Barfplaats.nl

O, wat shit, Mark . Hoe gaat het vandaag met Tara en heb je ondertussen al contact gehad met je DA?
Veel sterkte in ieder geval!

Heey Anne-Marie (Nitus), ik las net op een andere topic dat Gitte zondag is ingeslapen, ging het niet meer
met haar?
Ik wil je heel veel sterkte wensen!

Groetjes Sandra en Maud

sandra43 schreef: Heey Anne-Marie (Nitus), ik las net op een andere topic dat Gitte zondag is ingeslapen, ging het niet meer
met haar?
Ik wil je heel veel sterkte wensen!

Groetjes Sandra en Maud

Dankjewel Sandra, we konden zondag helaas niets meer voor haar doen, behalve haar te laten gaan .


Hoe gaat het Maud?

Ah wat erg zeg.....ze was ook nog niet oud toch.
Je zult haar wel missen en voor Fedor zal het ook vreemd zijn.

Met Maud gaat het goed, ze heeft gisteren weer chemo gehad, de 9 de, en nu is er een rustperiode van
3 weken.

Ai wat spijt het me dit te moeten lezen

Heel veel sterkte met dit verlies Nitus

We hebben Tara gisteren nogmaals laten onderzoeken, het is onduidelijk wat er nu met haar is.
Ze eet slecht en drinkt veel (ze kan zelf niet meer naar haar bak toelopen), ze heeft bijna geen controle over haar linker voorpoot, haar linker achterpoot begint de controle ook kwijt te raken.
We hebben gisteren een rontgenfoto van haar nekwervels laten maken omdat we toch dachten dat er misschien een zenuw bekneld zit, dat zag er verder normaal uit.
Dus dan is het toch misschien een kans op een hersen tumor, en dat weten we pas als we eerdaags een MRI scan laten doen.
Ik krijg op een ander forum het zwaar te verduren omdat men vindt dat Tara lijdt, volgens de artsen heeft ze geen pijn, ze slaapt alleen veel en ademt snel.
Ik vind zelf dat Tara geen hondwaardig bestaan heeft, ze kan bijna niet meer zelf lopen en niet meer zelf eten of drinken, ik wil alleen 100% zeker weten dat als ik haar laat inslapen, dat ik ALLES maar dan ook ALLES heb gedaan, en 100% zeker weet wat ze heeft, en naar mijn gevoel weet ik dat pas als ik die scan heb laten doen.
Als ze dan een tumor heeft, dan kunnen we haar laten gaan, want er is daarna geen hoop meer.
Het is verdomde pijnlijk maar er is een moment dat ik haar moet laten gaan alleen denk ik dat Tara het zelf niet wil.

Ach..wat vreselijk moeilijk allemaal  heel veel sterkte met het nemen van de juiste beslissing.

wat verdrietig zeg  ik hoop op een wonder voor jullie 

Tar heeft zo veel ziektes meegemaakt waar ze aan dood had kunnen gaan, en telkens werd ze weer beter, om haar nu, na alles wat ze heeft meegemaakt, te laten inslapen, zonder dat we weten wat ze mankeert is not done...we moeten het gewoon weten, pas dan kunnen we beslissen.

markdekker schreef: Tar heeft zo veel ziektes meegemaakt waar ze aan dood had kunnen gaan, en telkens werd ze weer beter, om haar nu, na alles wat ze heeft meegemaakt, te laten inslapen, zonder dat we weten wat ze mankeert is not done...we moeten het gewoon weten, pas dan kunnen we beslissen.

Ik kan me dat echt heel goed voorstellen.... Heel veel sterkte Mark! We gaan duimen voor jullie.

Ach Mark, wat verschrikkelijk verdrietig . Ik begrijp je zienswijze, maar ook die van andere mensen wel een beetje... iedereen handelt op zijn manier. En heel vaak handel je heel anders dan dat je van te voren gedacht had. Pas op momenten zoals deze weet je wat je moet/wilt/kunt doen. Zolang je maar het beste voor je hond voor ogen houdt. Ik hoop dat je snel terecht kan voor een MRI-scan. Heel veel sterkte .

