdeur moeten, gaan we proberen dat ook zsm te doen en dan het luik hoger plaatsen. Baat t niet, schaadt t niet...