Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Moderator: Lizzy
Re: Sally blijft kreupel. Operatie goed gegaan!
Zou bijv. Puur nervositeit helpen ofzo?
Re: Sally blijft kreupel. Operatie goed gegaan!
Bij de meeste honden wel, je zou op de dagen dat je de andere meds gebruikt misschien een lage dosis r.c. kunnen geven. Maar dat zou ik dus wel overleggen.Lonaa schreef: Ik heb d'r ook wel aan de riem gehad in huis, dat gaat wel. rust compositum is misschien nog wel een goed idee. Daar heb ik helemaal geen ervaring mee, om eerlijk te zijn.
Ik lees net dat het 3 dagen nodig heeft om echt wat te gaan doen, klopt dat?
Zou ook nog kunnen, is per hond wat verschillend.Lonaa schreef: Zou bijv. Puur nervositeit helpen ofzo?
Re: Sally blijft kreupel. Operatie goed gegaan!
Ik ga maandag wel even bellen.pallas schreef: Bij de meeste honden wel, je zou op de dagen dat je de andere meds gebruikt misschien een lage dosis r.c. kunnen geven. Maar dat zou ik dus wel overleggen.
Zou ook nog kunnen, is per hond wat verschillend.
Sally heeft echt een hekel aan me trouwens. Ze negeert me STRAAL. Ik kan d'r roepen wat ik wil als ze buiten de bench is, maar ze kijkt me echt niet aan en komt ook niet. Michiel daarentegen, dan zit ze al zo'n beetje op schoot als hij alleen nog maar naar d'r kijkt.
Re: Sally blijft kreupel. Operatie goed gegaan!
Zo, en weer terug uit Sneek.
Paul is erg positief. De laatste krammen zijn eruit gegaan en er zit bijna geen vocht meer in het gewricht, dus alles is rustig.
Het minimale doel is nu dus al bereikt, ze belast haar poot en loopt goed. Ze heeft nog wat opstartstijfheid en een lichte voorkeur voor haar rechter poot, maar dat is niet erg. Dit KAN nog overgaan, maar dan moet ze in ieder geval nog 10 dagen rustig aan doen, en dan kan het nog een maand of 6 duren voordat het volledig weg is.
Vandaag ook voor het eerst hydro gedaan. Dat vond ze vreemd! Maar wederom, alle lof, ze deed het ontzettend goed. Accepteerde het gewoon en heeft netjes gelopen in de bak. T was wel vermoeiend voor haar, een half uur, dat kon je wel merken.
Nu zijn we weer thuis en ligt ze KO in de bench. Dinsdag terug voor nog een keer hydro.
Het is ontzettend fijn dat we alles weer op mogen bouwen. Het lopen mag verdubbeld (20 minuten per keer, als dat goed gaat) en ze mag zelfs aan de flexi naar het bos! Los rennen als een idioot is nog niet zo'n goed idee, net als trap af en uit de auto. Maar trap op en in de auto mag, als ze dat rustig doet, en dat doet ze.
Al met al, ben ik ontzettend blij!
Paul is erg positief. De laatste krammen zijn eruit gegaan en er zit bijna geen vocht meer in het gewricht, dus alles is rustig.
Het minimale doel is nu dus al bereikt, ze belast haar poot en loopt goed. Ze heeft nog wat opstartstijfheid en een lichte voorkeur voor haar rechter poot, maar dat is niet erg. Dit KAN nog overgaan, maar dan moet ze in ieder geval nog 10 dagen rustig aan doen, en dan kan het nog een maand of 6 duren voordat het volledig weg is.
Vandaag ook voor het eerst hydro gedaan. Dat vond ze vreemd! Maar wederom, alle lof, ze deed het ontzettend goed. Accepteerde het gewoon en heeft netjes gelopen in de bak. T was wel vermoeiend voor haar, een half uur, dat kon je wel merken.
Nu zijn we weer thuis en ligt ze KO in de bench. Dinsdag terug voor nog een keer hydro.
Het is ontzettend fijn dat we alles weer op mogen bouwen. Het lopen mag verdubbeld (20 minuten per keer, als dat goed gaat) en ze mag zelfs aan de flexi naar het bos! Los rennen als een idioot is nog niet zo'n goed idee, net als trap af en uit de auto. Maar trap op en in de auto mag, als ze dat rustig doet, en dat doet ze.
Al met al, ben ik ontzettend blij!
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
hey super nieuws!! 
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Mooi bericht!
Is het je, al met al, achteraf toch meegevallen??
Is het je, al met al, achteraf toch meegevallen??
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Ja, de operatie is me meegevallen, de fysieke gevolgen daarvan ook.pallas schreef: Mooi bericht!
