Barfplaats.nl

Valerie* schreef: Ik vraag mij af hoe jullie ertegen aankijken? Hoe gevaarlijk is het voeren van karkassen?

Ik denk zo gevaarlijk als het rijden in een auto, om een vergelijking te maken. Er kan altijd iets misgaan natuurlijk, ook met het meest geschikte bot. Bv door zaken die je niet direct ziet aankomen, een slechte vertering door het een of ander, tumor in de buikholte die de ruimte van de darmen verkleint (is hier toevallig de aanleiding geweest bij bekenden) en andere dingen.
Maar zolang je de risico's niet onnodig vergroot (bv oude en/of harde botten voeren) denk ik dat je karkas met een gerust hart kunt voeren

bij brokken is er ook een risico.. veel risico's, gezondheidsproblemen enz..

Tja er zijn nu eenmaal risico's in het leven. Ik schat de risico's van brok ook groter in, al zijn ze vaak niet direct zichtbaar, maar ze zijn er dan wel.
Mijn honden rennen en springen ook en het is een groot ras, vaak zat wordt ik gewezen op de risico's. Tja in mijn ogen zijn grote honden ook honden en honden gedragen zich nu eenmaal zo. (daarnaast brengt te weinig beweging ook weer risico's met zich mee he)

Dus ja het kan een risico zijn maar het leven zit vol risico's, het is maar welke afweging je maakt. En die mag iedereen natuurlijk zelf maken.
Hier krijgen ze geen kalkoennekken meer bv, en ja bevleesde kippepoten ook liever niet meer (hap slik weg effect), maar karkassen en ribben ed gaan juist wel weer prima.

Ik ga met Lizzy mee. Ik vind het echter veel verstandiger om goed bevleesde dingen te geven dus liever een heel prooi in stukken verdelen voor de kleinere honden en voor grote honden zo groot mogelijk te voeren. Liever spiervlees aan het bot zodat ze moeten werken. Zelf vasthouden en afscheuren zoals een wolf doet, dan heb je de minste risico's. En altijd er bij blijven als ze eten..zodat je indien nodig direct kunt ingrijpen. Zo doe ik het al 4 1/2 jaar en zo blijf ik het doen. In al die jaren heb ik maar een keer meegemaakt dat er iets vast zat in de bek. Dat was in het begin toen ik ook een karkas gaf dat bij nader inzien veel te kaal was. Dus sinds die tijd mijd ik kaal of half kaal bot.
Er moet op dat bot minimaal 30% vlees zitten en daarnaast ook nog extra spiervlees.
Toen bleek dat de parelhoen kakas die ik gekocht had veel te kale stukken had heb ik die doormiddeng gehaald. Alleen het rugstuk inclusief het vet en vlees dat er op zit voer ik. Dat kale heb ik weggegooid.

Ik denk dat ik zelf gewoon meer pens, vis en wat kvv ga voeren. Misschien een dagje in de week karkasachtige dingen. Ik heb nog steeds wel redelijk wat vleesbot in de vriezer liggen en daar ram ik nu op los voor ik het voer  dat geeft mij een beter gevoel op dit moment.
Jigzy mijn staffordje eet sowieso heel netjes, kauwt overal rustig op en krijgt alles goed weg. Kiyoshi de jonge akita is net klaar met wisselen dus dat gaat nog wat lastiger.

Kan me heel goed voorstellen dat er nu ff geen heel bot in komt bij jou thuis. Hier zit je als baas, en als hond trouwens, echt niet op te wachten. Ook al gaat het bij veruit de meeste honden veruit de meeste tijd probleemloos, bij jouw hond is het misgegaan en dat hakt er goed in!
Ik vind het dan ook dapper van je dat je toch platgemepte botten wilt gaan voeren. Het valt niet mee om voldoende afstand te nemen om te zeggen 'en toch is vers het beste' dus chapeau!

