pearlsofpassion schreef:
Het is altijd wat zoeken bij je katten.
Hier een kat bij wie laten staan gewoon geen effect heeft. Dan had hij al lang omgelegen als ik dat doorgezet had. Dan is mengen een betere techniek voor hem (dan eet hij het wel) en voor mij. Bij hem kan ik gewoon kleine stukjes spier van iets dat hij niet lekker vind, mengen onder iets dat hij wel lekker vind (spier, orgaan, gemalen bot). Bij bot is dat lastiger, maar doe ik het ook hoor. Niet noodzakelijk gemalen, een nek kan je ook pletten en dan in stukjes hakken. Kan ook prima gemengd worden.
Eens hij begint te eten is hij niet zo'n prutser. Dan gaat vrijwel alles binnen omdat hij er geen stukjes vantussen zit te prutsen.
Dat is iets wat Kleintje dan weer wel doet. Bij haar is mengen dan ook geen oplossing. Hetgene wat je erin wil krijgen, blijft mooi liggen. Bij haar werkt het vaak beter om iets als eerste voor haar neus te zetten. En ze krijgt niets anders tot dat op is. Maar dan nog kan het niet werken. Eendennek vb heb ik een tijdje gemept voor haar en me heel erg druk in gemaakt. Het punt is dat ze het bot erin gewoon te hard vind en alles heel fijn wil hebben voor ze het doorslikt. Ze krijgt die botstukjes dan niet goed doorgekauwd en als dan tuft ze het terug uit. Ze was er kampioen in om het vlees er vanaf te eten.
Bovendien at ze zo telkens maar hele kleine beetjes natuurlijk, want ze kreeg niets anders voor het op was. En dat ging heeeel erg traag. Ze gaf het gewoon op na een paar keer proberen.
Eendennek ik gemalen nochtans 1 van haar favorieten. Dus maal ik het nu voor haar. Ik vind dat niet opgeven, ik begrijp gewoon waarom ze het lastig vind en vind dan niet dat ik haar daarmee moet pesten.
Er zijn dingen die ze wel gewoon zo eet, eendennek is gewoon lastig.
Het platte stuk van een kippenvleugel eet Kleintje trouwens ook niet. Het is gewoon de vorm en misschien geurt het niet aantrekkelijk, ik weet het niet. Maar al de rest van kip eet ze wel, dus houdt ik daar gewoon rekening mee als ik zaken aanbiedt. Ik zie het probleem zo niet. Ik ga de moeilijkheden ook niet opzoeken.
Zo weet ik dat ze hier niet graag paard eten. Dus koop ik dat gewoon niet meer, er zijn genoeg andere diersoorten die ze wel eten. Lamsnier vinden ze niet te eten, maar konijnnier is heerlijk, tja, dan is voor mij de keuze snel gemaakt.
Alleen hazenlever houdt ik voet bij stuk, omdat ik dat te waardevol vind en moeilijk andere volwassen lever vind die ze lusten. En ze lust het eigenlijk wel, maar het gaat weer zo traag. Daarom meng ik het vaak op voorhand. Das gewoon zowel voor haar als voor mij minder stressvol en aangenamer.
Luis went door het mengen na een tijd aan smaken. Kleintje ook, door het haar een paar keer steeds weer voor te zetten. Maar als het echt niet betert, dan leg ik me erbij neer dat het ook niet zal beteren en zoek ik een andere oplossing.
Zo krijg ik er bij Kleintje echt geen zalm meer in. Het is steeds achteruit gegaan en als ik het haar nu voorzet, gaat ze het echt niet eten, ook niet als ik het een week volhoudt.
En je moet er ook rekening mee houden dat vlees na 2 dagen in de koelkast al lichtjes begint te ruiken (kan je zelf waarnemen als je je neus er pal op houdt). Vanaf dan vinden vele katten het al een stuk minder lekker. Als je ze dan zover krijgt dat ze het eten, leren ze alsnog niet dat het eetbaar is, want het smaakt niet meer zo goed omdat het al zo oud is.
Ik ben van mening dat als je weet dat ze twee dagen gaan weigeren, tot je het mengt, je beter op voorhand al kan mengen en dat afbouwen. Zo heb je controle en krijg je hen mee. Als je hen eerst in weigerstand laat gaan, is het veel moeilijker om hen eigenlijk het minder lekkere te laten appreciëren of eraan te laten wennen. Je streeft dan eigenlijk je doel voorbij.
Bedankt voor je uitgebreide uitleg van je eigen ervaringen.
Dat het na 2 dagen niet lekker meer is weet ik, ik gooi het dan ook weg

jammer, maar helaas. Sommige barfers hebben het voordeel dat ze alle restjes aan de hond kunnen opvoeren. Ik had voorheen een kater die werkelijk alles aan barf op peuzelde. Nu gaat het in de vuilnisbak.
Ik vind wel een balans tussen wat wel te eten is als barf product of wat ik zal moeten malen om het naar binnen te krijgen.
En weet uit ervaring dat ook ondanks het gemalen is het nog niet altijd geaccepteerd wordt.
Natuurlijk moet het een beetje aangenaam zijn en blijven.
De balans tussen weigeren en wel eten door mengen ligt bij iedere kat anders, zoals je al uitlegt.
Daarom meng ik bij sommige ook al best wel snel omdat dit het meest haalbare resultaat geeft.
Ik leg me ook neer bij het blijven weigeren van bepaalde dier-en orgaansoorten. Als er voldoende afwisseling over blijft vind ik dat prima.
Ik zie mezelf nog in de beginfase van wat ik ze kan laten barfen. Daarin is het best lastig om te zien hoever je kunt gaan.
Zalm heb ik jaren geleden al opgegeven bijvoorbeeld. Jaren geleden had ik ze wel aan het barfen, helaas had ik me toen bang laten maken en me laten vertellen dat kvv beter zou zijn