Is het je, al met al, achteraf toch meegevallen??
Maar haar rustig houden was en is, zoals verwacht wel heel erg zwaar en lastig.
-
sphynxlover
- 3-sterren
- Berichten: 224
- Lid geworden op: wo 12 jan 2011, 20:07
- Locatie: apeldoorn
- Contacteer:
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Fijn hoor dat het lekker gaat.
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Super dat het zo goed gaat, dat geeft de nodige kracht om Sally rustig te houden
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
volhouden! fijn dat het goed gaat!! succes!!
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Wat fijn dat het zo goed gaat met jullie meisje.
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Zo, nog maar een update (ik ben daar niet zo goed in...)
Dinsdag heeft ze de laatste keer hydro, als het goed is. Het gaat steeds beter, ze mag steeds meer en steeds langer. Inmiddels zijn we op 30 minuten lopen per keer, en dat gaat best goed.
Ik heb nog wel een ander "probleem", ik ga daar even een apart topic voor maken, maar zet het hier ook even neer:
Toen we Sally meekregen werd ons gezegd dat ze soms tegen vreemden blaft op straat, zoals veel honden met een slecht verleden, en dat we daar extra op moesten letten. Dat heb ik er toen bijna helemaal uitgekregen (heel sporadisch nog, zo maar ineens, tegen een man)
Nu, vlak voor en ook na de operatie, werd ze nog mondiger zeg maar. Alles wat 'raar' of 'anders' is moet tegen geblaft worden. Ze begon ook ineens auto's eng te vinden als die langsreden, of scooters. Gister sprong ze voor het eerst naar een auto toe, toen we stonden te wachten om over te steken. Vandaag blafte ze tegen een scooter die langsreed. Ze duikt dan ook zo'n beetje achter me als er een auto aankomt.
Ook blaffen tegen vreemden die "zomaar" opduiken gebeurd steeds vaker.
Nou kan ik me bedenken dat ze wat prikkelbaarder was voor de operatie vanwege de pijn, ik heb zitten denken dat ze na de operatie, nog suf van de morfine en slaaptabletten en niet z goed meekreeg, en dan schrok, waardoor ze ging blaffen.
Soms lijkt ze nog steeds wat suffig en schrikachtig, kan het zijn dat die slaaptabletten/kalmeringstabletten nog steeds in haar lijf zitten? Ze heeft ze al ruim een week niet meer gehad.
Maar het wordt nu wel vervelend. De intensiviteit van het blaffen gaat ook omhoog, harder, vaker, langer achter elkaar. Soms klinkt er ook een vlaagje agressie door zou ik bijna zeggen. Terwijl het eerder alleen maar zo'n: ik-heb-een-grote-bek-blaf was, die heel anders van tonatie is.
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik eraan moet doen. Ik probeer haar af te leiden met wat lekkers. Maar ik heb ook al gemerkt dat ze kan blaffen en koekje kauwen tegelijk.
Ik leid haar af, voordat ze gaat blaffen, loop dan "het doel" voorbij, en geef haar koekje. Dan draait ze zich al kauwende om, om te blaffen. Of ze verliest gewoon halverwege de concentratie, en blaft alsnog.
Iemand enig idee of dit inderdaad (voor een deel) van de medicatie e.d. komt, die nog steeds in haar lijf zit en haar wat duf/schrikachtig maakt?
Dinsdag heeft ze de laatste keer hydro, als het goed is. Het gaat steeds beter, ze mag steeds meer en steeds langer. Inmiddels zijn we op 30 minuten lopen per keer, en dat gaat best goed.
Ik heb nog wel een ander "probleem", ik ga daar even een apart topic voor maken, maar zet het hier ook even neer:
Toen we Sally meekregen werd ons gezegd dat ze soms tegen vreemden blaft op straat, zoals veel honden met een slecht verleden, en dat we daar extra op moesten letten. Dat heb ik er toen bijna helemaal uitgekregen (heel sporadisch nog, zo maar ineens, tegen een man)
Nu, vlak voor en ook na de operatie, werd ze nog mondiger zeg maar. Alles wat 'raar' of 'anders' is moet tegen geblaft worden. Ze begon ook ineens auto's eng te vinden als die langsreden, of scooters. Gister sprong ze voor het eerst naar een auto toe, toen we stonden te wachten om over te steken. Vandaag blafte ze tegen een scooter die langsreed. Ze duikt dan ook zo'n beetje achter me als er een auto aankomt.
Ook blaffen tegen vreemden die "zomaar" opduiken gebeurd steeds vaker.