Zeker heeft alles in het leven zo z'n risico's maar sommige risico's zijn groter dan andere en sommige gevolgen ernstiger dan andere, en hoe je dat tegen elkaar afweegt, dat kan niemand je voorschrijven. Voor mij valt de afweging zeer zeker in het voordeel van barf uit, ik zie zo enorm veel voordelen op het gebied van gezondheid en klanttevredenheid  dat ik de risico's zonder meer aanvaardbaar vind maar dat moet ieder voor zich afwegen en verantwoorden.

Valerie* schreef: Ik denk dat ik zelf gewoon meer pens, vis en wat kvv ga voeren. Misschien een dagje in de week karkasachtige dingen. Ik heb nog steeds wel redelijk wat vleesbot in de vriezer liggen en daar ram ik nu op los voor ik het voer  dat geeft mij een beter gevoel op dit moment.
Jigzy mijn staffordje eet sowieso heel netjes, kauwt overal rustig op en krijgt alles goed weg. Kiyoshi de jonge akita is net klaar met wisselen dus dat gaat nog wat lastiger.

geef ze liever een heel konijn, zul je zien dat er niets gebeurd

Vorig jaar is mijn hond, 3 jaar oud, overleden door een stuk bot dat vast zat en ondanks operaties (2x) heeft ze het,  tot mijn nog steeds enorm grote verdriet, niet gered. Door het lezen van vergelijkbare ervaringen, met gelukkig vaak een goede afloop, besef ik me steeds meer dat we verschrikkelijk veel pech hebben gehad. Het had ook goed af kunnen lopen. Alleen de enorme schrik, paniek, angst en zorgen wanneer dit je overkomt is intens en raak je niet zomaar kwijt.

MAAR...
Ik geef weer botten aan mijn 2 honden en aan 1 van mijn katten, omdat ik ervan overtuigd ben dat het goed voor ze is. In het begin gaf ik KVV, daarna heb ik zelf botten gemalen en ze platgemept en toen langzamerhand met gekruiste vingers steeds een stukje bot gegeven en erbij gebleven. Ik durfde ze niet alleen te laten eten. Als ik zie hoe Sam ervan geniet, hoe zijn tanden schoner worden, hoeveel meer voldoening na het eten hij heeft, dan ben ik blij dat ik mezelf heb overwonnen. Hij ligt op een haaskarkas rustig 20 minuten langzaam goed te kauwen en te smullen Onze nieuwe herplaatser van ruim 7 jaar oud hebben we direct over gezet op rauw en hij krijgt nu zijn botten platgemept, omdat hij nog steeds niet goed genoeg kauwt naar mijn idee en de nneiging heef tot schrokken. Het wordt al beter, maar voor hem blijf ik voorlopig meppen. De kat, Koe, smult van stukjes konijn, eend en kipkarkas. Bij haar durfde ik het vrij snel aan om bot te geven, omdat ze buiten ook vogels en muizen eet. Ze was al wat gewend.

Ik kan me wel voorstellen dat je nu niets van bot/ karkas wilt weten en zeker niet wilt geven. Platmeppen is dan zeker een goede optie, vooral  als je daarna voelt of de grote stukken echt verbrijzeld zijn, dan zou er weinig mis moeten gaan denk ik .
Maar je moet vooral doen waar jij je goed bij voelt en kijken naar hoe je hond eet. Daarom kan ik me aansluiten bij wat Lizzy eerder heeft geschreven.
Neem je tijd en vertrouw op jezelf

Aquillo schreef: geef ze liever een heel konijn, zul je zien dat er niets gebeurd

Dat is dus beslist niet waar, Espen poepte toen ze jonger was aardig wat bot, als ze een intact konijn had gegeten, van kwartel idem dito.
Er hebben nog foto,s hier en op VN gestaan, ook van hele dragende delen, die zij gelukkig wel uitpoepte.

