Barfplaats.nl

Dat denk ik wel.
Muis in vacht gaat ook gewoon zonder aarzelen (bij 2 van de 3) naar binnen. De derde moet me eerst wat vreemd aankijken, maar eet het dan ook nog wel op.
En ooit is er ook al eens een musje gevangen en verorberd.

Ok, ik heb besloten ze toch maar te voeren.
We achten de kans op vergiftiging hier erg klein. Mijn ma dacht dat ze ook wel eens gewoon verdronken kon zijn als ze bij het water wou komen, omdat er toch erg veel op het zeil ligt nu.


Heb eerst haar krop en maag gecontroleerd en die waren helemaal leeg.  Beestje had ook geen grammetje vet.
Heb enkel het hart gegeven, de rest van de organen en de kop weggegooid.

Cuzco vind het prachtig, Kleintje staat niet te springen maar eet het wel. Luis kijkt me vragend aan of ik wel zeker weet dat dat eten is?  ;D  Hij ging bijna overstag voor een veer en bood hem dan maar een vleugel met nog wat veertjes aan, maar hij bedacht zich toch telkens weer.
Het was wat veel voor in 1 keer (zeker als enkel Cuzco nog blijft eten) en dus heb ik een deel nog even weggezet. Krijgen ze straks voor het slapengaan nog een tweede kans.
Luis was er op het eind nog even met een pootje tegen aan het duwen, dus dat is wel een goed teken (deed hij de eerste keer bij muis ook, de tweede keer nam hij toch een hapje).  

Let de komende tijd wel goed op de conditie van de katten. Heel goed.
Ik had hem niet gevoerd, vanwege mogelijke kleine kans op gif toch. Rotte dingen en specifieke ziektes zullen katten niet eten, maar gif kunnen ze niet proeven of ruiken. Mijn idee is dat juist in sommige perifere gebieden (ruraal) toch eerder gif wordt gebruikt, in eerste instantie wegens meer ratten en muizen. Ook zijn naar mijn idee alle duiven toch een soort vliegende ratten, dus alleseters. In de stad zijn ze getransformeerd tot frietduif, maar daar bij jullie zijn gewoon minder losse frieten, dus zullen ze wat anders eten.

Hele complete vogel in de veren voer ik als volgt: eerst pluimen (die van mij houden niet van teveel veer aan de maaltijd), krop en darmen eruit. Voeten afhakken (zijn toch te hard en ik had meestal duiven met ringetjes). De rest van de organen er ook uit en afspoelen. Leeggespoelde maag, hart en lever kun je voeren. Kop liet ik er meestal aanzitten.
Ik heb ook wel eens een half gepluimde duif (of alleen de grote veren afgeknipt met schaar) zo weggelegd, onder het mom van wat je niet moet, laat je maar liggen.
Ot en Sien eten overigens geen duif meer sinds ik een logeerkater heb gehad die toen wel van de duif at die ik voor hun 3en had weggelegd.

Ja, ik zal goed opletten.

Luis heeft er uiteindelijk toch niets van gegeten. Zelfs niet geproeft of gelikt...  :(
En het meeste bot heb ik toch maar weer weg gedaan.  Het is niet echt beginnersbot blijkt.  Kleintje heeft de nek opgegeten en dat ging wel goed.  Cuzco wat karkas dat er wel in gebleven is, en dan een paar uur laten een deel van een vleugel, maar dat is er vrij onmiddelijk terug uitgekomen.  Heb dan maar het spiervlees er zoveel mogelijk af geschraapt en de rest van het bot weg gehaald. Hij wou vol overgave aan het borstbeen beginnen, maar dat vond ik wel te veel van het goede.  ;)

Maar verder ben ik wel trots op mijn 2 oudste katjes. Als barfleken zomaar een wilde duif eten...  :biggrin2:

Ja hoor, ik had hem ook gewoon gevoerd. Het klinkt of het beestje gewoon van de honger gestorven is. Verdwaald in een gebied waar niet voor niets geen duiven zitten. Ze worden bij jullie duidelijk niet gevoerd, zoals in de stad. Arm beestje 

Heb het laatst nog zelf gedaan met een klein vogeltje dat dood in de tuin lag. Onder het raam, dus of hij was ertegenaan gevlogen, of ..... poes, had jij er soms iets mee te maken? Ik moest hem wel eerst half uitkleden (de vogel, niet de kat) want er werd eerst alleen maar mee gespeels.

Ik ben nu een week verder, en mijn katten leven nog. 

Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik het in het vervolg niet snel nog eens zal doen. 
Het bericht van Koekje heeft me wel aan het denken gezet. Ik was er toch niet gerust op en heb er (eerlijkheidshalve) dan ook nog die avond nog wat norit achteraan gegooid.  Ik ben wat gaan opzoeken over vergifteging bij duiven. Blijkt dat ze daar ook rattenvergif gebruiken dat het wel 5 dagen kan duren voor je daar wat van ziet. Bij de duif dus ook...
En dan zit je dus 5 dagen toch wel redelijk in de stress, steeds maar te kijken of je katten niet wat vreemd doen.  En dan zie je gewoon altijd zaken waarvan je niet zeker bent of ze wel normaal zijn. Zo'n zaken waar je je anders geen zorgen in zou maken.

De kans was klein dat ze vergiftigd was, maar de kans is natuurlijk al altijd aanwezig...  En dat risico zal ik niet gauw meer lopen. Als is het maar voor mijn eigen gemoedsrust.
Ik heb dan ook wel beseft dat dat duifje, het risico voor mijn katten gewoon niet waard is.  Volgende keer denk ik dat ik hem gewoon begraaf...