Tja, we zeggen altijd dat alleen de baas kan beslissen wanneer het zover is. Maar als ik het hele verhaal lees dan vraag ik me ook af waar dit naartoe moet gaan leiden. Ik begrijp dat jij wilt weten wat ze allemaal mankeert, maar deze wens van jou gaat wel ten koste van de hond. Maar goed, het is jouw hond, als jij vind dat dit kan, dan so be it.
Dus rest mij weer niks anders dan je nogmaal veel wijsheid toe te wensen.

O hoe moeilijk moet dit voor jullie zijn ik zou gek worden. Sterkte met alles en tsja...zelf denk ik dat je ergens toch dat altijd blijft houden :had ik niet meer kunnen doen. Kijk naar de ogen en je weet dat het genoeg is..ogen zeggen zoveel.

markdekker schreef: We hebben Tara gisteren nogmaals laten onderzoeken, het is onduidelijk wat er nu met haar is.
Ze eet slecht en drinkt veel (ze kan zelf niet meer naar haar bak toelopen), ze heeft bijna geen controle over haar linker voorpoot, haar linker achterpoot begint de controle ook kwijt te raken.
We hebben gisteren een rontgenfoto van haar nekwervels laten maken omdat we toch dachten dat er misschien een zenuw bekneld zit, dat zag er verder normaal uit.
Dus dan is het toch misschien een kans op een hersen tumor, en dat weten we pas als we eerdaags een MRI scan laten doen.
Ik krijg op een ander forum het zwaar te verduren omdat men vindt dat Tara lijdt, volgens de artsen heeft ze geen pijn, ze slaapt alleen veel en ademt snel.
Ik vind zelf dat Tara geen hondwaardig bestaan heeft, ze kan bijna niet meer zelf lopen en niet meer zelf eten of drinken, ik wil alleen 100% zeker weten dat als ik haar laat inslapen, dat ik ALLES maar dan ook ALLES heb gedaan, en 100% zeker weet wat ze heeft, en naar mijn gevoel weet ik dat pas als ik die scan heb laten doen.
Als ze dan een tumor heeft, dan kunnen we haar laten gaan, want er is daarna geen hoop meer.
Het is verdomde pijnlijk maar er is een moment dat ik haar moet laten gaan alleen denk ik dat Tara het zelf niet wil.

Aiai arme Tara.
Wat een moeilijk verhaal......Ik weet ook niet wat je wel of niet moet doen.
Kijk goed naar Tara, ik denk dat zij zelf aangeeft wat nu.
Het blijft moeilijk, zeker als andere je gaan lopen raden.
Het is altijd zo makkelijker over andermens hond te beslissen, dan over je eigen hond.
Blijf geloven in jezelf en in wat je doet, maar kijk krities!!!!

Ik weet niet of je persé vast moet houden aan te willen weten wat haar mankeert.
Ik zelf ben ooit eens met spoed opgenomen in het ziekenhuis, ik zat vol met lucht op de verkeerde plekken in mijn lijf had helse pijnen etc, geopereerd, een jaap vanaf mijn borst tot vlak boven mijn edele deeltje, en niemand weet waarom, niemand weet wat ik mankeerde en er zijn specialisten aan mijn bed geweest vanuit alle windstrekenn niemand wist het.
Uiteindelijk was er een arts die zei, Tja we kunnen wel denken dat we alles of veel weten, maar uiteindelijk weten we niet hoeveel we weten, want we weten niet hoeveel er is.
Wat ik bedoel te zeggen is: leg je er bij neer dat niet alles verkaarbaar is!!!!!

Ik wens je alle sterkte toe en vele knuffels voor TARA.
En hoop wel dat het volgende onderzoek iets opleverd voor jullie.
Heel veel sterkte nogmaals, en hier wordt,met vochtige oogjes aan jullie gedacht.
Groetjes Jeroen

oohh wat triest, ik wens je veel sterkte en veel wijsheid toe.