Als ik nu een hele kip/parelhoen/eend voer knip ik daar de vleugels en poten vanaf, zij krijgt alleen het karkas, en dat gaat goed.
Intact konijn gaat goed nu, en kwartelkarkasjes ook, maar intacte kwartel niet denderend.
Het is soms echt zoeken, wat wel en wat niet maar wij zijn op de goede weg.

Zowel Bono als Lizzy zijn enorm nette eters(rustig en knippen alles goed), die durf ik dus eigenlijk alles wel te geven.
Met Sem moest ik eigenlijk wel opletten, qua schrokken, maar die gaf ik dus aangepast aan wat voor haar werkte....

Mevroi Kruim schreef: Kan me heel goed voorstellen dat er nu ff geen heel bot in komt bij jou thuis. Hier zit je als baas, en als hond trouwens, echt niet op te wachten. Ook al gaat het bij veruit de meeste honden veruit de meeste tijd probleemloos, bij jouw hond is het misgegaan en dat hakt er goed in!
Ik vind het dan ook dapper van je dat je toch platgemepte botten wilt gaan voeren. Het valt niet mee om voldoende afstand te nemen om te zeggen 'en toch is vers het beste' dus chapeau!

Zeker heeft alles in het leven zo z'n risico's maar sommige risico's zijn groter dan andere en sommige gevolgen ernstiger dan andere, en hoe je dat tegen elkaar afweegt, dat kan niemand je voorschrijven. Voor mij valt de afweging zeer zeker in het voordeel van barf uit, ik zie zo enorm veel voordelen op het gebied van gezondheid en klanttevredenheid  dat ik de risico's zonder meer aanvaardbaar vind maar dat moet ieder voor zich afwegen en verantwoorden.

Je haalt haar en mij denk ik doorelkaar. Wat ook begrijpelijk is, ze schelen maar 2 weken 

Aquillo schreef: geef ze liever een heel konijn, zul je zien dat er niets gebeurd

Wat een onzin zeg.. Ook een heel konijn wordt op een gegeven moment klein. Net als die hele parelhoen.. en dan blijft er nog een stukkie over waar het fout kan gaan.

Lizzy schreef: Ja natuurlijk vind je hits. Maar daarna zul je dan toch de topics moeten gaan lezen en moeten kijken naar wat de werkelijke oorzaak is geweest. En dan zul je toch tot de conclusie komen dat dit zeker niet in al die gevallen veroorzaakt is door een heel vleesbot, zoals bij jouw hond. En dat het ook niet altijd zo naar is afgelopen met operaties of zelfs de dood.

Ja onder die hits vallen twee van mijn honden, fout ingeschat door mij Ben ik daardoor bang geworden ? nee,  ieder levend wezen kan zich verslikken. Het is wel belangrijk te weten waarom het gebeurd. De ene akitapup, sorry ben de naam even kwijt had zo ongeveer een hele karkas dwarszitten, dat betekend dus dat het beestje niet goed kauwde en er feitelijk nog niet aan toe was. Dat is een inschattingsfout van de baas, net zogoed als dat het bij mijn honden mijn inschattingsfout was.
In alles zit risico maar risico kan je verkleinen, als je weet dat je een schrokker hebt zal je je botten moeten aanpassen aan het gedrag.
Ik heb in de afgelopen tien jaar over de honderd honden opgevangen hier en die hebben allemaal gebarft, probleemloos.
Ja er kunnen dingen misgaan maar dat heet leven, het hele leven is een groot risico als je het goed bekijkt.
Vaak genoeg verhalen gelezen van honden die  anders nooit......................... doodgereden zijn, heel triest maar het blijven levende wezens en levende wezens doen nou eenmaal niet altijd voorspelbare dingen.
Ik had het van SH ook nooit verwacht dat er een kipkarkas totaal klem kwam te zitten achter in dat kleine strotje maar het gebeurde wel en door mijn eigen schuld ook nog want ik had moeten zien dat hij het zo ongeveer heel wilde doorslikken in zijn haast om een tweede te krijgen.
De enige die hier geen botten meer krijgt is Des en alleen maar omdat ze ze niet meer kan kauwen door haar leeftijd

