Barfplaats.nl

Wat ontzettend naar Marloes Ik hoop echt dat je nu snel iets gaat horen! Lijkt me slopend dit... Veel sterkte

Ach jee 

Arme Moosje, ik hoop dat het een beetje op gaat schieten!

Ach arme Moos, en ook voor jou moet dit vreselijk zijn om aan te zien en niks te kunnen doen.
Ik hoop dat er nu toch snel een uitslag komt want hier wordt je toch helemaal tureluurs van denk ik.
Sterkte en een knuffel voor Moos!

Ach hemeltje, wat een narigheid toch allemaal... Sterkte Marloes, met alles.....

ach meis wat erg voor je en voor Moos 

wat een toestand met die moos
geef hem maar een dikke knuffel
als hij erom komt vragen
sterkte met het wachten

Jeetje Marloes wat een ellende. Arme Moos.
Geef hem een dikke knuffel.

Ik hoop dat je niet al te lang moet wachten.

Jeetje, wat had ik gehoopt dat je goed nieuws had.... Ik vind het zo ongelooflijk dat dit kan gebeuren met zo'n jonge hond, ik hoop dat je snel iets weet en dat je er eindelijk wat aan kan doen.. voor jou en Moosje!

[quote="Laura2004"]
Jeetje, wat had ik gehoopt dat je goed nieuws had.... Ik vind het zo ongelooflijk dat dit kan gebeuren met zo'n jonge hond, ik hoop dat je snel iets weet en dat je er eindelijk wat aan kan doen.. voor jou en Moosje!
[/quote]

Wie weet komt er nog goed nieuws...Alhoewel ik in mijn achterhoofd ook wel met minder goed nieuws rekening houd natuurlijk. Ik ben in ieder geval ondertussen stikzenuwachtig elke keer als de telefoon gaat

Al die knuffels is Moos weer errug blij mee

Tjee Marloes, wat ontzettend moeilijk om hem zo slecht te zien en er niets aan te kunnen doen, behalve knuffelen en er voor hem zijn.

Dat wachten is natuurlijk ook zenuwslopend, wel fijn dat die neuroloog zo attent is.

Hoe reageert Saar op hem, want dit is natuurlijk heel anders dan ze samen gewend zijn?

AstridStraver schreef: Tjee Marloes, wat ontzettend moeilijk om hem zo slecht te zien en er niets aan te kunnen doen, behalve knuffelen en er voor hem zijn.

Die slechte dagen en momenten zijn heel rot inderdaad; en die aanvallen al helemaal..
Gelukkig heeft hij ook veel goede dagen en momenten nog.

Hoe reageert Saar op hem, want dit is natuurlijk heel anders dan ze samen gewend zijn?

Saar heeft het uitdagen tot spelen veelal opgegeven. Er wordt nog maar heel weinig gespeeld samen, en nu moeten de katten er soms aan geloven wat Saar betreft
Verder merk ik eigenlijk niet zoveel aan haar. Wat wel sneu is, is als ze 'alleen' verder moet wandelen als Moos in het wagentje zit. Ze is geen held, nooit geweest, en moet nu in haar eentje alle vreemde honden aan. Bij de wat kleinere vrolijke exemplaren is dat alleen maar leuk, nu speelt ze opeens met vreemde honden. Bij grotere of meer dreigende honden is dat minder, en helaas is ze ook meer op haar hoede tijdens het wandelen nu, omdat Moos geen buffer meer kan spelen als hij in zijn karretje zit.

Hè wat naar Marloes.... Ik word er een beetje verdrietig van als ik het zo lees.....

Voor Moos en Saar:  en voor jezelf natuurlijk ook!

Ach, wat duurt dat toch lang...dat wachten.
Ik wens je heel veel sterkte...en een knuffel voor Moos.

ook ik wens je veel sterkte met dat lange wachten, hopelijk krijg je vlug wat meer duidelijkheid.
En vooral een uitslag waar je wat mee kan, zodat Moos zich weer beter gaat voelen.
Een dikke knuffel voor jullie.