Nou kan ik me bedenken dat ze wat prikkelbaarder was voor de operatie vanwege de pijn, ik heb zitten denken dat ze na de operatie, nog suf van de morfine en slaaptabletten en niet z goed meekreeg, en dan schrok, waardoor ze ging blaffen.
Soms lijkt ze nog steeds wat suffig en schrikachtig, kan het zijn dat die slaaptabletten/kalmeringstabletten nog steeds in haar lijf zitten? Ze heeft ze al ruim een week niet meer gehad.
Maar het wordt nu wel vervelend. De intensiviteit van het blaffen gaat ook omhoog, harder, vaker, langer achter elkaar. Soms klinkt er ook een vlaagje agressie door zou ik bijna zeggen. Terwijl het eerder alleen maar zo'n: ik-heb-een-grote-bek-blaf was, die heel anders van tonatie is.
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik eraan moet doen. Ik probeer haar af te leiden met wat lekkers. Maar ik heb ook al gemerkt dat ze kan blaffen en koekje kauwen tegelijk.
Ik leid haar af, voordat ze gaat blaffen, loop dan "het doel" voorbij, en geef haar koekje. Dan draait ze zich al kauwende om, om te blaffen. Of ze verliest gewoon halverwege de concentratie, en blaft alsnog.
Iemand enig idee of dit inderdaad (voor een deel) van de medicatie e.d. komt, die nog steeds in haar lijf zit en haar wat duf/schrikachtig maakt?
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Fijn dat het zo goed gaat met je woef! :) ik heb vaker vergelijkbare verhalen gehoord over dit soort verandering van gedrag van de hond vlak na een operatie. Ik heb me er verder nooit in verdiept maar het zou mij niets verbazen als dit komt door de narcose.
Re: Sally blijft kreupel. Het gaat ontzettend goed!
Nee Senta, dat is het niet.
Ik houd het koekje in mijn hand (zo gauw ik zie dat ze gefocust raakt of alert) , zodat haar aandacht gaat naar het koekje. Dat doe ik net zo lang tot ik er voorbij ben, of dat 'het doel' weg is. Dan geef ik haar het koekje (als ze dus weer rustig is)
Dit is in de hoop dat ze uiteindelijk, als we iets naderen wat reden is tot blaffen, mij aankijkt voor het koekje.
In het begin heeft dit gewerkt met haar bal. Ze was zo ontzettend gestoord van ballen, dat zo gauw ze een voetbal hoorde of zag, dat ze uit haar plaat ging omdat ze hem wilde hebben. Dan had ik haar eigen bal, die pakte ik zsm (als ik het zag, of als Sally tekenen gaf dat ze een bal gezien had) hield die haar voor, zodat ze afgeleid was (gefocust op haar eigen bal) en dit heeft als resultaat gehad dat ze op mij gericht werd als er een bal in de buurt was.
Inmiddels doen we dat helemaal niet meer, een bal of koekje pakken, is niet meer nodig. Op een afstand van 10 meter gaat het perfect. Ze kijkt wel naar de bal, maar verder eigenlijk niks.
Dichterbij nog wel, dan wil ze er naar toe, maar ook die intensiteit is een HEEL stuk minder dan eerst.
Eerst kon ik het park niet in als er 50 meter verder op jongens aan het voetballen waren.
Ik houd het koekje in mijn hand (zo gauw ik zie dat ze gefocust raakt of alert) , zodat haar aandacht gaat naar het koekje. Dat doe ik net zo lang tot ik er voorbij ben, of dat 'het doel' weg is. Dan geef ik haar het koekje (als ze dus weer rustig is)
Dit is in de hoop dat ze uiteindelijk, als we iets naderen wat reden is tot blaffen, mij aankijkt voor het koekje.
In het begin heeft dit gewerkt met haar bal. Ze was zo ontzettend gestoord van ballen, dat zo gauw ze een voetbal hoorde of zag, dat ze uit haar plaat ging omdat ze hem wilde hebben. Dan had ik haar eigen bal, die pakte ik zsm (als ik het zag, of als Sally tekenen gaf dat ze een bal gezien had) hield die haar voor, zodat ze afgeleid was (gefocust op haar eigen bal) en dit heeft als resultaat gehad dat ze op mij gericht werd als er een bal in de buurt was.
Inmiddels doen we dat helemaal niet meer, een bal of koekje pakken, is niet meer nodig. Op een afstand van 10 meter gaat het perfect. Ze kijkt wel naar de bal, maar verder eigenlijk niks.
Dichterbij nog wel, dan wil ze er naar toe, maar ook die intensiteit is een HEEL stuk minder dan eerst.
Eerst kon ik het park niet in als er 50 meter verder op jongens aan het voetballen waren.