Ik denk dat het heel belangrijk is dat je kijkt naar de hond en het soort bot. Umai eet van jongs af aan botten en kauwt heel secuur, schrokt absoluut niet. Ik durf haar wel vrij grote botten te geven (lamswervels en poten, kippenpoten) de herder schrokken en hebben niet van jongs af aan veel bot gegeten, ze eten doorgaans KVV. Zij krijgen bij mij alleen kipkarkassen en haaskarkassen. geen poten, ribben of ander wat grotere botten.

Barf schreef: Ja onder die hits vallen twee van mijn honden, fout ingeschat door mij Ben ik daardoor bang geworden ? nee,  ieder levend wezen kan zich verslikken. Het is wel belangrijk te weten waarom het gebeurd. De ene akitapup, sorry ben de naam even kwijt had zo ongeveer een hele karkas dwarszitten, dat betekend dus dat het beestje niet goed kauwde en er feitelijk nog niet aan toe was. Dat is een inschattingsfout van de baas, net zogoed als dat het bij mijn honden mijn inschattingsfout was.
In alles zit risico maar risico kan je verkleinen, als je weet dat je een schrokker hebt zal je je botten moeten aanpassen aan het gedrag.
Ik heb in de afgelopen tien jaar over de honderd honden opgevangen hier en die hebben allemaal gebarft, probleemloos.
Ja er kunnen dingen misgaan maar dat heet leven, het hele leven is een groot risico als je het goed bekijkt.
Vaak genoeg verhalen gelezen van honden die  anders nooit......................... doodgereden zijn, heel triest maar het blijven levende wezens en levende wezens doen nou eenmaal niet altijd voorspelbare dingen.
Ik had het van SH ook nooit verwacht dat er een kipkarkas totaal klem kwam te zitten achter in dat kleine strotje maar het gebeurde wel en door mijn eigen schuld ook nog want ik had moeten zien dat hij het zo ongeveer heel wilde doorslikken in zijn haast om een tweede te krijgen.
De enige die hier geen botten meer krijgt is Des en alleen maar omdat ze ze niet meer kan kauwen door haar leeftijd

Dat was ik en mijn pup.
En dat is inderdaad een inschattingsfout, maar meneer liep op eigenlijk alles wat groot was goed te kauwen. Voorheen trouwens ook gewoon prima op de poot bij parelhoen. Hoe moet je dan weten dat hij op eens beslist dit niet meer te doen? Dat inschattingsfoutje kostte bijna zijn leven.. Nee ik ben uitgeschat.

Minhie schreef: Dat was ik en mijn pup.
En dat is inderdaad een inschattingsfout, maar meneer liep op eigenlijk alles wat groot was goed te kauwen. Voorheen trouwens ook gewoon prima op de poot bij parelhoen. Hoe moet je dan weten dat hij op eens beslist dit niet meer te doen? Dat inschattingsfoutje kostte bijna zijn leven.. Nee ik ben uitgeschat.

Inschattingsfouten maken: daar kom je altijd pas achteraf achter. En achteraf is een koe in z'n kont kijken. Nu is het in geval van jouw hond zeer ernstig afgelopen en hebben ze hem moeten opereren. As je mazzel hebben gehad, zou je hebben gezien dat hij dit te rap naar binnen zou werken, had dit toch met een sisser afgelopen (had hij het gewoon verteerd... Ik blijf het raar vinden dat dit hele stuk bot de maag is gepasseerd. Ik snap daar met de beste wil van de wereld niks van, maar zo zie je, er gebeuren dingen die we niet begrijpen....) en had je hem dit soort dingen niet meer gegeven. Maar ook as is verbrande turf.

Dus ga je vooral niet schuldig zitten voelen want jij kunt hier gewoon niks aan doen, klaar. Dit is echt mega-pech.